Jolanda

Jolanda

Pagina's

maandag 28 februari 2011

Maandagmorgen

Maandag is hier al een paar jaar de dag waarop de kamer de wekelijkse beurt krijgt. Vroeger deed ik dat op donderdag of vrijdag, maar dat gaf elke week zo'n stresserig gevoel! Want er zijn altijd onverwachte dingen en voor ik het weet hol ik weer achter de feiten aan...En op maandag, zoals ik al eerder schreef, moet hier toch altijd wel weer opgeruimd worden, na het weekend. Dus na het opruimen stof, zuig en dweil ik de boel meteen en ziet het er weer prima uit! Deur evt. dicht, zodat het niet meteen weer een zooitje wordt.
Als het me lukt, doe ik ook meteen de keuken (die staat eigenlijk voor dinsdag op 't program), dan heb ik dinsdag weer tijd voor andere dingen. Aan het eind van de week hoeft de kamer dan alleen nog maar een snelle beurt, die door één van de kinderen kan worden gedaan.

Het is altijd lekker als je ongestoord door kunt gaan, maar als spil van het huishouden lukt dat niet zo vaak... Jongste moet "klassen" (plassen), het hele ritueel van stickertje uitzoeken en opplakken er weer achteraan, hèhè. ('t Werkt wel, ben supertrots op hem.) Snel weer verder...Tringgg, telefoon. blablabla...., snel weer verder...Trrrr, deurbel, of ik iets wil geven voor...momentje, geld pakken, babbeltje, dag hoor. Snel weer verder... Jongste vraagt assistentie (bij wat dan ook)... snel weer verder... En iedere keer moet je de draad weer oppakken en dat schijnt, zo las ik pas ergens, veel tijd te kosten! Helemaal vervelend is het, als je ineens ergens voor de deur uit moet. Maar nu is het af, pauze voor mij!
Vandaag heb ik de keuken maar een beetje met de franse slag gedaan, want ik wil morgen de laatste keukenkast uitmesten. En vanmiddag staan de rekeningen en het papierwerk te wachten!

Verder is er nog de klus van de hobbykamer. Aan het eind van de vorige week was er de klad gekomen in het dagelijks kwartiertje, maar nieuwe week, nieuwe kansen, vanmorgen is dat ook weer waargenomen!
Wordt vervolgd...

vrijdag 25 februari 2011

Geen vakantie, wel een smulpartijtje!

Als ik al die vakantieverhalen lees in andere blogs, krijg ik er ook wel zin in, wat is het gezellig bij iedereen!
Hier hebben de knullen nog geen vakantie, pas met carnaval en begint volgende week pas. Wij vieren zelf geen carnaval, zijn niet katholiek, maar we wonen nou eenmaal in een streek waar het wel veel gevierd wordt. Wel hebben twee dochters vrij, dus hier is het nogal verspreid...

Ik heb mijn blogje een beetje veranderd, ik weet al die mogelijjkheden nog allemaal niet zo, ik rommel maar wat aan. Maar het ziet er nu wel aardig uit, vind ik. Na beraad heb ik besloten toch met mijn eigen naam te publiceren, het gaf me toch een wat vreemd gevoel, zo'n pseudo-naampje. Ik ben dus echt Jolanda, aangenaam!

Op school werkt Middelste Zoon over het thema restaurant. Verschillende moeders namen gisteren een groepje kinderen mee naar huis om iets lekkers te gaan maken, wat daarna in de klas verdeeld en opgegeten werd. Ook ik had me opgegeven en zo arriveerde ik, met 4 koksmaatjes met mooie mutsen in mijn keuken, waar alles al klaarstond.

Ik laat de foto's maar spreken, we bakten koekjes (gewoon recept) en die versierden ze met kleurig strooisel. Veel hartjes erbij, er waren 2 meisjes bij, echt van die heerlijke giechels... Koekjes hadden ze nog nooit gebakken dus ze genoten enorm! De 2 jongens (waaronder onze Middelste) doen het wel vaker, maar zoiets blijft altijd leuk om te doen....




