Jolanda

Jolanda

Pagina's

zaterdag 28 april 2012

Volle week

De week was vol genoeg. De woensdag is voorbijgegaan met boodschappen, kinderen halen, en van alles en  nog wat, behalve het gewone huishoudelijke gebeuren. Oudste dochter vond een paar mieren in de voorraadkast, dus die hebben we in allerijl leeggemaakt (vanwege een nare herinnering aan eerder bezoek). Af en toe zagen we er nog 1 lopen, dus we hebben de kast maar leeg gehouden die nacht. Ik zag echter niets meer, ook de andere dag niet dus blijkbaar kwamen ze alleen op dat ene blik af, waarin nog wat suikerwafels zaten, die we vergeten waren. Dus heb ik gelijk maar een doek erdoor gehaald, de stofzuiger over de vloer laten gaan (het is een vaste kast). En weer ingeruimd. Staat alles tenminste weer netjes! En wist ik ook dat ik voorlopig geen filterzakjes hoef te kopen, want er lagen ergens achter, onderin de kast nog diverse pakken....stuk of 6.

Weet ik ook wat Farmer zal zeggen als ik de volgende keer thuiskom van het boodschappen doen: Heb je wel filterzakjes meegebracht?
Toen we in dit huis kwamen kijken vond ik meteen die laatjes zo leuk.

Dit laatje is voor bakspullen en klemmen.

En deze voor soep en kleine blikjes en voorraad kruiden.

De jongens op de basisschool werkten aan een project over afval en milieu. Dat was een leuk onderwerp, waarbij veel te leren viel. Donderdagavond was het kijkavond en mochten we alles samen met de kinderen gaan bekijken. In de  lagere groepen hadden ze vooral geknutseld met lege verpakkingen, van heuse containers tot afval-robots, erg leuk allemaal. Oude schoenen omgetoverd in kunstwerken. Ook was veel kunst te bewonderen wat van afval gemaakt was. In groep 3 hadden ze het afval van de pauzes elke dag op een papier geplakt en waar het vel van 12 april helemaal vol zat, was het op 25 april nog maar de helft. Ik geef de jongens ook altijd een beker en een trommeltje mee, dus geen afval. Leuk dan om te zien dat de kinderen zich daarvan bewust werden, nu maar hopen dat het zo blijft. Daar ligt dan ook  een taak voor de ouders....
In de hogere groepen werden moeilijkere dingen aangepakt, energie bijvoorbeeld. in één groep hadden de kinderen ook echt mooie spullen gemaakt van afval. Vrolijk gekleurde vazen van flessen en mooie kastjes van oude wijnkisten, hoesjes voor mobieltjes van stukken rubber... je kon  het kopen voor het goede doel, nl. hun  adoptiekind. In de groep van oudste zoon hadden ze zelf papier gemaakt van wc-papier met water en een stukje gaas. Er was een ruilmarkt waar kinderen dingen konden ruilen, de school hing vol met zelfgemaakte slingers van oude plastic zakken. Te veel om op te noemen, erg leuk allemaal!

Dit kregen ze van de week mee naar huis.
Gescheiden afval verzamelen en een boekje met vrolijke tekeningen over hoe je beter omgaat met het milieu.

Donderdag had een Middelste dochter een reisje naar Bottrop, voor een dagje snowboarden. Dit had ze nog nooit gedaan en en heeft het ook erg leuk gehad. Oudste dochter heeft kippen gevangen bij de buren, die volièrekippen houden. Die moeten na een tijdje weer vervangen worden, omdat ze minder goed gaan leggen. Het klinkt hard, maar het moet zo, anders wordt het te duur. 6 kippen bracht zij mee naar huis, om het thuisfront van vers bloed te voorzien w.b. de eitjes. Want voor ons leggen ze nog goed genoeg.
Jongste dochter heeft trouwens haar vest (waar ik vorige week over postte) naar school aangehad en ze kreeg veel complimenten over haar leuke vest! Dat doet ook mijn moederhart dan wel goed....

Inmiddels zijn de oudere kalveren naar de open front-stal gegaan.


