Jolanda

Jolanda

Pagina's

vrijdag 29 juli 2011

Stresskip

Wie heeft mij wijsgemaakt dat je in de vakantie kon uitrusten??
Goed, de eerst weekjes zijn voorbij en die waren tamelijk rustig. Maar het is over met de rust.
Van de week zou ik een middag met de jongens naar mijn moeder gaan. Maar omdat ik 's morgens in mijn hoofd had om tussen de middag kroten te eten, kon ik toen geen boodschappen doen. ik had niet zo heel veel nodig, maar moest echt een aantal dingen hebben. 's Middags dus eerst nog gauw wat boodschappen gedaan, gelijk gecombineerd met een bezoek aan de action voor schoolspullen (want 1 x rijden) en een pakketje afgeven (warempel iets verkocht). De meiden dus de ene winkel en ik de andere. Terug naar huis, meiden zullen de boodschappen opruimen, jongens overal vandaan plukken, even iets schoons aan, zelf nog wat bij elkaar zoeken.... De klok wijst inmiddels al half 3. Als ik klaar ben, zie ik de jongens ineens nergens meer. Blèren door het huis: waar zitten jullie?! Blijken ze al keurig in de auto te zitten. Maar Jongste heeft nog geen plas gedaan, hup eruit. 'k Hoef niet, zegt hij, kan bij oma ook. Niks mee te maken, nu plassen. Dat moet altijd voor we weg gaan. In de wc blijkt mijn voorzorgsmaatregel niet overbodig te zijn.... Eenmaal in de auto daalt mijn adrenaline weer en zakt mijn hoofdpijn. Na de 20 minuten durende rit ben ik weer kalm en hebben we een paar gezellige uurtjes. We blijven ook eten.
Het vogeltje van  mijn moeder nemen we mee naar ons huis, mijn moeder heeft klachten die misschien te maken hebben met Pietje, en om dat te testen moet hij wel zeker een maand weg. Water en voer even weggedaan en zo in het kooitje op de achterstoel. Nog maar een straat verwijderd van mijn moeder besef ik dat 't veel te onrustig is voor de fladderaar en we stoppen even om mijn jas over het kooitje heen te hangen. Ik kan er zelf ook niet tegen (hoesten), dus hij blijft in het schuurtje, in zijn eigen kooitje.  Hij heeft daar gezelschap van het papegaaitje van Oudste Dochter. Middelste Zoon zegt: "hé, het vogeltje is opgehangen!" Zegt Oudste Zoon: "Nee, het kooitje."

Verder wacht mij vandaag een emmer snijbonen, gaat Farmer straks de stamboontjes plukken, heb ik daarnet al jam gekookt en moet er nog gauw wat opgeruimd, want vanmiddag krijgen we visite.
Oudste Dochter is gisteren begonnen met het andere vakantiewerk, die is de hele dag onder de pannen, de andere twee meiden zijn even naar de stad en komen me straks wel even helpen met het een en ander - ga ik van uit.

Wat zie ik daar nou voor snuiter?

Ah, de perfecte vemomming - een bosje muur (onkruid)!

De stuurman pauzeert met zijn pijpje (bellenblaas...).

De koffie is op, werk aan de winkel weer!
Denken jullie nog aan mijn give-away?

Allemaal een goed weekend toegewenst!

dinsdag 26 juli 2011

Poetsbui en een wijze les

Het herfstweer houdt maar aan. Ergens had ik er een voorgevoel van, toen ik een paar maanden geleden over de aanhoudende droogte schreef. Nu zouden we wel weer wat droog weer kunnen gebruiken. Het hooi is een eind heen op, en er moet nog gekuild worden. Als boer ben je echt afhankelijk van het weer.
't Is met dit weer toch ook wat lastiger om je goede humeur te bewaren. Maar ja, ik kan ook niet goed tegen heel heet weer. Laten we maar geduldig zijn...
De vliegen hebben inmiddels ook de nodige aanvallen gedaan, aan de buitenkant en binnenkant van het huis... da's de mindere kant van het vrije buitenleven op een boerderij. Vliegen overal en hun poep op de gekste plekken, tot op het wasgoed toe. Het zijn meest van die kleine stalvliegen, die steken ook nog eens.
Dus heb ik mezelf maar een figuurlijke schop onder m'n ko.. gegeven en gisteren alle kamerramen gezeemd. Van binnen en van buiten, anders heb je er nog geen schik van. Nu kun je er weer doorheen kijken ;-)
Gelijk het keukenraam ook gedaan, één ervan zit achter de gootsteen, dus is om de haverklap vies.
Als het mijn hobby was, kon ik mijn lol op; hoefde ik niets anders meer te doen dan alleen het huis schoon (proberen te) houden. Maar het is mijn hobby niet. Dat wisten jullie al natuurlijk, want waar kan een mens anders de tijd nog vandaan halen om te bloggen?
Vandaag de koelkast helemaal schoongemaakt, toch lekker hoor, alles weer fris.
De bonen zijn bijna goed, en de pruimen, dus dan krijg ik het weer drukker. Hoewel de bonen ook last hebben van de regen en de lage temperaturen.
Van de week heb ik jam gemaakt van perziken met wat appels, in de verhouding 80-20 %. Het is een lekker frisse jam geworden.
Het is altijd jammer, dat de wespen al in de perziken en pruimen zitten, nog voor ze rijp zijn. En om nou alles onder netten te doen is zo'n karwei.