Terwijl de koekjes gaar werden maakten we nog chocoladegalettes zoals ze officieel heten, maar dat is zo'n moeilijk woord, wij noemen dat gewoon chocolaatjes met gekleurde spikkels. Heel simpel: Chocolade (wij gebruikten melk, maar puur of wit kan ook) in stukken breken, laten smelten tot ongeveer 40 graden, terug laten koelen tot ongeveer 30 door enkele achtergehouden brokjes toe te voegen. Ik smelt de chocola altijd in de magnetron, in een afgedekte kan (speciaal voor gebruik in de magnetron). Dan met een lepel voorzichtig rondjes maken op een vel bakpapier. Daarna bestrooien met de confetti of wat je ook maar wilt. Kwartiertje in de koelkast om weer hard te laten worden.

Dit is dan het resultaat! Ik vond dat onze koks allemaal een pluim hadden verdiend en trots droegen ze dat lekkers de klas weer in. Daar stond al veel ander lekkers te wachten, echt leuk allemaal!

In het thuisfront mopperden ze wat, ze zagen al die heerlijkheden letterlijk hun neus voorbij gaan...
Dus ik ga gauw beginnen met mijn werk, wellicht is er dan vanmiddag nog tijd om met ons eigen clubje weer aan de bak te gaan!

woensdag 23 februari 2011

Over duurzaamheid

De afgelopen dagen is mijn Farmer naar een paar bijeenkomsten geweest waar werd gesproken over duurzaamheid. De ene werd belegd door de melkfabriek en de andere door een voerbedrijf. Van diverse kanten is hij dus weer helemaal bijgepraat. Ik vroeg hem: Zeggen ze nu ook hetzelfde of spreken ze elkaar tegen? Want ja, "duurzaam" is best een modewoord en in deze tijd van moderne spraakverwarringen weet je het maar niet... Mijn Farmer moest lachen en zei dat het gelukkig wel op hetzelfde neerkwam, alleen de accenten werden op verschillende punten gelegd. Nou ja, dat is natuurlijk logisch, vanuit welke hoek benader je iets?
Duurzaam in de landbouw, dat omvat dan dat je kinderen ook nog het nut van het land kunnen gebruiken, dat het land niet uitgeput wordt. Het moet ook allemaal milieuverantwoord zijn, zo min mogelijk het milieu belasten. (Koeien zouden eigenlijk geen vlaaien moeten produceren, maar ja, ze doen 't wel...;)) Het zijn, kortom, allemaal best dingen waar we zeker achter staan, maar ...overal hangt wel een prijskaartje aan. Milieu-investeringen slokken meestal een heleboel geld, en dat moet er dan wel zijn.... We doen wat we kunnen, maar ik denk dat veel mensen zich niet bewust zijn van de druk die er soms op boeren gelegd wordt.
Maar, dit moet geen klaag-blogje worden... wij hebben ook niet veel te klagen (kijk eens in de wereld om je heen), een rendabel bedrijf gelukkig en hierin leren we ook weer dat we zo afhankelijk zijn.

Even wat anders: Onze Jongste zoon (net 3) heeft ons pas een enorme lachbui bezorgd.
Als er hier "Hè?" gezegd wordt, krijg je grote kans om te horen: "Als de bok schijt zegt-ie bè!" ( dit om het Beschaafde Gesprek te bevorderen...) Nou was er pas één die Hè? zei, en prompt zei dat 3-jarig meneertje: "Dan gaat de bok schijten!"
Later bedacht ik: Hij weet misschien niet eens wat daarmee bedoeld wordt, want als hij een grote boodschap heeft gedaan, zeggen wij dat hij gedrukt heeft (ook al voor het Beschaafde Gesprek). En als Jongste het over schapen en geiten heeft, zegt hij: schapen en sgeiten....dus wie weet, dacht hij dat de bok dan naar de geitjes toegaat...Wie zal het zeggen wat er in zo'n kinderkoppie omgaat!

