Jolanda

Jolanda

Pagina's

donderdag 29 maart 2012

Hooikist en hut

De week vliegt voorbij! Vol met van alles en nog wat, allerlei verplichtingen - erg vermoeiend. En, dat zul je dan net zien, dan heb je ook nog ineens van die dringende boodschappen tussendoor. Ik moest uit op intpatronen, geen wonder na al die werkstukken en dossiers die uitgeprint moesten worden. Ik was bij een winkel waar ik 4 euro per XL-cartridge minder betaalde dan bij hun buren! Dus het is wel lonend om daar eens in te vergelijken. Ik durf alleen maar de echte patronen te kopen en niet te laten bijvullen, want wij hebben al zo vaak pech gehad met de printers...
Ik heb dus bijna geen tijd gehad voor de tuin. Nu is het inmiddels frisser, maar straks wil ik eindelijk weer in de tuin aan de gang.
Eén ding was van de week absoluut geen straf: een bezoekje aan een blogvriendin. Voor ik het wist was het 12 uur, en terwijl we meter voor meter richting de buitendeur stiefelden, bleven we maar aan de praat. Het was dan ook 1 uur toen  ik eindelijk de auto startte. Het was alsof we elkaar al veel langer kenden, zo vertrouwd. Gelukkig bleven de jongens deze keer op school eten en Jongste had ik bij me, dus ik hoefde niet zo nauw naar de tijd te kijken.

Bijna ben ik alweer jarig en ik bedacht me dat ik nog nooit heb laten zien wat ik vorig jaar van mijn Farmer kreeg: hij maakte een hooikist voor me! Natuurlijk van hout dat hier al ergens lag, zo gaat dat meestal hier. De handgrepen hadden we nog over van de keuken, die Farmer destijds zelf (met hulp van mijn oom) geplaatst had. Dit scheelde fors in prijs!


Het duurde nogal een poos voor ik de hooikist echt gebruikt heb. Ik moest namelijk steeds nog een goede binnenbekleding maken. Want echt hooi wil ik liever niet binnen. Maar tenslotte heb ik gewoon een deken gebruikt, plus de ledikant-dekentjes die nu toch niet meer in gebruik zijn.


 Er is plaats voor twee pannen, maar ik heb tot nog toe maar 1 pan tegelijk erin gehad.


Dekbedje van het ledikant er nog overheen. En dicht kan het deksel.

Ik gebruik hem voor het maken van yoghurt, natuurlijk van melk van onze eigen koeien. Dit had ik voorheen nog nooit gedaan, al was dat wel een wens van mij. Ik had het gezien en geproefd bij de mensen bij wie we geëvacueerd waren tijdens het hoge water in 1995. Maar altijd was ik bang dat ik die pan dan nooit goed warm kon blijven houden. Toen ik op het blog Eenvoudig leven over de hooikist las, dacht ik: mijn Farmer is zo handig, hij kan er vast zelf één maken! Inmiddels heb ik trouwens begrepen dat je voor het maken van yoghurt ook goed een thermoskan kunt gebruiken.

Ik gebruik de kist ook voor het garen van bruine bonen. Maar verder heb ik nog niets uitgeprobeerd, wellicht komt dat nog wel.
Farmer wil dat de kist nog een verfje krijgt, maar daar komt voorlopig nog niets van. Op zich is het ook niet echt nodig, zo is hij toch ook al mooi?



De zelfgemaakte yoghurt smaakt erg lekker. Romig en zacht.
Ik maak ook regelmatig custardpap of -pudding, rijstepap en griesmeel. Meestal gewoon uit de pan, voor pudding doe ik het in een schaal. Of in een leuke vorm:

Vanavond eten we dus vis......
Lekker met eigengemaakt sap.

Het is hoog tijd om weer verder te gaan, nog wat plaatjes van een speelhoekje van de jongens:

Was ooit Super Geheime Hut.
Ze hebben nog een hut, maar dat is een meer gecultiveerde (soms).
Deze is echt zelf bedacht en zelf gebouwd.
En: verder van huis (dus spannender).

Soms ook wel Rovershut genaamd.
Of schuilplaats voor spionnen.
Hij heeft duidelijk zijn beste tijd alweer gehad....
Maar ze gaan hem vast weer opknappen in de komende tijd.
En als de blaadjes weer aan de bomen komen, zie je de jongens echt bijna niet.

