Jolanda

Jolanda

Pagina's

dinsdag 30 augustus 2011

Ritme, prioriteiten en patat maken

Vandaag is Oudste dochter ook naar school, waarna ze morgen aan haar stage begint. Nu is dus de vakantieperiode echt helemaal voorbij.
Ik probeer sinds vorige week een goed ritme op te pakken, maar helemaal gelukt is dat nog niet. De dag begint hier vroeg, maar nu de meiden weer naar school fietsen, gaan we ook weer eerder de kooi in. Ik probeer elke morgen de was te strijken, in de tijd die er zit tussen het vertrek van de jongste twee dochters en het opstaan van de jongens. Dat geeft namelijk een rustig gevoel, zo'n vast moment voor een bijna dagelijks terugkerend karweitje en ik voorkom de bergen ermee ;-) Voor een enkel shirt en een paar zakdoeken zet ik de strijkbout niet aan, die ochtenden lees ik zo'n beetje bij: de kranten, bladen en de blogs. En soms lukt het me om beide te doen. Juist omdat ik een best tikkie chaotisch ben, heb ik een zeker ritme wel nodig.
Ik heb echter een paar keer wat minder goed geslapen en dan ga ik tussen de middag wel even plat hoor. Ik moet echt weer even wennen aan het nieuwe ritme. En als je je dan niet zo lekker voelt en er is zoo veel te doen...  Ik probeer het hoofd maar koel te houden en doe wat ik kan, en dat is het dan. Wat er (nog) blijft liggen, moet dan maar een andere keer en anders maar helemaal niet (dat kan ook nog...).

We hebben ook weer wat vernieuwde afspraken gemaakt in het gezin, want een aantal dingen was sluipenderwijs wat (of behoorlijk) onaangenaam geworden. Zowel bij de grotere als bij de kleinere kinderen. Het helpt wel als je het gewoon rustig bespreekt (al heb ik ook de neiging om te gaan foeteren -  het lost alleen vaak niks op), vaak werkt het goed als je even een 1 op 1 gesprek hebt. Gelukkig ben ik zelf erg open (al wordt soms je openheid misbruikt), dat maakt het misschien makkelijker om dingen over te brengen. Het is trouwens niet alleen een kwestie van wat ík te zeggen heb, het luisteren en begrijpen van je  kinderen is zeker zo belangrijk. Ook al ben je het ergens niet mee eens, als je aangeeft dat je ze hoort en probeert te begrijpen geeft ze dat het gevoel dat ze er mogen zíjn. En soms begrijp ik ze gewoon niet.... dat zeg ik dan ook. 't Kan ook gebeuren dat ze het zelf niet eens begrijpen... je zult maar puber zijn... niet altijd zo makkelijk. Ik weet echter ook dat het soms heel moeilijk kan zijn en soms onmogelijk om nog een normaal gesprek te hebben... Wat dat betreft: opvoeden is echt een levenstaak, niet iets wat je maar zomaar "even erbij" doet. Je bent vaak zo druk met alles wat moet gebeuren in het huishouden, het bedrijf of je werk, maar het opvoeden heeft prioriteit nummer 1, het is weleens goed om dat (weer) te beseffen. Dat je aandacht en tijd ervoor vrij maakt. Soms merk ik weleens dat andere moeders me wat verbaasd aankijken als ik zeg dat ik liever een spelletje doe met mijn kinderen, of ze voorlees, dan dat ik de boel opruim en schoonmaak. Voor zulke moeders is het blijkbaar onbestaanbaar dat je over de rommel heenstapt om zoiets te doen, maar ik vind het zo waardevol. Natuurlijk heb ik niet altijd tijd en zin als de kinderen ergens mee komen, ze moeten wat dat betreft ook maar op hun beurt wachten, of ze gaan zelf samen maar iets doen. Maar wat kun je je kinderen goed leren kennen, als je eens een stukje wandelt (bij mij vaak koeien halen ;-)), of samen een puzzel maakt...samen bakken...
Maar wat voel ik me vaak ook onmachtig in de opvoeding en wat maak ik ook veel fouten...
Toch moet ik ook denken aan wat Jakobus schrijft in zijn brief (in de Bijbel): Indien iemand van u wijsheid ontbreekt, dat hij ze van God begere, Die een ieder mild geeft en niet verwijt; en zij (de wijsheid) zal hem gegeven worden.