Nu kunnen de hokken in de kalverstal worden uitgemest en naar de mesthoop gebracht.
Die mest moet worden uitgereden op het land waar de maïs gezaaid moet worden.

Het is even wennen, ze snuffelen overal aan.

Deze kalfjes zijn nog te klein, zij krijgen nog melk.
Dus  blijven ze nog in de kalverstal.

Volgende week is het de bedoeling dat de pinken en droge koeien naar buiten gaan. Dan is de stal leeg en kan die weer schoongemaakt. 

Deze week was ook nog vol met verjaardagen, wel drie. Toch ook weer gezellig, als je die niet bijhoudt, dan zie je elkaar nooit meer. Maar misschien kun je je voorstellen dat ik wel weer naar een gewonere dag verlang. Dat ligt echter nog niet in  het verschiet: Maandag Koninginnedag: dan zijn er bij school allerlei spelletjes te doen en daarna kleedjesmarkt. En daarna vakantie! Dus blijft het rommelig, ik hoop op mooi weer. Goed voor het gras en dan kunnen de jongens lekker buiten spelen. Ze zijn er wel aan toe. 




dinsdag 24 april 2012

Sinaasappelkwarktaart

Ik wilde eens een kwarktaart maken zonder zo'n pak. Is helemaal niet moeilijk en véél lekkerder. Het volgende recept heb ik inmiddels een paar keer gemaakt. Het is een eigen variant van diverse recepten die ik vond en ik wilde het graag heel eenvoudig houden, zodat het snel klaar is. Het is niet zo'n mooie lichtgele kleur dan de kwarktaart uit een pakje, maar die kleur komt m.i. van een extra toegevoegde kleurstof en die ontbreekt in mijn recept. Helemaal geen foute E-nrs, behalve dan misschien van het pak bastognekoekjes  voor de bodem, maar die vinden ze hier het allerlekkerst. En van de gelatine (nr. 441), maar die heb je gewoon nodig voor het stevig maken van de taart, uit een schaaltje eten is ook zo wat...
UPDATE (10-5): Ik heb eens geïnformeerd bij Dinneke v.d. Dikkenberg en het blijkt dat gelatine toch vrij is van E-nrs.
Ik let op die E-nrs, maar niet zo dat er niets meer kan. Als ik het een stuk verminderen kan, vind ik dat al veel gewonnen. Het gaat me er niet om, om totaal zonder te eten. Dat is bijna niet te doen. Ik krijg regelmatig vragen over hoe ik mijn nasi e.d. maak. Ik zal de komende tijd proberen om 't allemaal op te schrijven, want vaak rommel ik maar aan, en proef en doe er nog iets door tot ik denk: zo is het goed. Ik hoop er nog eens een  blogje aan te wijden, hoewel je op  internet al veel kunt vinden. Soep maken vind ik zonder pakje het lastigst, dat valt toch vaak flauw uit. En de huisgenoten strooien dan ook driftig met de maggifles...

Maar goed, hier volgt dan het recept:


Sinaasappelkwarktaart.
Ik leg altijd een stuk bakpapier op de bodem van de taartvorm en vet de zijkant een beetje in.
Voor de bodem maak je 80 gram roomboter warm en roer die door 200 gram fijngemaakte tarwebiscuits of bastognekoeken. Dat laatste doe ik altijd, want dat vinden wij het lekkerst. In de vorm doen en met een lepel plat duwen. Zet in de koelkast weg.
Klop 250 ml. slagroom zonder suiker stijf.
Leg 5 blaadjes gelatine in een schaaltje koud water.
Doe 150 ml. versgeperst sinaasappelsap in een kom, neem daarvan ca. 4 eetlepels en verwarm dat in een pannetje, knijp de gelatine uit en roer door het warme sap tot het goed is opgelost. Voeg dit bij de rest van het sap. Roer 150 gram basterdsuiker erdoor. Voeg voor een wat sterkere sinaasappelsmaak het vruchtvlees van de sinaasappels toe (wel de harde witte schilletjes eruit laten).
Voeg 500 gram kwark toe en roer erdoor tot een glad mengsel. Roer tenslotte de stijfgeklopte slagroom erdoor. Doe het in de vorm en laat in de koelkast enkele uren opstijven.
Versieren kan evt. met slagroom en/of geschaafde chocola. Chocola is erg lekker bij de sinaasappelsmaak.