Hier de ander kant.
Ooooh..... wat een rommel.
Nou èn?
Hier spelen ze, fantaseren ze, ontdekken ze.
Slingeren als aapjes door de bomen, 
bedenken grandioze strategieën,
proberen materialen aan elkaar te bevestigen,
ijverig als jonge honden slepen ze er van alles naartoe.
Kortom: een plek voor de jongens, waar wij als volwassenen alleen komen op uitnodiging of als om hulp gevraagd wordt!





vrijdag 23 maart 2012

Koeien naar buiten en tuinwerk

Met zulk mooi weer krijgt Farmer ook de lentekriebels: de koeien kunnen buiten wel een hapje gras gaan halen! Op de drogere percelen kunnen ze nu wel lopen. Maar de eerste dagen bleven ze in de kleine wei bij de stal. Dan gaan ze ook maar een paar uur per dag, ze zouden met de felle zon hun uiers en spenen kunnen verbranden. Reken maar dat ze er dan met het melken niet rustiger van worden....

Woensdagmiddag. 
De jongens wachten tot de deuren opengaan.

Er zijn mensen die beweren dat de koeien net zo lief binnen blijven.
Waarom proberen ze de stallen dan zo te bouwen dat steeds meer de buitencultuur nagebootst wordt?

Achter Farmer aan gaan ze graag mee!

Af en toe een dolle sprong - dat krijg ik nooit goed op de foto.
Dat moet je gewoon meemaken.

Er staat echt nog niet zo heel veel gras. 
Maar het is altijd een mooi gehoor en gezicht als ze grazen.

En ze worden er mooi schoon van.
Dat is met melken ook weer prettiger.

Nog een reden dat ze de eerste dagen niet te lang naar buiten gaan is dat ze zo kunnen wennen aan de andere structuur van het gras.

Vandaag gaan ze naar een grotere wei. 
Vanaf nu dus weer een extra taakje: koeien halen voor melkenstijd.

Het mooie weer blijft waarschijnlijk nog een tijdje aanhouden, zo is de verwachting. Dus ik probeer in de ochtenden mijn binnenwerk zoveel mogelijk af te krijgen en de middagen ben ik in de tuin. Snoeiwerk en schoonmaken (onkruid verwijderen). Ook het kruidenwiel heb ik schoongemaakt. 
Verder hebben we kruiden voorgezaaid, en prei en ui. Dat voorzaaien doen wij omdat de grond buiten nog zo kluiterig is omdat het zo laat gespit is. En dat komt weer door tijdgebrek en doordat we zware kleigrond hebben. In het kasje zaaide ik nog de kroten en wortels, en snijbietzaad moet ik nog halen. En dan nog de bloemen zaaien. Ach, we zijn altijd een  beetje laat. Een stukje van het gespitte land moet ook klaargemaakt worden voor het zaaien van de erwten en peulen.
Ik heb ook al het eerste kopje brandnetelthee op. Gewoon van de eerste jonge blaadjes. Goedkopere thee kun je niet krijgen. Ik wil me daar de komende tijd wat meer in verdiepen, om zelf van (on)kruiden thee te maken (ideeën welkom).  

Gisteren liepen de dames hier al op slippers, want die bewaren ze in hun eigen kamers. Van de rest staat het elders, ik moet dat allemaal  nog tevoorschijn halen... de wanten en mutsen liggen hier nog paraat ;) Jongste zoon wilde ook "flippers" aan. Om de 5 minuten vroeg hij erom, dus ik ga die doos waar die flip-slip-gevallen van de jongens inzitten maar eens opsnorren....



woensdag 21 maart 2012

Zomaar even

Dankbaar ben ik.......

.... voor het leven.
.... voor onze prachtige kinderen.
.... voor de machtige wisseling van de seizoenen.
.... voor het voorjaar, want dat vind ik het fijnste seizoen.
.... voor mijn Farmer, met wie ik deze week 20 jaar getrouwd ben.
.... voor zijn liefde en geduld met mij, want ik ben niet altijd zo makkelijk.
.... voor Gods trouwe zorg, terwijl het me zo vaak juist ontbreekt aan dankbaarheid.
.... voor Gods lessen in  mijn leven, waarin ik steeds opnieuw geleid en geholpen word.
.... dat ik ook vandaag weer de spil van ons gezin mag zijn, temidden van al mijn dierbaren.

En vooruit, dan gun ik iedereen maar een blik op mezelf....

vrijdag 16 maart 2012

Takkenbossen voor de vuurkorf

Gisteren heb ik eerst de badkamer een goede beurt gegeven. Het was vorige week doordat middelste zoon ziek was, blijven zitten, dus behoorlijk nodig. Ik had in ieder geval wel eer van mijn werk! De wc,s neem ik ook altijd op donderdag goed onder handen. 's Middags de boodschappen nog, eten koken, de was, de dag vloog weer voorbij.
Ondertussen heeft mijn Farmer weer een deel van de moestuin omliggen.