maandag 21 februari 2011

Kleding repareren

Pff, wat een drukte was het weer in het weekend!
Vrijdagavond zijn we naar de uitvoering geweest van de Scratch Messiah, in Leiden. Dit zijn avonden die worden georganiseerd voor jongeren. Het zijn dus vooral jongeren die zingen. Echt mooi, al die jonge stemmen en ook prachtige muziek! Maar wat waren we laat (of vroeg..) thuis! Gelukkig hadden we de andere dag niets bijzonders in de planning. Toch is er altijd het nodige te doen in een gezin van 8 personen!
En toen bleek dat we misgrepen naar een paar dingen, ben ik toch maar naar de winkel gegaan, al doe ik dat eigenlijk nooit op zaterdag, tenminste, niet voor gewone boodschappen. Ik dacht, nou dan doe ik het gelijk maar goed, maar helaas, het muntje voor het karretje was plotseling onvindbaar (grrrr) en ik had verder alleen mijn pasje bij me. Dus maar alleen dat hoognodige meegenomen.
Op zondag is het hier nooit rustig, ik ben altijd wel blij als de sfeer goed is. De opmerkingen kunnen hier heen en weer vliegen in een behoorlijk tempo, waarbij soms zúlke klinkende volzinnen geproduceerd worden, dat je denkt; heb je daar nou op zitten repeteren, maar nee, dan zijn het toch spontane opmerkingen!  Dat is dan de afdeling van de pubers.
De andere groep kinderen, de jongens dus, hebben weer heel andere dingen. Voor hen ben ik weer nodig om ruzietjes te beslechten, om ze soms op gang te helpen met iets, een spelletje en natuurlijk voorlezen.
Na de weekwisseling ben ik dan wel weer blij als het maandag is, even bijkomen van de kakofonie van geluiden!

Vanmorgen ben ik begonnen met het opruimen van de hobbykamer, daar las ik een goede tip voor bij Karien op haar blog Dagelijks leven met de Achterbergen (mag wel hè Karien): elke dag 1 kwartiertje, daarna alles gewoon laten liggen. Want wat is nou een kwartiertje per dag? Ik heb, heel flauw misschien, de kookwekker gezet en ben begonnen, ik dacht dan hoef ik geen minuut langer in dit deprimerende hok te blijven. Maar wat blijkt: een kwartier is veel te kort! Voor je goed en wel een beginnetje hebt, zou je alweer moeten stoppen! Enfin, dat begin is er. Ik ga beginnen met de hele hoop verstelwerk, die opgestapeld ligt. Zo zag ik een nog goede speelbroek (hier dragen ze voor "achter" altijd oude kleren) waar alleen een nieuw stuk knoopsgatelastiek in moet! (Waarom had ik dat niet meteen gedaan?) Meegenomen naar de keuken, mooi klusje voor tijdens de koffie.
Ooit heb ik ook tussen rommelmarktspullen een mooi stapeltje staaltjes van leer gevonden, van dat soepele suède-achtig leer. Dat gebruik in nu om nog goede broeken te repareren, het is heel stevig! Hier hebben de jongens soms ongelooflijk snel gaten in de pijpen! Voor spijkerbroeken gebruik ik wel spijkerlapjes maar ik had nog een paar andere broeken, waar dat niet op kon. En badges hebben ze heel mooie hoor, in de winkel en op de markt. Maar dan moet je al gauw rekenen op 3 tot 5 euro per stuk! Ik kan bij de Hema een níeuwe broek kopen voor 10 euro! Dus maak ik zo mijn eigen badges.

Tegenwoordig zie je dit soort dingen ook op truien, dus volgens mij zijn dit eigentijdse, originele broeken geworden, waar de boys nog een tijd mee kunnen doen!

Tijd weer voor andere klusjes, als spil zit je nooit lang stil!

donderdag 17 februari 2011

Fruit uit eigen tuin

Wij hebben een melkveebedrijf. In 2009 was het echt inleveren. 2 jaar daarvoor was de melkprijs heel hoog, maar al snel daarna stegen de prijzen voor het voer en het gas ook flink, zodat de uiteindelijke winst flink getemperd werd. En dan daarna de fikse keldering, die veel langer aanhield. Gelukkig hadden we wel een financiële buffer, maar die is nu nog lang niet terug. Al zijn we heel blij dat in 2010 de melkprijs weer aardig is aangetrokken.