Als je de taart eerst snijdt en dan pas garneert, valt dat mooier uit.

Ik voelde me vanmorgen een beetje down en moe, ik heb in het voorjaar altijd last van verstopte oren, waardoor ik slecht hoor en dat is erg vermoeiend. Maar op een gegeven ogenblik merkte ik dat ik mezelf eigenlijk zielig vond worden, echt belachelijk, dus gaf ik mezelf een zetje en haalde de diepvrieskast leeg. Alles ging naar de diepvrieskist, die ik in de schuur heb staan. De kast staat nu mooi te ontdooien. Morgen kan alles denk ik in de kast terug en kan mijn kist een tijdje uit blijven, tot de nieuwe oogst. Dit kan nu ook doordat ik vorig jaar geweckt heb, daardoor heb ik nu minder in de vriezer zitten.

Ik heb eigenlijk nog veel meer te vertellen maar het bericht wordt natuurlijk weer te lang.
Soms denk ik, ik heb even geen zin in bloggen maar onder het werk "groeit" er dan toch weer een verhaal... hebben andere bloggers dat ook?
Ik heb een kleine enquête gemaakt, rechts bovenin. Willen jullie die invullen? Ik ben erg benieuwd naar wat mijn bezoekers trekt.


zaterdag 21 april 2012

Kapotte mouwen opgelapt en hoe reclame werkt

Onlangs heb ik nog een klusje achter de naaimachine gedaan. Nou ja, wel meer.... je zou denken dat de huisgenoten bang zijn dat ik zonder werk kom te zitten, gezien de ijver waarmee vooral de jongens me van nieuw werk voorzien ;-) Knopen aanzetten, klipsluiting aanzetten, en de onvermijdelijke kapotte knieën in de broeken. Maar daar heb ik al eens een bericht over geschreven.
Dochter heeft een vest wat ze heel graag draagt en daar piepten haar ellebogen door. Nou heeft ze al zo'n exemplaar met (grote) gaten en twee is dan wat teveel nietwaar? Dus stelde ik voor om daar iets aan te doen. "Hm", zei ze, "als het maar niet te lang duurt..." Eigenlijk gaat dit hetzelfde als bij de kapotte knieën, maar omdat het met rekbare stof is, laat ik het toch maar weer zien.

Ik tornde de zijnaden van de mouwen aan één kant open.
Ik dacht: als zelfs de jasjes en truien  in de winkel voorzien zijn van een elleboogstuk, dan kan ik dat hierbij ook wel doen. Helemaal mode blijkbaar (en dat het maar lang zo moge blijven...).

Ik knipte elleboogstukken van een te kort grijs vest. Dat had ik speciaal voor verstelwerk bewaard, omdat de stof nog zo goed was, maar de rits was erg opgebobbeld, zodat-ie ook niet meer mooi was om weg te geven.
Ook nog van (elastische) vlieseline geknipt en erop gestreken, voor de stevigheid. Juist omdat het rekbare stof is, gaat het anders zo lubberen.

Lapje erop gespeld... als je de spelden zo zet, kun je er gewoon rustig overheen stikken.
Een naadje inslaan is met tricot niet persé nodig.

Door de opengemaakte zijnaad kun je er goed bij. Mits je een vrije arm op je machine hebt.
Voorzichtig steeds een beetje draaien. Ik kan helemaal rond komen zonder de draad af te knippen en opnieuw onder de machine te leggen.


Eerst had ik het met een zigzagsteek erop gedaan.
Maar het bobbelde zo erg... gauw weer losgetornd.

Dit is beter: Twee stiksels naast elkaar, de buitenste zo dicht mogelijk langs de rand.


Het ging er mij in eerste instantie om, om nog een goed vest te houden voor thuis.
Maar nu we het resultaat zien, vinden we het ook zeer geschikt nog om naar school te dragen.
Vinden jullie ook niet? Juist omdat de kleur zo afwijkt, is het een leuk accent geworden. Alsof het zo hoort!