Klein knechtje haalde de losse rommel weg.
'n Paar minuten. Toen zag hij wormen en was dat interessanter.

Vandaag  is Farmer druk met het uitrijden van de mest op het weiland. Tenminste, op de plaatsen waar het droog genoeg is. 

De jongste twee dochters waren vroeg thuis en namen hun boeken mee naar buiten. Jongste zoon plaatste zijn stoeltje er gezellig naast en zorgde voor de achtergrondmuziek met zijn voortdurende babbel.
Plotseling genoeg van de letters kwam middelste dochter de keuken in en ging koekjes bakken.

Als zij het recept uitkiest weten wij al dat het iets met chocola wordt... cacao deze keer.
Lekker even met je handen bezig en ik was met het eten bezig, dus het werd al kletsend nog gezellig ook.

Vandaag was ik ook al binnen druk bezig met bijvoorbeeld - zucht - opruimen.... Maar vanmiddag kwam de zon lekker door en ik dacht: 't is wel goed hier, ik ga lekker even naar buiten!

Ik heb een beginnetje gemaakt met snoeien. Normaal gooien we dat snoeihout altijd achter de kuilplaten op een hoop, maar op dat hoekje willen we de aardappels gaan poten, dus moet het voor een deel leeg. Of dat dit jaar nog gebeuren zal, weet ik ook niet, maar dat is eigenlijk het plan. Nu las ik pas ergens dat men van snoeihout kleine bundels maakte en dat heb ik nu ook gedaan. Voor in de vuurkorf, als 't mooi weer is.

Ik heb ze met strotouwtjes gebundeld. Het schijnt dat je zulk soort takkenbossen ook kunt kopen bij de tuinwinkels, maar ze kosten nogal wat. En deze zijn puur, onbehandeld met wat voor goedje dan ook.

En deze ga ik nu nog even opbossen.
Ik hou de lengte aan van ca. 50-60 cm, dus deze knip ik nog door.
We hebben net gegeten en de jongens mogen ook nog even naar buiten.

Heerlijk... lente.




maandag 12 maart 2012

Voorjaar in de bol

Wat is het heerlijk weer! De was hangt al weer lekker buiten, in huis ben ik al klaar en het werk in de tuin lokt. Ik moet alleen nog wat pc-klusjes doen en gelijk schrijf ik dan gauw een blogje.

Nu ik aan het tuinwerk denk, schiet me een voorval te binnen. Een aantal jaren geleden alweer (toen onze meiden nog meisjes waren), was ik ook eens bezig in de tuin. Ik heb dan altijd mijn bruinleren klompen aan. Ik keek op mijn horloge en tot mijn schrik was het allang tijd om de kinderen van school te halen! Normaal doe ik dan altijd mijn schoenen aan, maar die keer dacht ik: vooruit maar, het is maar ophalen, ze zullen al wel buiten op het klimrek zitten. Helaas.... of er nou één klassendienst had ofzo, 'k zou het niet meer weten (de buurkinderen moest ik ook meenemen). Ik ging maar eens binnen kijken. Door het tuinwerk waren mijn klompen wel wat vies, dus ik liet ze bij de deur achter en ging op kousenvoeten verder.
Dat zal ik niet gauw meer doen.
Ieder die ik tegenkwam, richtte zijn of haar ogen  meteen op mijn onderdanen (met geitenharen sokken?) tot ik al lang en breed voorbij was, men keek er zelfs bij om. Het was denk ik iets teveel gevraagd en gewaagd....
Dus ik zal als het even kan altijd mijn schoenen aantrekken.
Eigenlijk is het discrimineel... Vaders mogen nl. wel met klompen aan lopen zonder raar aangekeken te worden.... Tenminste, hier op het dorp wel. Gelukkig wel zeg.

Genietend van de zon, warm van de trampoline, zitten de jongens met het wekelijkse bakkie chips.
Dat was gisteren en net hadden ze he-le-maal geen zin om weer naar school te gaan. Vind je 't gek?

En wie heeft er ook gelijk het voorjaar in de bol?

Momfert de mol.
Dit is achter in het land. Het is daar verder nog sompe-sompe, als je er door loopt. Het  kan nog heel wat zon hebben, voor het droog is. 