Vorige week ben ik met de jongens naar een speeltuin geweest, het K.wekkeltje. Dat is een gratis speeltuin (Rosmalen), maar ik vind het een morele verplichting om een bijdrage te doen in de paddestoel die daar staat.
Echt een leuke speeltuin!


Zondagavond had ik een gesprekje met Middelste Zoon over het wonen op een boerderij. Dat ze altijd veel ruimte hebben om te spelen enzo. Ik zei, dat vast heel veel kinderen het heel leuk zouden vinden om op een boerderij te wonen. Middelste keek eens bedachtzaam en zei toen: "Eigenlijk ben ik heel verwend. Want ik vind het allemaal zo gewoon."
Ik vind dat een heel scherpzinnige opmerking voor een 6-jarig knulletje, eentje waar wij als volwassenen wel wat van kunnen leren!

zaterdag 23 juli 2011

Komkommertijd

Tja.... en  nu ben ook ik verlegen om een onderwerp. Niet dat er hier niets gebeurt, maar allemaal die gewone dingen. Geen grappige, geen enerverende belevenissen, kortom, rust in de tent.
Wél komkommers.

Wat zal ik daar eens mee gaan doen??
Inmaken, daar is mijn Farmer niet zo voor. Vindt hij niet zo lekker. En als ik dan als enige die potten leeg kan eten... Mijn zus had het een aantal jaren geleden eens geprobeerd, maar het bleef niet goed. Er zal vast iets fout zijn gegaan. Maar omdat ze het hier toch niet zo lekker vonden, heb ik ook geen zin om het eens opnieuw, met een ander recept te proberen. Dus eten we ze alleen vers. Jammer dat de tomaten ook nog niet goed zijn. Met elkaar vind ik dat ook lekker als bijgerecht of op brood.
Weggeven, dat doen we vaak met het teveel. Maar Jan en alleman is op vakantie, dus veel adresjes blijven er niet over. (Je zult maar een moestuin hebben en in de oogsttijd op vakantie zijn...).
Het meest eten we het als bijgerecht. Je kunt dat zuur en zoetzuur doen, wij hebben het 't liefst zuur.
En op de boterham met een plak kaas of zo uit het vuistje vinden we ze ook lekker. Vooral als het heet is zijn komkommers lekker fris, ze bestaan voor 96 % uit water.
Nu heb ik af en toe die bakjes salade uit de winkel en ik wilde eens kijken of ik dat zelf ook kon maken.
Dat was nog even lastig, want toen ik erop ging zoeken, kwam ik alleen maar de recepten tegen die als bij- of lunchgerecht worden gegeten. Ik bedoel juist zo'n smeerbare salade. Maar na wat zoeken vond ik toch wat en heb het wat aangepast aan onze smaak omdat het eerst te peterselie-achtig smaakte.

Het belangrijkste is dat je de komkommers van het meeste vocht ontdoet, anders wordt je boterham kledder. Snij een halve komkommer in de lengte door, haal de zaadlijsten eruit, want daarin zit het meeste vocht. Ik doe dat met een appelboor, werkt snel. Daarna in dunne plakjes snijden of schaven. Zout erop strooien en in een vergiet laten uitlekken. Kwartiertje laten staan. Dan meng je 2 lepels Griekse yoghurt (kwark kan ook) en 1 eetlepel fijngehakte peterselie en 1 theelepel fijngesneden bieslook door elkaar. Kijk gewoon een beetje wat je zelf het lekkerst vindt en pas de hoeveelheden aan. Om het nog wat romiger te maken, voeg je nog een halve eetlepel mayonaise toe. Maar dan heb je weer al die E-nummers, ik deed het zonder. Dan de komkommerschijfjes met de hand uitknijpen, zodat het zoute vocht eruit komt en toevoegen aan het yoghurtmengsel. Lekker op de boterham, zeker met een plakje ham of rookvlees en wat tuinkers. Je kunt het afgedekt in de koelkast wel een dag bewaren.
Op een toastje ook lekker.
De kwaliteit van de foto is niet zo goed, maar  ik wilde het toch even laten zien.