Daarom is er in huize Farmer ook de wil om op de uitgaven te letten. Vele kleintjes maken immers 1 grote. Nou smeten we al niet met geld, maar nu zijn we er nog bewuster mee bezig. Daarom lees ik graag al  die besparingstips e.d.!

Een paar jaar geleden hebben we een nieuwe mestsilo laten zetten. Net in het crisisjaar, maar het moest wel. Daarom zijn alle struikjes en coniferen die om de silo stonden, weggehaald. We willen er nu graag vruchtboompjes neerzetten, en zo het aangename met het nuttige verenigen. Ik wil al een tijdje heel graag een paar bramenstruiken. We hadden er 10 jaar geleden ook gekocht maar dat bleken een soort frambozen te zijn, die eruit zien als bramen! Die hebben ook nog een naam, maar het is me ontschoten hoe die was. Wij noemen ze frambramen. Ze smaken goed hoor, maar het zijn echt frambozen. En de struikjes stellen niet meer zoveel voor. Maar van die donkere, rijpe bramen....Mmmmm! Verder willen we de bessenstruiken (die hebben we al) daarheen verpoten, een abrikozenstruik misschien...De aardbeischeuten kunnen er ook bij. Zou er ook nog plaats zijn voor een paar stoofperenboompjes? Die groeien niet zo hard  geloof ik, maar als je ze nooit plant, krijg je zeker nooit zelf peren!



Dit is wat ik bedoel, daar krijg ik pluk-kriebels van!

woensdag 16 februari 2011

De taxi staat voor!

Vanmorgen is het hier lekker rustig, de jongens zijn aan het spelen want ze hebben vandaag vrij, de juffen moeten zelf naar school! Vraagt mijn Oudste Zoon net: Waarom hadden ze het morgen niet gedaan? Dan moeten we 2 x naar school...Tja, waarschijnlijk deden ze dat erom...
Dus tijd voor een berichtje, kranten doornemen en na de koffie koekjesdeeg klaarmaken, want de trommel is gisteren leeggegaan. Over het avondeten hoef ik niet in te zitten want sinds de 2 oudste jongens voor B zwemlessen in de namiddag, eten we 's woensdags friet. Alleen wil ik nog wel pap koken maar dat kan ruim van tevoren.

Vanmiddag wordt het wel weer anders, dan moet ik met een dochter naar de huisarts en gelijk maar, we zijn dan toch in de stad, naar de opticien. Haar ene oog was nl. een tijd terug al fors in de min, maar hebben nog geen bril genomen omdat het andere oog goed is. Maar nu heeft ze heel vaak hoofdpijn, dus laten we de ogen weer opmeten en dan toch maar een bril, of 1 lens, dat kan ook. Ik weet nog niet wat het beste zal zijn. En daarna dus de zwemles van de jongens, nou dan schiet er niet veel tijd meer over.

Vaak heb ik dat gevoel wel dat ik wel een vervoersbedrijf run... Kinderen brengen en halen van school, gelukkig rij ik samen met iemand uit de straat, dat scheelt! Dan al de activiteiten nog, bezoekjes aan tandarts etc etc. Omdat onze meiden op een school zitten waarvoor ze met de bus moeten gaan, zijn er ook nogal eens verjaardagen waarbij weer gereden moet worden. Eén van de meiden heeft een groepje vriendinnen waar ze zo om de 3 à 4 weken op zaterdagavond gezellig bij elkaar zijn, beurtelings bij de een en de ander. Ze kijken dan een film, doen een spel of kletsen alleen maar. Wat lekkers erbij, leuk hoor! We stimuleren het, zijn blij dat ze niet op de straat hangen of weet ik waar!
U vraagt, wij draaien, zeggen we dan tegen elkaar als dochterlief ons met de ogen knipperend lief aankijkt.
De taxi staat weer voor! Natuurlijk zijn er ook grenzen en we proberen veel te combineren of te verdelen met anderen. Ik ben benieuwd of er onder lezers ook dat gevoel is, van een taximiep te zijn...

