Jolanda

Jolanda

Pagina's

maandag 17 oktober 2011

Klusjes die tijd kosten maar toch voldoening geven

Vorige week heb ik best een berg broeken versteld. Zeker wel een stuk of 10. Waarbij sommige nog naar school gedragen kunnen worden en sommige alleen voor thuis gebruikt worden als speelbroek. Dat is een bijna vast gebeuren als de kinderen thuiskomen: omkleden.
De manier waarop ik dat verstellen meestal doe heb ik eerder uitgelegd, klik hier. Ik geef toe, dat het niet het allerleukste karwei is, maar het geeft toch veel voldoening als je zo weer de kastplank voller krijgt.  Overalls doe ik ook zo, zelfs pyama's kun je zo doen. Daar bewaar je dan wat oude (tricot) t-shirts voor. En wie dat overdreven vindt, gaat gewoon naar de winkel en koopt een nieuwe. Maar ik vind dat altijd jammer als alleen de knieën maar door zijn.
Deze broek had niet zulke grote gaten, wel in elke pijp.
Ik nam een stukje stevige stof en speldde dat achter de scheur.
Hier hoefde  ik niet de zijnaad voor open te tornen.
Ik heb een vrije arm aan m'n naaimachine en daar ging de pijp om en met een speciale stopsteek naaide ik een paar keer heen en weer en de scheur is weer dicht. Met een zigzagsteek kan het ook wel.

Je ziet er, zeker van een afstand, bijna niks van, alsof het zo hoort.
(Klik op de foto om 'm groter te zien.)

 Hier nog een keer.
Rechts een andere broek waar ik een zelfgeknipt badge van een restje leer voor maakte.

Het kost wel wat tijd. Maar dat is met zoveel dingen, zelf bakken kost ook tijd. Daar staat tegenover dat je minder vaak naar de winkel hoeft. Doordat alles zoveel tijd kost, wordt dat een schaars goedje hier in huize Farmer. Vooral in de achter ons liggende periode. Nu lijkt het wel iets rustiger te worden, maar nog razen de dagen zo vaak voorbij. Voor mijzelf, maar ook voor mijn Farmer. Wie denkt dat boeren in de winter niks te doen hebben, heeft het mis. Dat hoop ik de komende tijd nog wel weer te laten zien.
Pas was hier iemand, die verzuchtte: wat hebben jullie het toch altijd druk, wat een werk brengt het allemaal mee... de boerderij, de tuin... Klopt, dat is ook zo. Je bent ook nooit echt klaar. Dat moet je ook niet willen, want dan zou je gek worden. Wij hebben al een voldaan gevoel als er weer iets, een klus, klaar is. Je weet dat er nog veel andere klussen wachten, vooral omdat mijn Farmer ook iemand is van het zoveel mogelijk zelf doen. Als het teveel wordt, en nodig is, moet je het uitbesteden, dat is helder. Maar zolang je het zelf nog kunt bespaar je daar een hoop mee. Anderen zeggen, tijd is ook geld, dus laat ik het 'n ander doen. Feit is dat Farmer het vaak ook leuk vindt om zelf oplossingen voor haperingen te zoeken en te vinden, wat dat betreft is hij een halve bouwvakker en een echte klusjesman, van alle markten thuis - nee, niet van de computermarkt ;-).
Ik geef ook toe: het is niet altijd makkelijk om er laconiek onder te blijven. De ene keer kun je er beter tegen dan de andere keer. Zolang je maar kunt blijven lachen, humor doet veel. En als we dat niet meer zo kunnen, is het tijd voor wat extra slaap en wat ontspanning. Ook zijn we dankbaar dat we het kúnnen doen. Al met al is het over 't geheel genomen druk, daarom hebben we ook het vrijwilligerswerk wat we deden stopgezet of op een lager pitje. Die tijd zal wel weer eens komen, denk ik. Sinds mijn schoonvader niet meer meemelkt en ook een stapje terug moest doen (wat we hem van harte gunnen), is dat nu gewoon net teveel. Er zijn mensen die dit niet zo vatten, maar dat is vaak onkunde. Kan het ze niet kwalijk nemen.
En het bloggen dan? Ja, dat kost ook tijd, maar het is voor mij ontspannend en ik  kan er iets van mezelf in kwijt. Nooit geweten dat ik het zo leuk vond om zo wat dingetjes op te schrijven elke keer... en al jullie reacties daarop te lezen!

19 opmerkingen:

  1. Bloggen is jouw manier van ontspannen misschien? En voor de mensen die meelezen is het leuk om eens te kijken hoe het er op een boerderij aan toe gaat. We worden er veel wijzer van. Ik heb hier bijvoorbeeld twee spijkerbroeken liggen ga eens kijken of ik ze kan verstellen. Het kost tijd ja.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb ooit eens gehoord uit de mond van een -voor mij- heel wijze man, dat de energie die je in een klus stopt gelijkwaardig moet zijn aan de voldoening die je eraan beleeft. En dat gaat volgens mij wel op voor jou bij het zien van de stapel verstelde broeken!! Fijne dag verder!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Als ze zo nog lang meegaan die broeken waarom niet. Ik deed het vroeger net zo. En op een boerenbedrijf zeker. Maar in een huishouden ben je toch ook nooit klaar, af en toe wat ontspanning kan geen kwaad.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goed van je om de broeken te repareren, zeker 'voor om de deur' kan dat toch makkelijk?
    En zoals jij ze oplapt kunnen ze er idd zelfs mee naar school!