Het valt me altijd weer op wat het weer doet met je: door deze zon word je vanzelf vrolijker!




vrijdag 9 maart 2012

Ziek, school en bezoek

Ons middelste kereltje was gisteren ziek. Echt ziek. Zo zijn ze 't hier niet vaak, hij had hevige aanvallen van buikpijn. Het begon 's nachts om een uur of twee. Ik was een beetje bang voor blindedarm ontsteking, maar dat is 't gelukkig niet. Op doktersadvies hebben we toch bloed laten prikken. Dat was twijfelachtig, maar omdat hij inmiddels weer heeft gegeten en gedronken hoeft er verder niets te gebeuren. We houden het wel goed in de gaten.
Tegen de middag wilde hij zo graag met mij in het grote bed...hij was de bank een beetje zat. Ik had zelf ook maar een paar uurtjes geslapen, dus ik vond het een superidee van hem. Farmer zou de kinderen uit school halen. Al gauw viel middelste in diepe slaap, gelukkig. En het dutje van 10 minuten was voor mij net voldoende om gelijk na de middag de boodschappen te halen. Toen ik thuis kwam, lagen er 3 mannen op de banken te slapen.... Farmer en de twee jongsten. Oudste zoon moest nog weer opgehaald worden om half 4, daarna het eten, waarvoor we tegenwoordig echt klokslag kwart over 5 aan tafel gaan. Farmer kwam steeds te laat voor vergaderingen of bijeenkomsten en dat wordt op den duur toch vervelend. Samen hebben we dus afgesproken dat we beiden iets strakker ons werk plannen, zodat er op tijd gegeten kan worden. Wie later komt, zoals oudste dochter nu vanwege stage, moet het dan maar opwarmen, het is niet anders.
Kortom, gisteren is er niet zoveel meer uit mijn handen gekomen en ik ging om kwart voor 10 uitgeput naar bed. Nu speelt middelste zoon lief met z'n playmobil. Hij had misschien naar school gekund, zo goed voelt hij zich gelukkig weer. Het is echter een half dagje en ik wil hem toch maar goed laten uitzieken.

Oudste dochter heeft vandaag de eerste toetsen van haar vrijdagprogramma op de hogeschool waar ze na het MBO naar toe wil. Ze is daar met een doorstroomcursus voor 2 vakken begonnen en ik krijg net een sms-je dat het eerste vak goed ging! En middelste dochter is druk met het lezen van boeken. Daar was ze al volop mee bezig, toen ze met een stel anderen de klas uit werd gehaald om voor een krijgsraad van alle leraren Nederlands van 5 havo aan te geven wat ze dachten te halen voor hun mondeling... Of dit nou een goede manier van doen is, waag ik te betwijfelen, dochter was zeer verontwaardigd. Er werd niet eens de vraag gesteld b.v. of iemand al begonnen was met  lezen, maar ze waren bang dat niemand een boek zou lezen en gingen er bij voorbaat vanuit dat niemand nog iets gedaan had. Ik weet dat het voor leerkrachten niet eenvoudig is, om leerlingen te begeleiden, en dochter is ook niet de gemakkelijkste. Maar dit kwam niet leuk over. Nota bene had ze al 4 boeken gelezen en ik had al een aantal boeken voor haar gereserveerd bij de bieb. Ook kan ze sommige boeken gewoon hier thuis uit de boekenkast pakken. Ik vind trouwens dat ze behoorlijk veel moeten lezen, middelste is gelukkig een snel-lezer.
Verder wil ik niets negatiefs over de school zeggen, hoor. Ik vind het heel wat om leerkracht te zijn in deze tijd. Als ik zo eens hoor hoe de leerlingen kunnen doen... En  we kregen nog een mail waarin ook werd toegegeven dat er wellicht iemand bij was geweest die onterecht bij dat groepje geplaatst was.

Mijn zus komt straks, daar zie ik erg naar uit. Kunnen we eens lekker bijpraten. Voor ze komt wil ik  nog de was ophangen en het beetje wat er ligt wegstrijken.

Haha, inmiddels is het middag en is zus weer weg. Ze was lekker vroeg. Het was zo gezellig, de tijd vloog om! Veel gelachen en ook serieuze gesprekken gevoerd. Ik voel me weer helemaal opgeladen en ga nu gauw een beetje opruimen en de strijk doen - want natuurlijk staat-ie er nog...
En het eten dan? Iets makkelijks vandaag!

maandag 5 maart 2012

Kijkje in het kippenhok

Afgelopen zaterdag nam Oudste dochter het kippenhok eens grondig onder handen. Dat was al een tijdje hard nodig, fijn dat zij het op zich nam!