 
Gisteren heeft mijn Farmer de eerste aardappels gerooid.

Even laten drogen voor ze in de kist gaan, maar er waren grijpgrage handen genoeg om ze te rapen.

De doré's waren flink.... hopelijk zijn ze niet hol.
Daar heeft deze soort nog weleens last van.

De bintjes zijn dit jaar niet zo heel best, die moeten we snel gaan verwerken. Dat wordt schillen, snijden en 1 keer frituren en daarna in zakken in de vriezer. Dan hoeven we ze net als gekocht friet maar 1 x te bakken voor gebruik. En vandaag eten we Franse krieltjes, alleen even wassen en in de pan.

Fijn weekend allemaal!



woensdag 20 juli 2011

Allerlei zaken die me bezighouden

Gisteren ben ik met twee dochters naar Den Bosch geweest. Overal was wel uitverkoop en Oudste dochter wilde haar garderobe wat aanvullen, waarin ze gelukkig slaagde. Jongste Dochter moest nog een rugzak. De tas die ze vorig jaar had, is al behoorlijk versleten (was maar een tas van een tientje) en nu wilde ze een stevige rugzak. We vonden een mooie, die nog afgeprijsd was ook. Gelukkig dacht ik er nog aan om gelijk gympen voor Middelste en Jongste Dochter te kopen, dan hoef ik - volgens mij - voorlopig niet meer naar de stad. 't Is niet bepaald mijn hobby, eerlijk gezegd. En als ik zo in die winkels loop, zie ik soms best wel wat leuke dingen, maar wat kost het allemaal vreselijk veel. Nee hoor, ik kan daar beter wegblijven.
Gisteravond nog naar de supermarkt... Ik had er geen zin meer in eigenlijk, maar Oudste Dochter ging mee en zei: dan  hebben we dat maar gehad. En  nu ben ik blij dat ik er vandaag niet uithoef. Misschien dat ik vanmiddag iets met de jongens ga doen, maar dat is weer anders.

Geen weer om te maaien. Wat doet een boer dan? Nou, de stal is inmiddels voor de helft schoongespoten. Gisteren is er mest uitgereden. En verder is Farmerlief aan het ontrommelen.
Zelf ben ik weer bezig met de hobbykamer, waar sinds het voorjaar niet zoveel metertjes meer zijn bijgekomen... (Zie mijn vroegere berichten over opruimen (Labels))
Een tijdje terug was ik verbaasd over het feit dat Farmer de garage zo snel had opgeruimd. Later hoorde ik van Oudste Dochter hoe ze dat gedaan hadden.... er zit daar een luik naar de hooizolder. Farmer reikte de rommel naar boven en dochter pakte het aan en deponeerde het achter haar rug... Jaaaah....! zei ik, zó kan ik het ook!
Maar goed, nu is de werkplek al behoorlijk opgeruimd: 
Dat was écht lang geleden. En lang leve de plastic herozakken: twee exemplaren vol met oude plastic bloempotjes zijn daarin verdwenen - zonder dat het ruimte in de container kost. En als het blijft regenen, gaan ze de hooizolder ook nog aanpakken. Dat daar niet alleen maar hooi en stro ligt, had je natuurlijk al begrepen ;-)

En waarom staan die koebeesten toch altijd zo op een kluitje naar dezelfde richting als het regent?

Nou, ze steken hun achterwerk naar de regen en wind toe en staan zo met hun koppen wat in de luwte.
Op deze foto staan ze meer op een rij langs de (stroom)draad, maar vaak staan ze dan dicht bij elkaar en als 't even kan onder de beschutting van een boom.

Echt leuk is die regen in de vakantie natuurlijk niet, maar erger is het voor degenen die met hun tentje ergens op een camping staan. Wijzelf proberen er het beste van te maken.
En als het zonnetje dan weer doorkomt, zoals gisteren, dan is het weer des te leuker om buiten te spelen voor de jongens. Veel is niet nodig om mij te laten genieten...
Wellicht klinkt het tegenstrijdig, maar ik geniet al als de denkbeeldige kogels me om de oren vliegen terwijl ik de was ophang.... en ik de jongens heen en weer zie rennen in ban van hun spel. En als dan een grote zus ook nog even meedoet, vinden ze het helemaal spannend!

