Jolanda

Jolanda

Pagina's

vrijdag 11 maart 2011

De berg verstelwerk vermindert gestaag

Vandaag is het Spilletje niet zo fit. Daarom moet het allemaal maar op een lagere versnelling, het is niet anders. Ik ben bezig met een inhaalslag op het verstelwerk, en daar ga ik straks maar rustig mee verder. Je kunt er per slot van rekening bij zitten en het geeft toch best voldoening: gisteren 2 werkbroeken gerepareerd, 1 dekbedovertrek, waarin aan het voeteneind een flinke scheur zat. Die heb ik gewoon met de stop-steek van de naaimachine weer tegen elkaar gezet, meestal liggen er toch knuffels aan het voeteneinde, dus niemand die er dan nog erg in heeft. Wie komt er trouwens boven? Alle 3 de jongens hebben een nieuwe dekbedhoes gekregen voor hun verjaardag, maar deze is dan mooi weer voor reserve, want ondanks de luier is Jongste toch geregeld nat. Verder nog een broekje waar knoopsgatelastiek in moest, een paar knopen aangezet aan een bloesje (was nieuw, maar trok de knopen zo los, kwaliteit....grrr). Allemaal van die onzin-klusjes die eigenlijk zo gebeurd zijn maar die zich maar bleven opstapelen. Dat moet ik echt anders gaan doen! Gisteravond heb ik vast van 3 speelbroeken de zijnaden een stuk losgetornd, zodat ik die vanmorgen meteen onder handen kon nemen. Ik bewaar van oude spijkerbroeken die niet meer te herstellen zijn de goede stukken nog, en die zet ik dan weer op de speelbroeken. Voor kleine scheuren doe ik dat erachter, maar bij grote scheuren gaan ze er bovenop.

Eerst torn ik de zijnaad open, die niet is doorgestikt, meestal de binnenbeennaad,
dan speld ik het lapje erop. Soms zigzag ik dat en doe ik het er zo op, soms sla ik een naadje om en stik het vast. Ik maak er ook wel vierkante stukken van, net hoe m'n pet staat.
Ik heb een vrije arm aan de naaimachine, dus met wat friemelen en keren gaat het zo wel.
Daarna keer ik de broek en stik en zigzag de zijnaden weer dicht.
En dit is dan weer een goede (speel)broek, die ik trouwens ook gerust naar school laat dragen, zeker bij de knutselmiddag, of naar de club. Ik kan me voorstellen dat dit in de stad misschien anders is, maar hier op het dorp worden ze er beslist niet om uitgelachen!
Sommige mensen zeggen: alleen luie mensen noemen op wat ze gedaan hebben, maar ik ben het daar niet mee eens. Want ik heb zo vaak het gevoel: wat heb ik vandaag nou eigenlijk gedáán? En als je het dan gaat benoemen is het toch nog heel wat. Het werk ís ook nooit af, dus mag je jezelf best helpen door te kijjken wat er wel is gedaan, vind ik!
Gelukkig zijn de jongens best rustig geweest in de vakantie en hebben ze zich goed vermaakt. Jongste rent de hele dag achter zijn grote broers aan, in een tempo dat hem nog wel op zal breken, maar overdag slapen - vergeet het maar. 's Avonds breng ik  hem dan ook meteen na het eten naar bed, hij ligt er deze hele week al voor half 7 op en slaapt het klokje rond (uitslapen kunnen ze hier niet zo best). Volgende week zal hij overdag wel weer een tukje extra doen, dan haalt hij de schade wel weer in!

6 opmerkingen:

  1. Dat herken ik wel dat gevoel van 'wat heb ik nu eigenlijk gedaan vandaag'... Maar als ik lees wat je allemaal doet (terwijl je niet zo fit ben!) dan is dat toch behoorlijk wat!
    Ik ben trouwens een vreselijke uitsteller van reparatieklusjes als knoopjes aanzetten, 'k maak liever wat nieuws. Zo nu en dan moet je jezelf er toch toe zetten hé?!

    Fijn weekend!
    Tineke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik pas aan iets nieuws mag beginnen als die stapel weg is... maar ik ben net weer begonnen met extra medicijnen (hooikoorts, astma), of dat die nou nog moeten inwerken of dat ik net te laat begonnen was, ik weet het niet. Hopen maar dat 't volgende week beter is!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk hoe je alles herstelt! Ik zou ook graag kunnen naaien, denk dat ik er in september maar eens voor naar de avondschool ga. Want verder dan een knoop aannaaien kom ik niet...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mijn vroegere buurvrouw noemde het werk dat je de hele dag doet 'moggelen'. Van dat werk dat je pas opmerkt als het niet gedaan wordt.

    Ik vind het een fantastisch woord, en moggel heel wat af.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hallo Jolanda,

    Lees dat je net zo iemand bent als ik.
    Hooikoorts - astma - ook nog allergie.
    Maar heb je daar op het platteland ook veel last van? En o wat kan je soms moe zijn he?
    En inderdaad niet echt fit, maar moeilijk te omschrijven wat je nu echt voelt.
    Zelf woon ik ingeklemd tussen de A15 en de A16.
    Super ongezond,maar ja.........

    Groetjes Maria

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi geworden die broek! Hoewel iets nieuws maken leuker is, is het toch best dankbaar werk dat verstellen vind ik. Gr. Margriet

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...