Jolanda

Jolanda

Pagina's

woensdag 15 februari 2012

Spitsuren

Soms heb je van die dingen die ongemerkt aangroeien tot een steeds terugkerende groter wordende ergernis. Elke morgen moet ik de jongens aansporen om op te schieten. En ik maak het ze zo makkelijk. Ik leg voor ieder ventje een stapeltje neer: broek, shirt en sweater/vest. Sokken hebben ze dan al aan. En als ze eindelijk hun goedje aan hebben, moeten de schoenen en de jassen nog. Maar de jongens hebben er een handje van om tussendoor telkens op hun speelgoed te duiken of de andere zaken waar ze druk mee zijn, hun eigen fantasiespelletjes. Omdat ik over 't algemeen en 's morgens helemaal niet zo uitblink in geduld, wordt er al snel wat afgemopperd. En dat komt de sfeer natuurlijk niet ten goede. Met de meiden heb ik dit nooit zo sterk gehad, al was het toen ook weleens wat. De jongens gaan echter minder graag naar school dan de meisjes (toen!). Het ontbijten geeft geen problemen, in een aardig tempo wordt hier per kereltje zo'n 2 sneetjes brood verorberd.
Ik realiseerde me dat ik teveel dingen tegelijk wilde doen en daarom ben ik me meer gaan focussen op alleen de ochtendspits, zorgen dat de jongens eerst naar school zijn, de rest komt dan wel.
De meiden zorgen voor zichzelf, komen zelf op tijd uit bed en  maken hun eigen broodtrommels klaar, zijn daarin dus helemaal zelfstandig. Die zijn al vertrokken voor de jongens uit bed zijn. Behalve oudste, dat varieert omdat zij dan weer school heeft en dan weer op stage is.

Vorige week hadden de jongens het dokterskoffertje weer eens opgezocht. Middelste lag op de bank en kreeg door oudste in rap tempo de ene na de andere spuit toegediend. Ik zei: "mooi! De patiënt is weer aardig opgeknapt, hij mag zijn kleren aantrekken. En de dokter kan zijn operatiepak verwisselen voor zijn andere pak." Het werkte; gewillig, met glimmende ogen en een vlugge glimlach (want mama speelt het spelletje mee) trokken ze hun kleren aan. Jongste, de raadgevingen van de consultatiebureaujuf ten spijt, help ik nog met aankleden, anders kan ik tot sint-juttemis wachten. Hoewel ik steeds meer probeer om hem zelf z'n boeltje aan te laten trekken.

Zoveel creativiteit kan ik echter niet elke morgen opbrengen.
Tijd voor een andere, strakkere aanpak dus. Er zijn verschillende manieren:
We doen wie het eerste klaar is. Beetje oneerlijk, omdat de oudste vaak het snelste is.
Of ik zet de kookwekker op 5 minuten en dan moeten ze aangekleed zijn. Dit werkt tot nog toe het beste.
Als ze vroeg wakker zijn kunnen ze na het ontbijt nog even spelen en ik kondig dan aan dat ze over b.v. 10 minuten zich klaar gaan maken (schoenen en jas).
Het lijkt wat legerachtig. Maar het werkt nu stukken beter, en het leukste ervan is dat ik de jongens nu complimentjes kan geven als het goed ging. Zo begin je de dag toch gezelliger!



's Avonds zijn ze ook niet zo genegen om  - je raadt het al - hun pyama's aan te doen. Maar dat is makkelijker. In de wintertijd mogen ze 's avonds niet meer naar buiten. Meteen na het eten gaan de pyama's aan, en nee, je hoeft nog níet gelijk naar bed, je mag nog even spelen. Jongste gaat daarna als eerste, hij tolt echt om. (Of hij moet 's middags al een dutje gedaan hebben, wat ook nog voorkomt.) Daarna ga ik met de jongens oefenen met lezen of sommen, nog voorlezen en zingen en dan gaan zij ook. Wat ik storend vind is als één van de meiden op dat tijdstip ook nog komt met het een of het ander en ik zeg tegenwoordig dat ze even wachten moeten tot de jongens naar bed zijn. Vrouwen mogen dan wel goed in multitasken zijn, dan ben ik zeker een uitzondering, want het maakt mij korzelig als iedereen tegelijk mijn aandacht vraagt. Ook tijdens het koken vind ik dat heel irritant, dan moeten ze echt zichzelf vermaken.
Ik merk duidelijk dat structuur heel goed werkt bij kinderen. En als je de tijd echt voor hen neemt worden deze drukke uren toch heel fijne momenten!