De jonge buizerds zijn ook uitgevlogen.
Hier krijgt er één vliegles. Oudste Zoon wees me erop.
Samen zweven ze op de thermiek. Dat is zo'n mooi gezicht.
De ouder blijft dicht bij de jonge vogel en als die het spoor even bijster is, leidt hij hem weer in de juiste baan.
Als je er een poosje naar staat te kijken, ben je best verwonderd over het geduld van zo'n oudervogel.
Ik dacht: dit is een mooi beeld van hoe wij als ouders onze kinderen willen leiden.
Ik kan wel wat leren van het zien van zoveel geduld.
Het is ook een beeld wat in de Bijbel gebruikt wordt:
God draagt Zijn volk als op de vleugels van een arend en brengt ons zo tot Hem.
En in deze belofte: dat wie de Heere verwachten, zllen de kracht vernieuwen, zoals de arenden;
zij zullen lopen en niet moe worden, zij zullen wandelen en niet mat worden.
Dát is pas echt re-creatie!

vrijdag 15 juli 2011

Koekjes met een grap

Voor zandkoekjes had ik afgelopen winter een aantal andere recepten geprobeerd, maar het allerlekkerst blijft het normale recept, vinden wij. En ik gebruikte een deel gewone margarine i.p.v. alleen roomboter, maar dat werd me door de Farmers niet in dank afgenomen. Dus maar weer 100 % roomboter in de koekjes!
Ik doe altijd zoveel als net op de 2 platen kan. Maar je kunt de hoeveelheid altijd makkelijk aanpassen. Je gaat uit van een bepaalde hoeveelheid bloem, bv. 200 gram bloem. Dan moet er de helft aan basterdsuiker bij, dus 100 gram. De hoeveelheid roomboter zit er tussenin, 150 gram. Mespunt zout erbij.
Ik ga zelf uit van 500 gram bloem. Ik meng de bloem met de suiker en het zout en voeg daarna de harde boter toe, snij het met twee messen in kleine stukken en dan kneed ik met de hand tot een egaal geheel. Als het deeg slap is (dat kan liggen aan het merk boter), zet ik de bal of staaf deeg een halfuurtje in de koelkast. Normaal snij ik dan plakjes en leg die op de met bakpapier beklede ovenplaten. Kwartier in de oven op 150 graden.

Ik had vorige week geen witte suiker genoeg. Omdat die ook wel aan tafel gebruikt wordt, besloot ik om maar lichtbruine basterdsuiker te nemen. En omdat het dan toch iets anders werd, deed ik i.p.v. zout wat koekkruiden erdoor. Zomaar wat gedaan, ik weet niet de preciese hoeveelheid. En nou ja, ze waren toch al anders, dan kon ik ook wel een leuke vorm doen...


... knoopkoekjes!
Zo origineel was ik zelf niet hoor, heb ik ergens in een kookboekje gezien, al was dat een ander recept.
Ik had de koekjes mooi rond gemaakt met een glas. Met een flessendop druk je een rondje in het koekje en daar prik je 4 gaatjes in. Nou groeien mijn koekjes altijd wat in de oven, maar je kunt nog wel zien wat het voorstelt.

Herfstweer gisteren! Maar binnen was de sfeer goed. Tijd voor wat binnenklusjes. Mijn handige Farmer heeft in de meterkast een paar plankjes gemaakt. Dat stond nog maar een dag op mijn wensenlijstje! Soms zit het mee ;-)
Gelijk ook maar het plafonnetje vernieuwd, want dat hing er ook aan flarden bij. Hij had voor dat alles op de hooizolder nog wat kunststof schrootjes, die stonden daar al jaren te wachten om gebruikt te worden...

Ik had nog zo'n setje stapelbare mandjes, ooit meegenomen voor...? Voor in de meterkast dus. Elk kind heeft nu een eigen mandje. In de winter kunnen daar de sjaals en handschoenen enzo netjes in opgeborgen. Nu staat het nog wat leeg, de zonnebrillen zouden erin kunnen, en de jongens hebben hun pyama's erin gedaan. Onderin kunnen nog wat laarzen staan. Zo is het allemaal minder vol in de gang!
Kijk even niet naar de wanden van de kast, die moeten nog geverfd. Maar de gang moet ook nog een keer gedaan, dus doen we dit t.z.t. wel gelijk erbij.


Oudste dochter maakte pizza voor ons, hier is ze bezig met de saus.
Middelste dochter heeft een deel van haar schoolboeken van een nieuwe kaft voorzien. De meeste kon ze nl. gewoon houden, omdat ze die volgend schooljaar (5e klas) ook weer nodig heeft.
Vandaag zijn de dames bessen plukken. En Jongste Dochter werkt deze week in een kas op het dorp.

Ik had nog van die receptenbladen liggen die je gratis bij supermarkten kunt meenemen. Die heb ik uitgezocht en de recepten die me wat lijken doe ik in doorzichtige hoesjes, in mijn map.
En de recepten die ik dan gemaakt heb en goed in de smaak vielen, die mogen dan een plaatsje krijgen en mijn vaste receptenboek... Allemaal van die rustige klusjes, lekker op het gemak.

