Jolanda

Jolanda

Pagina's

vrijdag 3 februari 2017

Stola en vogellatijn

Om toch maar eens wat van me te laten horen...
Gelukkig kan ik alles wel weer doen met mijn arm, maar ik voel 'm nog wel de hele dag door.
Schrijven lukt weer helemaal. Daar ben ik erg blij om, want ik schrijf tegenwoordig altijd mee tijdens de kerkdienst. Zo kan ik veel beter mijn aandacht erbij houden. Niet dat ik alles letterlijk opschrijf, maar ik vat samen onder het luisteren en kernachtige uitspraken onthou ik zo beter.

Na een paar weken waarin het haakwerk noodgedwongen stil lag, heb ik nu mijn stola afgehaakt.

Hij is niet zo erg groot, maar ik vind zelf het motiefje erg leuk, die blaadjes.

Gelukkig is het ook nog goed gekomen met de vogeltjes in de tuin. Het heeft wel een paar weken geduurd, maar ze kwamen. Eerst de koolmezen, een paar dagen later de pimpelmezen en tussendoor steeds een dikke vrouwtjesmerel. Natuurlijk ook de roodborst en de altijd rumoerige mussen. En op een dag riep jongste zoon ingehouden-verrukt dat er staartmeesjes waren! Hij had nog gelijk ook. Een week lang zijn ze bijna dagelijks geweest, zo rond de middag en zoals altijd in een groepje.

Je ziet hier de mooie bruine rug, verder zijn deze meesjes zwart-wit. 
En heel kwiek en beweeglijk.


Verder zijn de dagen gevuld met van alles. Ik had elke week een bezoek gepland, er was een open avond van school, nog andere zaken meer en ook nog zoiets als het huishouden ;-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...