Jolanda

Jolanda

Pagina's

vrijdag 16 september 2016

Mijmering, schilderwerk en laat vakantiegevoel tussen de peren

In de vroege ochtend verzamel ik de was en bij het zoeken naar donker goed moet ik denken aan het blogje dat ik anderhalve week geleden schreef. Daar ging het over de gordijntjes die ik maakte voor jongste dochter, uit afgedankte gordijnen. Terwijl ik een vreselijk warm vest vis uit de wasmand van oudste dochter en me erover verbaas dat ik dit nu tegenkom met het snikhete weer, denk ik over het fenomeen consuminderen. Want in een van de reacties van dat blogje, schreef iemand dat ze het zo heerlijk consuminderig vond. En ik dacht toen: oh ja, dat kan ik er ook wel bijvinken als label: consuminderen. Wat ik maar zeggen wil is dat het voor mij vanzelf spreekt om zuinig te zijn en ik vergeet vaak dat dit tegenwoordig consuminderen heet. Als ik het goed heb begrepen valt onder dat consuminderen ook het minimaliseren,m waar je ineens veel over hoort. Alle overbodige spullen moeten weg, het huis uit. Dat vind ik ook een mooi idee, hoewel de uitvoering nog wel tegenvalt, om verschillende redenen. De gordijnen in kwestie kwamen via mijn schoonmoeder bij mij. Als zij ze gelijk had weggedaan, had ik niet zó low-budget gordijnen kunnen maken. Het is dus soms een dilemma: rommel opruimen tegen dingen bewaren. Ik prop ondertussen de wasmachine vol en bedenk: het wegdoen van dingen is goed als je vrij zeker weer dat je het niet meer zult gebruiken, lezen, spelen, wat dan ook. En bewaren van dingen die je ooit nog kunt gebruiken om iets anders mee te maken, is toch nog best nuttig. Hoewel ooit een verraderlijk woord is, want het kan de deur openzetten tot toch oeverloos dingen bewaren. Ik kom er niet helemaal uit, geloof ik.
Ik hou het er maar bij dat als je ruimte hebt om zaken op te bergen, dat het dan niet geeft als je bruikbare spullen en materialen achter de hand houdt. Want minder zooi in je huis is hoe dan ook wel prettig.

Ik dacht toen de kinderen weer naar school gingen dat ik weer eens lekker de tijd zou hebben om ruimtes op te ruimen. Het liep echter anders, want ik kwam daar nog lang niet aan toe. Stoofperen plukken, tomaten verwerken, het geklep van en naar school, boodschappen en de gewone dagelijkse dingen van het huishouden... Nee, het opruimen moet wachten tot de oogsttijd echt voorbij is. Winterwerk.

Mijn Farmer is begonnen met schilderwerk van de schuren en achterhuis, daarna is het huis ook nog aan de beurt. Ik dacht ook daarbij wel wat te kunnen helpen, maar zelfs dat valt tegen door het al genoemde. Gelukkig helpt oudste dochter mee als ze thuis is en ook mijn schoonouders dragen hun steentje bij. Zo fijn! Ze hebben meer voldoening van het opgeknapte houtwerk dan van een eventuele fietstocht die ze anders zouden kunnen maken in hun vrije tijd.

Want opknappen doet het! 

En zo ben je samen bezig, dat is zo fijn. Het is anders een heel grote klus, om in je eentje te doen, dan zie je er bijna niet doorheen.


Ondertussen fladder ik gewoon mijn eigen gangetje. Terwijl ik de peren pluk in betrekkelijke schaduw, met Hond om me heen, het geroezemoes van de verfploeg en het boerderijwerk op de achtergrond, beleef ik mijn vakantiegevoel...






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...