De jongens bleven ook veel binnen, die hebben van hun stapelbed weer een hut gemaakt... heel eenvoudig: mama's knijpermand plunderen en de dekbedden over de reling van het bovenste bed vastmaken. Dit keer was het een grot...
En ze zijn onverwacht naar de dierentuin geweest...
De "bak" met gifkikkers....
... het berenbos...
En zo hadden ze nog wel meer: een kinderboerderij, de apenberg...  Ze hebben zoveel fantasie, die jongens. Heerlijk!
Ik laat het maar een beetje over me heen komen hoor. Ze moeten toch íets doen. 's Avonds moeten ze het wel zelf (helpen) opruimen. Gisteravond hadden ze dat zó goed gedaan, dat ik een ogenblik verbaasd was... Tot ik onder het bed keek... En oudste Zoon vroeg: durf je ook een kastje open te maken?



woensdag 13 juli 2011

Give-away

Nou heb ik m'n draai wel zo'n beetje te pakken hoor! 's Morgens even (door)werken en 's middags iets rustiger aan. Niet steeds weer weg hoeven om de kinderen te halen of te brengen... Maar momenteel regent het hier. Terwijl ik vanmorgen aan het strijken was, maakten de jongens al ruzie... Terwijil ze anders altijd rustig spelen als ik met de was bezig ben. Ze hebben een aflevering van Planet Earth gekeken (we hebben zo'n dvd-box), dat vinden ze altijd heel mooi. Maar, nat of niet nat, de overall gaat aan en nu spelen ze weer in de hut. Ja, jongens hebben ruimte nodig!
Onder het koffiedrinken heb ik nog de schoolwerkjes en liedjes uitgezocht. De mapinhoud van Oudste Zoon kreeg hij mooi aan elkaar geregen mee naar huis, dat bewaart dus makkelijk. Ze krijgen hier in de kleuterklassen altijd een liedjesmap mee naar huis, daar stop ik nog een aantal mooie werkjes bij. De juf heeft ook nog werkjes als een boekje bij elkaar gebonden. En dan nog een paar projectboekjes, zo kan het wel weer. Genoeg om te bewaren, de rest kan bij 't oud papier.


Ik zit al een tijdje te broeden op een give-away. Ik zie dat de teller van volgers de 50 allang is gepasseerd.
Alle nieuwe volgers trouwens van harte welkom! En dacht ik eerst altijd dat een give-away iets speciaals en decoratiefs moest zijn, inmiddels snap ik dat het ook iets gewoons kan zijn. Gewone dingen heb ik genoeg!

Dit boek heb ik dubbel, dus wordt dat mijn give-away:

Leuk om voor te lezen aan je (klein)kinderen, en vanaf 7 jaar kunnen ze het zelf ook lezen.
Dit boek gaat over de wilde dieren.
En deze heb ik ook nog:
Dit boek is voor kinderen van 1 - 3 jaar.
Vol leuke foto's van dieren om je heen, op de boerderij enz.
Het zijn tweedehands boeken, maar de inhoud is natuurlijk hetzelfde als nieuw ;-) en ze zien er nog heel goed uit, zonder ezelsoren enzo.

Het zijn dus eigenlijk 2 give-away's. Het loopt tot 12 augustus.
Als je mee wilt doen, plaats je hieronder een reactie. Vermeld wel duidelijk of je wilt meedoen voor het kinderboek of het peuterboek. Als je niet kunt kiezen, zal ik dat voor je doen, dan kom je in het potje met de minste belangstelling (en bij gelijke stand verdeel ik het dan). Heb je zelf een blog, wil je dan ook een linkje plaatsen op je blog?
Iedereen mag meedoen, maar ik zou het wel leuk vinden als je me gaat volgen!
Las je steeds anoniem mee, omdat  je geen account hebt, dan is dit misschien een goed moment om een account aan te maken. Dit kun je hier doen. Het handige daarvan is, dat je op je zg. dashboard dan gelijk kunt zien of er een nieuw bericht is van de blogs die je volgt.