Onze kinderen zijn gelukkig allemaal gezond, en hebben geen label of iets dergelijks. Nu ik over dit alles nadenk, krijg ik nog meer respect voor al die ouders die zoveel geduld opbrengen voor hun kinderen met een bepaalde "gebruiksaanwijzing", als ik het zo eens zeggen mag.

Tijdens deze spitsuren is mijn Farmer onder de koeien.
Hoe mooi sneeuw en ijs ook zijn, we vinden het ook wel weer prettig dat het niet meer vriest. Farmer heeft er behoorlijk meer werk mee, alles nalopen en controleren. En het vraagt veel energie! Ach, elk seizoen heeft z'n mooie en mindere kanten.
Wat dat betreft verlangen we wel naar de lente.
Kan ik de jongens weer ergens buiten vandaan plukken voor het eten of naar bed gaan... weer een ander verhaal ;-)

Oh ja, misschien miste iemand in dit stukje nog iets over het wassen.... dat gebeurt hier -zeker in de winter- maar 2 x per week. Op andere dagen is een kattewasje voldoende. Sinds de komst van jongste dochter, die als baby een schraal huidje had, doe ik ze niet dagelijks in bad. Ik zie meer nadelen dan voordelen van het elke dag douchen.  Het scheelt een hoop tijd, water en geld. En we zijn daarmee echt geen viezeriken. Als je bedenkt hoe vaak weinig men vroeger waste...


21 opmerkingen:

  1. Wat heb je dat goed bedacht van die kookwekker. En het is een prachtig verhaal weer. Heb je nu ook wat meer tijd nu de jongste ook naar school is?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een prachtig verhaal en goed beschreven... herken me er in :)
    Slim dat je je kookwekker zet, dat ga ik denk ook maar gebruiken!
    Al lezend zag ik je in gedachten gaan :)

    Groeten, @Let

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Na gelijkaardige probleempjes ben ik ze gelijk na het opstaan gaan aankleden. Daarna nog even spelen op de kamer. Ondertussen maak ik de boekentassen klaar en dan roep ik ze voor de komen eten. Na het eten is het tafel afruimen, jas en schoenen aan en wég zijn wij.
    Het zal overal anders zijn, als het maar werkt ;-)
    Over het wassen wilde ik nog kwijt dat ze hier 3 keer per week in bad gaan, net owv dezelfde reden - en hey, ben ik toch niet de enige :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ook hier gingen de kinderen drie keer per week onder de douche. Wel iedere morgen wassen bij de wastafel, gezicht, armen, bovenlijf. Inmiddels zijn ze groot genoeg en regelen ze dat zelf wel :-)
    groetjes,
    Thara

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh en hier was het ook eerst wassen en aankleden, dan eten en dan nog even spelen. Ik zette de wekker wel vroeg voor ze, dus niemand hoefde zich te haasten.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja de spitsuren zijn voor moeders met jonge kinderen echt tropenuren he. Herken het van vroeger, ook meestal zonder manlief moeten doen. Pfff.
    Nu is 't gewoon verschoven van 17.00 naar 21.00 uur, hahaha. Kijk en dan is mijn man wel weer thuis ;) ...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ja, dit is zo uit het hart gegrepen en zo herkenbaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wow, heb respect voor je hoe je dat allemaal op tijd klaar speelt. Ik heb al moeite om zelf op tijd klaar te zijn als ik naar m'n werk moet (zelfs als ik m'n wekker eerder zet, want dan denk ik dat ik veel meer tijd heb en treuzel nog meer...), en dan hoef ik me niet eens te bekommeren om dochterlief omdat die dan nog slaapt...
    En wat betreft wassen: Dochterlief gaat max. 2x per week uitgebreid in bad vanwege droge huis, andere dagen ook alleen met een washand wassen!