Even nog iets heel anders. Wij krijgen heel weinig reclame omdat we buitenaf wonen. Ik heb daar geen bezwaar tegen omdat ik wel wil zien wanneer b.v. de werkbroeken of klompen in de aanbieding zijn. En ik kan er goed mee omgaan. Maar nu kwam er een foldertje door de bus en ik liet het zien aan onze dochters: zo werkt reclame.
Kijk, de camera moet je natuurlijk al over de streep trekken.Maar de vette kop met zulk goed nieuws, zorgt voor een onbewust mentaal duwtje om de krant te nemen. Slim!
(Want bij een kop Crisis zet door, o.i.d. is het effect tegenovergesteld.)
Reclame: daar is over nagedacht!
Maar ik doe het ook. Hoop ik. 
Jij ook?









donderdag 19 april 2012

Jongensstreken

Wie denkt dat onze jongens altijd lief en zorgzaam zijn voor elkaar heeft het mis. De playmobil lag de laatste dagen over de vloer en terwijl ze daar anders uren zoet mee zijn, hebben ze nu steeds weer ruzie. Oudste zoon bouwt een mooi kasteel en verzint zijn heldhaftige, maar aardig realistische verhalen, middelste zoon daarentegen heeft in zijn hoofd een weliswaar prachtige mengeling van fantasie en werkelijkheid, maar zit oudste daarmee in zijn vaarwater. "Dat kan helemaal niet!", roept die dan ook verbolgen. Middelste is er één van altijd even langer doorgaan (grenzen opzoeken!) dan wenselijk en 't gevolg is een wel zeer realistische strijd waarbij het er nogal uhm... vleselijk aan toe gaat. Het begint met een duwtje, dan komt er een trap of klap bij en uiteindelijk heb ik twee, en soms ook drie, blêrende bengels, die allemaal uit alle macht proberen te "bewijzen" hoe onschuldig ze wel zijn en zich de slachtofferrol met verve aanmeten.... Wat moet ik daar nou mee? Er valt geen zinnig woord te horen tussen al het luidruchtig gesnotter door, dus parkeer ik ze een tijdje in de gang en de bijkeuken. Afkoelen. Daarna laat ik wat opvoedkunde los over samen spelen en rekening houden met elkaar en zéker je handen thuishouden en blabla. En dan gaat het weer goed. Tot.....
En nu, na een halve week, ben ik het zat. Opruimen de boel. In de bakken en wegzetten. Ga maar wat anders doen. En grote kans dat het de volgende keer weer beter gaat, meer als vanouds. Je vraagt je af, is dit een leeftijdsprobleem? Of zijn ze ook gewoon moe?


Ze kunnen het wel hoor, samenspelen. Ze kunnen het meestal goed met elkaar vinden.
Zoals afgelopen zondag. Neem 3 vrolijke jongens, daarbij gevoegd nog enkele melige jongedames, en je kunt je misschien een voorstelling maken van de gezellige Bende die er dan gaat heersen....
'Die avond is middelste zoon met een grote puzzel bezig, jongste komt er ook gezellig bij met een stel makkelijkere puzzels. Ik zit ernaast met een boek. Hoor ik jongste zoon zeggen tegen middelste: "Je hoeft je niet te moeien met mij hoor..." Het blijft een tijdje stil. Middelste speurt naar stukjes..... en zegt dan: "Dat doe ik toch ook niet?" "Grapje!", lacht jongste, "hèhèhè"  en hij draait zich om naar mij: "Ik ben een grapjesmaker, hèhèhè!"
Ik heb een oude eierkist staan in de keuken en daar zitten verkleedspullen in, waar onze fantasierijke jongens graag gebruik van maken. Jongste heeft daar pas een oude glazenloze zonnebril in ontdekt. "Kijk eens mama", roept hij, terwijl hij naar het montuur kijkt dat zich op het puntje van zijn neus bevindt, "ik heb een bril op!"
Hier hebben we wat mest over de moestuin gespreid. 
Voor oudste zoon is dit vermaak en werk ineen. Hij voelt zich nuttig én hij geniet ervan.
Zo gaat dat met boerenknullen, hoe denk je anders dat ze aan spieren komen?
Niet door alleen een computermuis te besturen, al weten ze daar ook raad mee.