maandag 11 juli 2011

Thuisvakantie

Nou, het vakantierooster werkte niet echt, dus dat hebben we alweer afgeschaft. Om diverse oorzaken werd dat toch te laat om te eten, dus nu eten we weer voor het melken - als vanouds. Wel doe ik tussen de middag warm, als't even kan.
We zitten te denken waar we een keer heen zullen gaan. Dat is best nog lastig, want we hebben grote meiden en kleine jongens. Dus vind maar eens een leuke mix! En dan mag het ook niet teveel kosten. Met de jongens apart, dat zal nog wel lukken. Ik denk dat het erop uitdraait dat we met de meiden dan ook maar apart eens iets doen, kanoën ofzo. En vaak zal het niet eens zijn, want óf het is te heet, óf Farmer moet hooien ofzo. Heeft iemand nog tips, dan hou ik me aanbevolen. Naar het strand, dat doen we wel elk jaar een keer.
En evengoed gaat het werk ook in de vakantie gewoon door. Dat is dan wel het nadeel als je niet weg gaat: dat je altijd bezig blijft. Ik betrapte mezelf er vandaag op, dat ik echt moet leren relaxen. Ik zit nog zó in het "moeten", dat ik bijna niet durf te niksen op het terras. Er is altijd wel wat te doen, maar ik moet echt een beetje omschakelen. Ik mag toch ook wel een beetje vakantie hebben?

Misschien helpt het als ik een kijkje in de tuin neem.
We hebben zaterdag een flink deel de bestrating ontdaan van onkruid en rommel, dat wil zeggen, ik heb zelf er niet zoveel aan gedaan. Farmer deed dat met zijn vader en de meiden hebben nog geholpen. Ik was druk met bakken en andere binnenaangelegenheden (wat een woord). Zoals Farmer dat kan, zo kan ik het niet eens - ik moet nog veel leren.
Dus durf ik nu wel plaatjes te laten zien:

Ik loop de achterdeur uit en dan zie ik dit aan de rechterkant.

Als ik me dan omdraai zie ik dit.
't Is nu bijna steriel, hoor.
Zal vast niet zo lang zo blijven.
Er heeft een bank gestaan voor dat keukenraam en ik vind het nu wel heel kaal.
Nog iets op verzinnen.

Nog verder naar achter is een betonnen plaat, waar de kinderen weleens basketballen.
Daar staat ook de speelhut.
Handmade by Farmer (of course).
Eens kijken of het ook bewoond is....

Ja, daar is al iemand.
Nou, die deur mag ook wel weer een likje verf hebben.

En wat staat daar op het bordje boven het raam?

Kun je 't lezen?
Stamt nog uit de tijd dat de meiden erin speelden.
't Was toen het sheriffhuisje.
Gebaseerd op de wild-west playmobil.
Er moet nog een ander bordje van zijn, ergens...

Ik loop verder en kom onderweg dit mini-terrasje tegen.... ahem....
 niks niksen, hier moet ook nog wat aan gedaan...

Langs de vijver (waar het ook nog een bende is),
kom ik op het nette - nou ja- terras.
Hier hebben we net gegeten.
Vanmiddag trouwens kroten (rode bieten) gegeten uit eigen tuin.
Lekker met spekblokjes.
Van het blad hebben de kippen genoten, die zijn daar gek op.

Nog een doorkijkje naar de voortuin.
Er was hier eens een vriendje spelen en die vroeg of dit paadje
(dat zie je niet, maar loopt onder het hekje door)
van de buren was...
Het hekje komt van Zus, dat had ons vader voor haar gemaakt destijds.
Maar het was overbodig geworden, dus bracht ze het maar naar Farmer's Dump...


Terrazzia genoeg, La Plaza's te over.... gewoon af en toe wat tijd nemen, om er ook eens te zitten.
Toch?
Met een boek op mijn schoot: Een wereld van stilte - een dochter van dove ouders vertelt, Ruth Sidransky. Aangrijpend en ontroerend om te lezen hoe in het begin van de vorige eeuw met dove kinderen werd omgegaan, en hoe Ruth opgroeide in feitelijk twee werelden: van de doven en de horenden. Kom ik misschien nog eens op terug...






donderdag 7 juli 2011

Monchoutaart en vakantierooster

Sinds enige tijd probeer ik steeds meer zonder al die kant-en-klare mixjes te koken en te bakken. Geen zakjes meer voor nasi enzo. 't Is nog allemaal wat in probeerfase, bij lang niet alles heb ik al het voor ons ideale recept gevonden. Maar het is wel leuk, omdat je zo leert om meer op je eigen gevoel en smaak te koken. En je hebt al die (overbodige) toevoegingen niet.
Van mijn zus kreeg ik een recept voor monchoutaart zonder zo'n pak. Zij maakte al monchoutaart voordat die pakjes er kwamen (ze is een stuk ouder dan ik). Inmiddels heb ik al een paar keer haar recept uitgeprobeerd en de smaak is echt zóveel beter! Veel natuurlijker, puurder en lekkerder. En als je kijkt op zo'n pak mix wat er allemaal wel inzit, is het logisch dat er smaakverschil is.
Eerst had ik nog ruzie met de gelatine, maar nu weet ik ook hoe dat moet. Natuurlijk met toestemming plaats ik hier het recept.