    Blijf jij maar bloggen voor de brood nodige ontspanning hoor, wij lezen veel te graag mee ;-)

    Groet, @Let...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik zie zo nog de stapel (verstelde) broeken van m'n jongens voor me. Ik heb 'n lieve schoonmoeder die dat karweitje altijd op zich nam. Hier was 't ook altijd: thuis komen en direct omkleden of overall aan. Leuk, met van die gekleurde laarzen erbij. Ik heb genoten van die tijd toen ze nog klein waren!
    En bloggen is zeer zeker een heerlijke vorm van ontspanning!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. jaa, herkenbaar.

    Je gaat vaak van klus naar klus op een boerderij.
    En daarbij denk ik vaak "als dat maar gedaan is dan wordt het rustiger". Niets is minder waar. Er komt altijd weer wat nieuws om de hoek kijken...

    De soms lege uurtjes tussen door, daar moet je het van hebben als boerin. >>>kun je even bloggen bijvoorbeeld...

    Hee je verstelbroeken zijn super...
    Bij mij wachten de overalls nog...

    groetjes van deze boerderij.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik vind het ontzettend knap en ook milieuvriendelijk wat jij met die broeken doet.
    Het bespaart je geld en je doet het zelf, dus natuurlijk geeft het je voldoening en helemaal terecht!
    Super!
    Gr,
    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Tjonge, petje af voor die broeken! Ik heb zo'n hekel aan verstel werk dat het hier echt op een grote hoop beland totdat ik er echt niet meer onderuit kan... Maar je hebt wel gelijk hoor, als het nog even kan, waarom dan niet repareren?
    En heerlijk toch dat je farmer ook klusjesman is?!

    Tot gauw :-) Tineke

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Het is zo ontzettend leuk om te lezen hoe het boerenbedrijf bij jullie draait. Mensen staan er heel vaak niet bij stil wat er allemaal bij komt kijken of hebben geen flauw idee hoe het reilt en zeilt op een boerderij. Wij waren jaren geleden een keer bij de geitenboerderij in het Amsterdamse Bos en toen de geiten gemolken moesten worden , zeiden 2 dames van rond de 50 tegen elkaar ,, Goh ik wist niet eens dat geiten melk geven ". Het verstellen van broeken doe ik nog hoor, toevallig kwam m'n zoon vanavond nog mam m'n werkbroek is stuk, (logisch als je er teveel gereedschap in stopt) kan je die nog herstellen ? Het is gewoon heerlijk als je door het herstellen kleding zoveel langer kan gebruiken, ik maakte vroeger van broeken als de knieën echt door waren gewoon gewoon een soort korte broek, lengte net boven de knie. Of als ze echt op waren haalde ik de rits eruit en gebruikte die weer voor een andere broek. En het leuke is vinden wij altijd het geeft een heerlijk gevoel alle klusjes die je zelf kan doen . Veel blogplezier .

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Leuke blog! Hebben ze bij jou nu ook herfstvakantie?

    Ik geniet altijd van je blogs, de combinatie is zo leuk: informatie over het boerenleven en een kijkje in je hart.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Die ene zin 'dat moet je ook niet willen, want anders wordt je gek'....die wil ik nu eens echt goed gaan onthouden!
    Het zijn idd bijna altijd alleen de knieen die versleten zijn, voor de zomer knip ik de pijpen ook wel gewoon half af voor thuis. Dan ontloop ik dat werkje, met mijn machine (niet zo'n heel fijne) wil het niet altijd zo goed.
    Groetjes, Corine

    BeantwoordenVerwijderen
  12. He, gelukkig dat ik niet de enige ben die broeken verstelt. Ook de (eigengebreide) sokken worden hier gestopt. Altijd wat te doen op de boerderij en er is best veel werk wat beslist moet. En dan nog al dat (verplichte)papierwerk!! Daar gaat zoveel tijd in zitten. Maar het is dan ook een leefwijze vind je ook niet? groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Mooi werk, als je zo broeken kunt verstellen. Ik doe ze inderdaad meestal weg, maar dit ziet eruit alsof het nog een poos aan kan. Dank je voor de tip!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Met het huishouden en de tuin werkt het ook zo: je kunt beter niet streven naar echt 'klaar' zijn, want dat frustreert al snel. Beter is het te genieten van het doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wow. Dat is knap dat je dat kan! Met inmiddels een zoon van 2,5 waarbij hij zo kale knietjes in zijn broeken heeft, is dat voor mij ook wel handig te leren.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Je hebt me op een idee gebracht en ik ben ook druk aan de slag gegaan. Met jouw tip om de zijnaad open te tornen. Dat ging een heel stuk makkelijker! Bedankt. Inmiddels heb ik 7 of 8 broeken onder handen gehad, kunnen ze mooi nog een tijdje mee.

    En leuk dat je iedere keer een kijkje geeft in jullie leven op de boerderij.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. ik vind het absoluut leuk om bij je te lezen en te zien hoe jullie dagen eruitzien.wow wat goed dat verstellen. ik kan dat niet zo netjes hoor. ach t valt wel te leren natuurlijk. maar ik heb nu nog t geluk gehad dat kjell steeds uit zijn broeken groeit voor ze maar versleten zijn. een korte broek valt er natuurlijk nog wel van te maken. dat kan ik dan nog wel

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Wat een fijn stukje om te lezen. Snap helemaal wat je bedoelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ik heb erg veel waardering voor al het werk dat je doet!! Knap hoor!! Ik had het pas ook op mn blog geschreven: ik vind het wel moeilijk om nee te zeggen, maar kom erachter dat met een gezin van 5 kinderen en een huishouden wat door moet gaan er gewoon weinig tijd overblijft. En dan hebben wij nog niet eens een boerderij maar een kleine tussenwoning...

    Groetjes, Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...