Als ze bijna klaar is, komt jongste zoon haar helpen met het stro.

Het luikje wordt opengezet en de eerste hen komt eens keuren....

Haar goedkeurende geluiden lokken ook de andere kippen  naar binnen.

Ook de haan zal eens inspecteren!

Voer en water in schone bakken, wat wil een kip nog meer?

Jongste voorziet ze nog van een extraatje groen.
De haan is een Barnevelder, we hebben daar ook nog 1 kip van. 
Farmer had eieren gekregen en die uitgebroed in z'n broedmachine.
Allemaal haantjes en slechts 1 hen, zul je dan net zien.
De bruine kippen komen van een boer met voliërekippen.

Farmer spitte weer een deel van de moestuin om.

Het is grappig, mijn  blog fungeert ook als tuin-dagboek. 
We keken eens na wanneer hij vorig jaar gespit had en wanneer we zaaiden.
Dus de komende tijd zal ik hier ook wel tussen andere dingen door de zaken betreffende de tuin vermelden. 

Ik heb bij de Welkoop potgrond gehaald, 3 grote zakken voor de prijs van 2, volgens mij is 't nog geldig (ook bij Boerenbond).
En verder deed ik al die zaterdag-klusjes, menig moeder zal 't herkennen.


vrijdag 2 maart 2012

Pannenlap met koeienkop in Tunische haaksteek

Ik had al een hele tijd een Tunische haaknaald. Dat is een lange haaknaald. Die tunische haaksteek wilde ik al heel lang eens proberen. Deze winter kwam daar eindelijk van. Want al die amigurumi-figuurtjes vind ik heel leuk en wil ik ook weleens proberen, maar ik had nog steeds maar 2 nieuwe pannenlappen en wat is nou twee?  Dus bleef ik maar bij het praktische.
Het duurde anders  nog best even voor ik die tunische steek onder de knie had. Vol goede moed was ik begonnen. Bij deze techniek bestaat een toer uit een heen- en een teruggaande toer. Bij de heengaande haal je de steken op en die laat je op de haaknaald staan. Bij de teruggaande toer haak je de steken af, zodat je aan het eind van de toer weer 1 lus op de naald hebt. Maar mijn broddelwerk leek niet eens op het plaatje wat in mijn boek stond! Nog iets anders gedaan, maar nee hoor, dat werd 'm ook niet. Uiteindelijk heb ik in een ander boek nog een plaatje gevonden van hoe je de steken dan opneemt, in de loodrechte lus van de vorige toer. En toen viel het kwartje. Hèhè, nu zijn het mooie blokjes geworden.


Dus toen de steken voor de pannenlap opgezet. Dit haakwerk is erg dicht. Ander haakwerk kan erg open zijn, en dat vind ik ook heel mooi, maar voor een pannenlap is dit een prima steek, je krijgt een mooi dicht en stevig lapje, wat denk ik erg lang mee gaat.


Eerst voelde het wel onwennig, zo'n lange naald. Ik had juist daarvoor een sjaaltje gebreid en aan het eind gekomen van de heengaande toer deed ik een vergeefse graai naar de andere naald, die er niet was ;-)


Toen het klaar was haakte ik met een kleinere, gewone haaknaald een rand eromheen, met een lusje eraan.
Hm.... ondanks de twee kleuren vind ik het toch wat saai.
Maar, dat is het leuke dan weer van deze steek, hier kun je op borduren...


Ik zocht eerst op internet naar een patroontje van een koeienkop. Maar ik zag alleen van die kinderkamer-koetjes met enorme ronde snoeten enzo. Ik wilde liever meer een echte. Uiteindelijk vond ik een patroontje in een boekje en dat heb ik nog iets veranderd, want daar leek de neus wel een varkenssnuit. Ook de tekening op de kop heb ik aangepast.


En zo kan het toch wel, dacht ik.
Jongste dochter vond 't maar een hoop werk voor zoiets simpels... Maar, wierp ik tegen, een pannenlap gebruik ik elke dag, daar kijk ik nog vaak tegenaan, dusss...
Bovendien ging het me vooral om het proberen van iets nieuws (voor mij dan) en een rustig werkje voor 's avonds op de bank (als ik daar beland dan) en niet om een haastklus die zo snel mogelijk af moet zijn.

En nu vind ze 'm toch erg leuk geworden ;-)
En Jongste zoon vindt dat op de andere een varken moet komen. En op nog een andere een schaap. En een kip. En.....
Ik hou het toch maar bij een koe, misschien een roodbonte met een iets ander tekening, of een blaarkop....



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...