Vet een springvorm in.
Voor de bodem: 200 gram biscuits of bastognekoeken (dat laatste vinden wij het lekkerst) fijn  maken en vermengen met 75 à 100 gram gesmolten boter. Mengsel in de vorm uitdrukken. Zet weg in de koelkast.
250 ml. slagroom (zonder suiker) stijf kloppen.
200 gram Monchou met 150 gram basterdsuiker luchtig kloppen, daarna door de slagroom spatelen.
3 blaadjes gelatine 10 min. laten weken in koud water, uitknijpen en in wat heet water oplossen en door het mengsel roeren.
Het mengsel over de bodem verdelen. Vlaaivulling erover en in de koelkast op laten stijven.

De gelatine stond niet in het originele recept, maar Zus heeft dat toegevoegd omdat de taart anders erg zacht blijft, bijna niet te snijden (meer een toetje). In plaats van Monchou gebruikt zij ook vaak de roomkaas van de Aldi. Ik neem wel altijd de echte vanwege het goede merk ;-)

Hier kwam mijn Farmer even mee showen,
langs het keukenraam.
Een vaarskalfje. Ze kwam iets te vroeg, haar moeder liep nog in het weiland.
Zo schattig als ze net geboren zijn.
Ondertussen is het morgen de laatste schooldag van de jongens, en Oudste Dochter heeft vandaag haar laatste 5 minuutjes op school gehad - rapport opgehaald.
Dus iedereen vakantie! Behalve wijzelf dan...;-)
Dat houdt ook in dat we ons schema iets aanpassen: we houden het zomervakantierooster aan. Vorig jaar deden we dat ook en dat is wel goed bevallen. Normaal eten we 's avonds eerst en dan is het melkenstijd. Maar de komende weken draaien we dat om. Vroeger deden ze dat ook altijd zo, maar op mijn verzoek is dat ooit eens omgedraaid. Ik zat nl. altijd al met de kinderen alleen te eten voordat het melken eindelijk klaar was. Het werd anders voor de kinderen (en voor mijzelf... word altijd chagrijnig als ik erg trek krijg) veel te laat. Maar in de grote vakantie gaan ze toch wat later naar bed en het is minder stressvol om na het melken te eten.
De komende weken zal ik zoveel mogelijk 's middags warm eten, behalve als dt niet kan vanwege vakantiebaantjes. Dat is dan 's avonds ook makkelijker, brood eten.

De koeien lopen nu ook een eind weg. Eerst moeten ze de ene kamp uitgedreven worden en dan nog de andere. Vanavond had ik een goed knechtje in Oudste Zoon. Farmer had wat gebromd op hem tijdens het eten -dat is nou eenmaal wel 'es nodig- en hij kan dan vaak wat overgevoelig reageren. Ik bemoeide me er niet mee, maar vroeg later aan hem of -ie mee ging om de koeien te halen. Dat deed hij en het scheelt dan echt, hij aan de ene kant, ik aan de andere kant van de wei. Anders moet ik zigzaggend de hele wei door (en dan nog één..). Natuurlijk zeg ik dan tegen hem dat -ie zo goed heeft geholpen. Je ziet 'em dan weer groeien. En het laatste stuk lopen we samen en kletsen wat... Ik vind het altijd fijn als je even met 1 kind apart bezig kunt zijn.
In de melkput is dat ook zo. Vaak is het zo, dat als de één mee wil melken, de ander ook ineens wil. Maar eigenlijk is 't veel prettiger voor Farmer als hij er maar 1 tegelijk heeft. Samen gaan ze altijd weer "zwerven', blijven ze niet bij hem.
En als de jongens gaan zwerven, nou ja, berg je dan maar... dan gaan ze weer verzamelen, slepen en verslepen, bouwen en afbreken en uiteindelijk één grote bende...

Hoera, vakantie!

dinsdag 5 juli 2011

Terugblik, tuinbonen, zindelijk en een put gedempt

Je hebt van die dagen, die glippen als het ware tussen je vingers door en je hebt het gevoel niks te hebben gedaan. Zoéén had ik gisteren. Natuurlijk ben ik de hele dag bezig geweest maar allemaal van die akkefietjes. 's Avonds had ik nog onkruid weggehaald en dat gaf me nog enigzins een nuttig gevoel. Dat onkruid is werkelijk omhoog geschóten de laatste tijd, daar moeten we nog flink tegenaan.