Waar ik verder nog mee bezig ben: de binten uit eigen tuin waren niet zo geweldig goed, dus zijn we vorige week begonnen met het wegwerken ervan. Het was ook niet zo'n grote oogst, van  de andere aardappelrassen valt het ook tegen. Ik denk dat het te nat is geweest.


Schillen, wassen en droogdeppen, door de frietsnijder.... ik heb er één voor dikke en één voor dunne frietjes. We nemen eerst de grote aardappels voor de grote frieten. We deppen de gesneden frieten een beetje droog, om te voorkomen dat ze aan elkaar plakken, en bakken ze voor. We laten ze zo'n 4 of 5 minuten (ligt eraan of ze dik of dun zijn)  in de friteuse op 160 graden, halen ze eruit en laten ze in een met keukenpapier bedekte vergiet afkoelen. Daarna gaan ze in zakken van een kilo in de vriezer.   Voor het afbakken draaien we de thermostaatknop omhoog tot 180 graden. Ze kunnen dan, net als gekochte diepvriesfriet, zo in de friteuse om af te bakken. En een deel van de patat hebben we zo gelijk maar behandeld... die kregen de vriezer niet te zien!
Nu ga ik verder met de rest van de piepers, wat kleiner van formaat. Die ga ik door de kleine frietsnijder halen. Zo hebben we lekkere, dikke Vlaamse frieten en Franse frietjes... allemaal van Hollandse aardappels!

16 opmerkingen:

  1. Tja opvoeden is niet altijd makkelijk.
    Ik heb er maar 1 maar wel 1 met een "kop er op" en omdat ze op haar moeder lijkt botst het ook weleens.
    Maar ook dat mogen we aan God voorleggen.
    Heerlijk die patatjes ga het toch ook eens proberen, lijkt me veel lekkerder dan uit de winkel.
    Groeten Herma

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi bericht Jolanda, en zó waar: opvoeden is niet altijd makkelijk ... En 't is zó heerlijk: samen met de kinderen iets leuks doen. Ik heb vroeger urenlang meegespeeld met lego en knex. En de goede moeder-kind gesprekken: in de auto op weg naar weet-ik-veel ...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb liever een huis waar geleefd wordt dan een 'toonzaal' zonder karakter. En wat die gesprekken betreft.....het kost me soms mijn nachtrust, maar pubers zitten 's avonds laat heel erg op hun praatstoel....heerlijk, die avond/nachtgesprekken

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik herken me in jouw blog. het is moeilijk om na de vakantie je evenwicht te vinden. Hier ook openheid met de oudere kinderen. Soms zijn nieuwe afspraken maken erg nodig.

    Ik probeer nu de was ook dagelijks bij te houden. Vorige week is dat aardig gelukt. Ik wil geen kop meer op mijn wasmand.
    Zo mooi, wat je over die raad van Jacobus schrijft: als iemand wijsheid ontbreekt ... Vaak weet ik ook wel met m'n hoofd dat ik zo'n Adres heb om hulp te vragen of mijn moeilijkheden te vertellen maar om het ook ècht te doen! Gelukkig is er altijd een nieuw begin mogelijk en dat maakt we weer heel blij!

    Jammer dat je aardappeloogst wat tegenviel. Maar je maakt er wel weer een leuk blogje over. Ik wens je een fijne week!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mijn wasmachine is stuk dus er staat me toch een bult! Maar goed van je hoor de boel wat aanscherpt, schept alleen maar duidelijkheid. Ik herken het dat je schrijft iets chaotisch te zijn daar heb ik ook last van, maar met een vast ritme kom je idd een eind.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Sorry, ik verwijder per ongeluk m'n reactie :(
    Daarom even overnieuw...