    Groetjes Tineke

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Tja, dat zijn jongens .... Die van mij waren ook zo, met name de jongste was echt erg .... Maar: dat komt allemaal goed ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. ja dit verhaal kennen we, ik moet er ook steeds achter na zitten, echt om moe van te worden.maar fijn dat je een oplossing er voor hebt gevonden, hopen dat het altijd zo blijft gaan

    BeantwoordenVerwijderen
  11. je bent eerlijk om alles zo op te schrijven,grappig dat kattewasje,wij zeggen een poedelwasje...

    ook de jongste hier wil graag nog dat ik haar aan en uitkleed,terwijl ze het best zelf kan,tis hier ook druk s'morgens voordat alles weg is,en dan wil ik ook graag de boel aan de kant voordat ik naar mijn werk ga,dus hurry op...

    fijne week nog.
    groetjes Stina

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Heel herkenbaar logje ;)
    Ik slaak hier ook altijd een zucht
    van verlichting als iedereen (op tijd) de deur uit is...
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ook hier een en al herkenning :-)
    Heerlijk om te lezen dus!
    Ipv een kookwekker heb ik hier een time-timer, dat werkt ook goed, want mijn geduld mocht eigenlijk ook nog wel wat aangroeien...
    Groetjes, Corine

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ook hier een en al herkenning....Gelukkig gaat hier het aankleden wel snel en het ontbijten ook. Het probleem zat daarna: tanden poetsen, tas inpakken, schoenen, jassen en geen ruzie graag! Heel slecht heb ik toen ingesteld dat als je klaar was met alles (op de jas na) de TV even aan mag. Dat hielp en inmiddels is iedereen (6 basisschool kinderen) op tijd en gaat de TV zelden meer aan. Soms is het alleen een kwestie van een patroon doorbreken. En ook hier, om exact dezelfde redenen als bij jullie maar drie keer per week in bad/douche en verder een kattenwasje.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Structuur is heel belangrijk zeker voor kinderen niet alleen voor kinderen met een label en de kookwekker gebruikte ik vroeger ook vaak. Oa voor de computer .Grappig wat je schrijft over water, m'n opa die van 1900 was vertelde altijd de mensen zeiden'' Water is voor de vissen'' oftewel wassen deden de mensen alleen als het moest.Gelukkig dacht hij er zelf anders over in z'n gezin.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Herkenbaar! Het is niet leuk om zo'n moppermoeder te zijn, en soms werkt een structurele aanpak/verandering dan het beste.

    Slim plan!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Twee keer per week wassen is ook echt genoeg. Vooral omdat ze en droge huis hebben en snel exceem.
    Verder heb ik ook wel geluk hoor: onze man is echt een kind vand e tijd: afspraak is afspraak. Hij komt altijd aangekleed beneden en gaat klokslag op de afgesproken tijd naar bed. Hoewel dat nu wat midner is door de ds. Die is aantrekkelijker als je houden aan tijden. Toch is zo'n gestructureerd kind soms ook wel eens heel makkelijk... :-) Met de nadruk op 'soms'!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Pff,herkenbaar allemaal hoor.Maar als ze ouder worden gaat het nog niet altijd even makkelijk.Wij zijn meer avondmensen en als ze dan vroeg eruit moeten elke dag valt niet mee voor het werk.
    Als ik zelf meega naar de schuur,wil ik erg vroeg zijn,om 6 uur eruit en om kwart over zes weg,maar het valt niet mee.Het is dan zondag en manlief neemt het thuis voor zijn rekening. Best lekker om eens de farmer te wezen dan. Heerlijk.
    Groet, Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ik kom een beetje binnen struikelen op je blog maar kan het niet laten om even te reageren.

    Wat een herkenning in dit berichtje van je over je jongens.
    Ik ben mama van drie, 1 meisje, 2 jongens. En ongelofelijk wat een verschil is dat.
    Wat je zegt zou zo over mijn ochtend met de jongens kunnen gaan.

    En dat multitasken wat je benoemt, hier precies zo.
    Ook ik kan niet aan drie tegelijk aandacht geven... daar wordt ik mopperig van... hahaha

    groetjes
    Zoekendevrekmetstijl

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Kinderen met een label, wat klinkt dat akelig.

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...