Het feestje van vorige week was goed verlopen. De voorbereidingen maken je wel druk, maar de dames droegen zelf natuurlijk ook een steentje bij. Iedereen vond het gezellig en lekkere hapjes, dus dan zie je weer voldaan terug. Het meest in trek waren de bokkepootjestaart en de monchoutaart (zonder pakje mix) én de coctailworstjes in bladerdeeg.
Ter opfleuring van de schuur hadden we wat bloemetjes uit eigen tuin neergezet:



Gisteren heb ik voor het eerst tuinboontjes uit eigen tuin gegeten. Dit jaar hadden we weer eens een rijtje gelegd, dat was jaren geleden. Ze waren erg lekker. Alleen Jongste Zoon en ik lusten ze, wat jammer is, want ze zijn erg gezond en zijn rijk aan ijzer. Wat ik niet gekookt heb (waren zó gaar), heb ik maar weer -net als de erwten- rauw in de vriezer gedaan.
Die tuinbonen groeien best apart:
Ze hangen niet omlaag, zoals bij gewone bonen en peulen.
Maar groeien naar boven.

Jongste Zoon plaste al op de wc sinds zijn 3e verjaardag zo ongeveer. Maar de grote boodschap gebeurde nog steeds in zijn luier (of gewoon zo, als hij geen luier om had :( ). Hij was er een soort bang voor om dat op de wc te doen. Nou heb ik bij een van de andere kinderen gehad dat die het op ging houden, met alle ellende van dien (pas toen ik een lepel pure roosvicee laxo gaf op de nuchtere maag, ging het over). Dus wilde ik hem niet teveel pushen. Maar onlangs waren we bij een oom en tante van me, en daar deed hij het waarempel zomaar netjes waar het hoort!! Ging hij anders achter het gordijn of achter een boom staan, in den vreemde wilde hij zeker niet zulke overlast geven, dus tig keer naar de wc gegaan, en wat een trots, eindelijk kwam het toch. Thuis bleef het nog even spannend, zou-ie het hier ook doen? Jouw knappe kontje kan het hoor, zei ik (geloof me, als moeder zeg je soms de gekste dingen). Nu zijn we dus 2 weken verder en zelfs 's nachts blijft hij nu 9 van de 10 keer droog!
Weer (bijna) een tijdperk afgesloten.
Terwijl ik dit neerkalk, denk ik: wie interesseert dit nou? maar ach, ik vind 't zelf ook wel leuk als ik eens lees hoe anderen hiermee omgaan...

Mijn Farmer had nog een klusje (en nog wel meer, maar goed) deze week. Achter de schuur zit een put met een luik. Omdat de schuur vroeger stal is geweest, zit er een mestkelder onder. Afgelopen winter kwam de gasboer. Er lag een dikke laag sneeuw. Hij reed achteruit met de tankwagen richting de gastank en draaide met zijn voorwiel zo over het luik, wat tegen die druk niet bestand was, zakte erin en bleef hangen. Juist kwam mijn Farmer naar buiten lopen en zag meteen wat er gebeurd was. De hevig geschrokken gasrijder kwam zijn cabine uit en stamelde dat -ie het luik niet gezien had. Farmer haalde de trekker, en met de lepels aan de voorlader, terwijl de gasrijder ook wat gas gaf, kregen ze hem er gelukkig weer uit.
Nu heeft Farmer de put leeggezogen (er zat water in), een schot voor het gat in de muur gezet en volgegooid met puin en daarna zand.

Het moet nog bestraat worden, dan kan zich geen herhaling meer voordoen, waarbij het erger zou kunnen aflopen. Maar zover was Farmer nog niet...

.... of de jongens hebben de ruimte alweer benut (zucht..)

zaterdag 2 juli 2011

Groeien

Kennen jullie mij nog? Je zag mij eerder in dit bericht. Ik heet Nelleke.
Ik ben goed gegroeid. Eerst kreeg ik alleen maar melk, later brokken, mais en hooi erbij.
De melk werd steeds wat minder. En nu ben ik van de melk af, zoals dat heet.

Dus ben ik groot genoeg om te verhuizen.
Ik ga van de kalverstal naar de pinkenstal.

Ik krijg een touw om mijn nek en ze duwen mij naar buiten.
Dat vind ik best eng, het is zo licht en ruim buiten....

Maar hier zie je me al in mijn nieuwe verblijf.
Hier loop ik op echte roosters.
En moet ik leren slapen in een boxje.

Gelukkig, dat gekke touw mag weer van mijn nek.
En ik ben niet alleen, zoals je ziet.

Dit is Alex, die is nog te klein.
Hij mag nog in de kalverstal blijven.

Nog wat plaatjes over groeien:
Deze boerenzwaluwen vlogen ook uit.

En zo groei je vast ook ;-)
Als mama en grote zussen taarten maken,
staat dit jongetje er bovenop.
3 x raden waarvoor...


Fijn weekend iedereen!







Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...