    Herkenbaar wat je schrijft over je kinderen. Wij hebben er 4 gekregen en er is hier ook allicht wel eens wat, maar net zo je zegt de manier waarop je iets tegen ze zegt maakt heel veel uit...
    Dankbaar zijn we om te weten dat we mogen aanklopppen bij Hem, Die er ook om gebeden wil zijn als we dat nodig hebben!

    Je patatten zien er (ook rauw al...) lekker uit :)

    Groet, @Let...♥

    BeantwoordenVerwijderen
  8. hier is ook alles weer naar school en aan het werk, heerlijk,heb de draad snel weer opgepakt.

    handig om zelf patat te maken,en wat op voorraad te hebben.

    gr Stina

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hoi, mooi bericht heb je geschreven! Ik herken je verhaal over het opvoeden van de kinderen. 't Is echt niet altijd makkelijk, doordat ik zelf ook vaak tekort schiet. En dat 1 op 1 nemen proberen wij ook regelmatig en zien dan ook dat de kinderen dit erg waarderen.

    Wat heerlijk dat je de frieten zlef maakt. Veel lekkerder dan zo uit de zak.

    groetjes Danielle

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een mooi berichtje! Zo veel opvoed ervaring hebben wij nog niet natuurlijk, maar ik merk wel dat het (nu al) belangrijk is om de boel soms gewoon de boel te laten en lekker iets samen met de kleine meid te gaan doen!
    Ik vind het soms wel overweldigend als ik bedenk dat wij nu verantwoordelijk zijn voor haar opvoeding en geloofsopvoeding. Dat is toch wel een hele verantwoordelijkheid! Dan is die teks uit Jakobus wel heel mooi hé?!

    En wat je patat betreft: dat staat hier ook al een heel poosje op het lijstje om zelf te gaan doen, maar het is er nog niet van gekomen... Misschien zaterdag eens doen!

    Groetjes Tineke

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Tja moeilijk praten soms met pubers is ook onze ervaring. Dan is wijsheid wel heel belangrijk. Fijn zo'n Adres te hebben. En te delen met elkaar dan weet je dat je niet de enige bent in dezen. gr. Margriet

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik vind het zo goed dat je ook op voorraad dingen maakt!
    Ik maak wel zelf patat maar was nog nooit opgekomen om ze gewoon zelf in te vriezen.
    Dom eigenlijk.
    Maar nu ga ik het doen. Dank!
    Gr,
    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Mooi om te lezen hoe je denkt. Ik zat net fotos te kijken van 1994 hoe het toen bij ons was..Net zo's situatie als waar jij nu ongeveer in zit. Inmiddels zijn er een paar zelf ouder (onze oudste kleindochter is al 11 jaar) en dan zie je hoe vlug alles gaat. Het lijkt net of het gisteren was. Wat waardevol was die periode.. dat betekent dat jij nu in die waardevolle tijd zit. En als ik het zo hoor, doe je het wel overwogen en heb je oog voor alle kleine en grote zegeningen. Mooi hoor.
    Veel zegen toegewenst dit nieuwe seizoen.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. hi jolanda
    danke für diesen tipp,ich denke das werde ich probieren.
    liebe grüße,
    regina
    reginassimplelife.blogspot.com

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Fijn dingen samen met de kinderen doen is ( ook als je terugkijkt) een stuk belangrijker dan altijd een perfect opgeruimd huis. En gesprekken met puberkinderen gaat hier ook altijd voor het huishoudelijke werk. Dat het zich dan soms opstapelt, nemen we dan maar op de koop toe.Dan na een tijdje maar even flink aan de bak.Een fijn blogje heb je geschreven Jolanda!
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Dat zou ik ook eens moeten doen, die frietjes na het voorbakken in de vriezer doen. Nu snij en bak ik iedere keer als we die dag frietjes eten eerst voor en later op de dag/avond pas af. Het is niet eens zoveel extra werk om dan meteen een bultje meer te snijden en voorbakken. Er zijn wel eens van die dagen dat je er geen tijd of zin in hebt en met supermarktfrietjes hoef ik hier thuis niet aan te komen hoor. Lekker, krijg er nu al weer trek in. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...