Een auto is echt onmisbaar als je op het platteland woont, alleen de basischool is al 3,5 km. Met mooi weer fiets ik weleens, maar mijn conditie is niet al te best op het moment en Middelste Zoon moet dan achterop en we moeten ook nog een brug over.
Dat lijkt me het fijne van in het dorp te wonen, dat je dan lekker met de fiets even hier of daarheen kan...maar de ruimte en de rust hier vind ik ook weer heerlijk!

Nou, de jongens gaan stoeien, dat wordt dus wat drinken en hup, naar buiten!

maandag 14 februari 2011

Opruimen

Nu gebeurt het dan: Ik ga mijn eerste blogje schrijven! Best wel spannend, vind ik. Eerst liep ik maar te dubben over een leuke naam voor mijn blogje en dit is het dus geworden. Als moeder voel ik mij echt vaak de spil van het gezin! Een gezin waar het vaak roerig is, met al die leeftijden, maar als ik om me heen kijk en zie wat voor problemen er niet al kunnen zijn, dan voel ik me toch vaak gezegend. Het is hier best wel eens wat, maar over het algemeen zijn dat toch de bekende dingen die veel ouders wel zullen herkennen.
Ik wil jullie, lezers, meenemen in mijn wereldje, bij het reilen en zeilen in het gezin, de tuin en de boerderij.
De naam Joke is niet mijn echte naam, maar een nick-naampje dat wel een link naar mijn echte naam heeft. Ik vind het namelijk wel een beetje eng om op dat wereldwijde web, in het openbaar te komen....

Vanmorgen zijn de kamer en de keuken helemaal gedaan, dus gun ik me wel even pauze. Middelste Dochter was thuis (studieverlof) en die kan geweldig opruimen, beter dan ikzelf, dus dat schoot lekker op! Na de zondag is het hier vaak "puin ruimen", meestal blijft er wel het een en ander liggen van speelgoed, spelletjes en boeken. Maar alles ligt weer keurig op zijn plek. Als moeder bén je wat aan het opruimen! En als het nou zo in me zat...
Ik heb nooit een Grote Schoonmaak gedaan, altijd doe ik gewoon in de loop van het jaar de kasten uit, het plafond afnemen, enfin alles krijgt dan wel een beurt. Nou ben ik wel een rommelkont, dus pak ik mezelf eens stevig aan en heb inmiddels veel keukenkasten al gehad. Nu de spekkast nog, ik denk dat ik die vanavond maar doe.

De dagen zijn altijd zo snel voorbij! Vroeger, als kind, verveelde ik me vaak, herinnner ik me. Maar daar heb ik vrijwel nooit last meer van. Als dat het geval is, dan is het meer dat ik nergens zin in heb, en ben ik gewoon moe. Nee, tegenwoordig is het vaak dat ik tevéél wil. Ik vind ook zoveel dingen leuk en/of interessant. Dat is de reden dat mijn hobbykamer vol ligt met spullen waarvan ik denk: daar wil ik nog eens wat mee doen. Soms stel ik mezelf voor de keuze: wegdoen die zooi, of gewoon maar eens goed opruimen en toch bewaren? Ik kies voor de middenweg, denk ik: Opruimen (waar zal ik dan mee beginnen???), kritisch bedenken wat ik nog erg leuk vind en dat wat minder is wegdoen, en dan eindelijk eens beginnen met datgene wat ik altijd nog eens wilde doen....

Mijn voornemen is om het huishouden allemaal met wat meer structuur te doen, ik ben zo'n hopeloze chaoot...al is het al veel minder dan vroeger. Maar toch, als het zo rommelig is, wordt mijn hoofd zo vol, want in je achterhoofd zit constant dat gevoel van o, ja...dit of dat nog!  Het is echt zo: een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd! Vaak denk ik dat ik de enige ben die zo in elkaar steekt, want als ik weleens zie hoe het bij anderen is, keurig strak en netjes... Nou ja, zo hoeft het dan ook niet te zijn denk ik dan, een beetje rommelig is ook gezellig! Of zou ik hierin werkelijk uniek zijn? Dat maak je mij niet wijs....
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...