Oogst van een halfuurtje mama helpen in de tuin...
Ik haal onkruid en dode stengels weg en hij komt vlak achter mij aan, want onder dat dorre spul komen de slakken tevoorschijn. En die vindt hij zo leuk.
Een kinderhand is toch maar gauw gevuld....

dinsdag 17 april 2012

Consuminderen: hoe dan?

Altijd weer prettig, zo'n normale week, zonder al teveel extra dingen. Dan heb je weer tijd om het huis flink te doen en je was weer gedaan te krijgen. Wat ik dus ook ijverig allemaal deed, plus de administratie, die ik weer goed op orde maakte.

Natuurlijk heb ik tussen al die bedrijven door steeds nagedacht over het vervolg van het consuminderblogje.
Wie goed leest zal door veel van mijn verhaaltjes heen (volgens mij) de rode draad van een eenvoudig en matig leven wel opmerken, ook al zet ik daar lang niet altijd het label consuminderen bij. Want verstelwerk (label naaiklusjes) en inmaken en ja, zelfs het kindervermaak heeft er m.i. alles mee te maken. En zeker, ook onze kinderen zitten weleens achter de computer, en hebben playmobil en lego, trekkers en beestjes. Maar het mooiste speelgoed is en blijft altijd de gave die ze hebben meegekregen: hun fantasie. Ik vind het altijd geweldig leuk om dat te horen en te zien bij hen. We hebben hier wel veel ruimte, daarmee zijn wij dan wel verwend.

Goed, een poging voor een opsomming... zonder het idee te hebben volledig te zijn:

* Kleding. Vroeger maakte ik veel kleren voor de meisjes zelf, maar voor de jongens niet meer. Geen tijd voor en ook geen zin in. Bovendien vind ik een broek met rits heel wat moeilijker dan een jurkje. Nu krijg ik nogal eens van iemand tweedehands kleding of ik koop tweedehands. Wat ik verder nog nodig heb koop ik bij Hema of Zeeman of soortgelijk (De eerste vind ik wel beter van kwaliteit). Om merken geef ik niet en gelukkig de kinderen ook niet echt. Verder repareer ik kleding, alleen een rits vind ik lastig, mijn schoonmoeder doet dat weleens voor me. Sokken stop ik, mits de gaten niet te groot zijn. De twee oudsten krijgen nu  kleedgeld en gaan daarmee ook niet naar dure winkels.
* In de keuken gebruik ik allerlei dingen opnieuw. Boterkuipjes en ijsdozen voor het invriezen, broodzakken, glazen potten met deksel, lege enveloppen (grote om dingen op te sturen en kleine als kladblok), enz.
* Bij boodschappen is het heel nuttig om eens het goedkope huismerk of budgetmerk te proberen, bij veel dingen is de kwaliteit vergelijkbaar of beter of dusdanig goedkoper dat je de iets mindere smaak op de koop toe neemt. De duurste merken staan altijd op ooghoogte, 't is goed om je daarvan bewust te zijn. Maak altijd een lijstje, dan koop je minder snel allerlei dingen die je niet nodig hebt. Dat is ongemerkt vaak meer dan je je realiseert.
* Als ik iets nieuws nodig heb kijk ik eerst een tijdje rond (als het niet dringend is natuurlijk) voor een tweedehands alternatief, dank aan kringloopwinkels, rommelmarkten en marktplaats.
* Ik bak zelf veel, van koekjes tot brood. Dat doe ik ook erg graag. Koekjes bakken lijkt een hele klus als je dat bijna nooit doet, maar ik draai m'n hand er niet meer voor om.  Ik koop ook brood, want sommigen hebben dat liever. De broodkruimels van ons eigengebakken brood (vanwege de stevige korst zijn er dan meer dan bij gewoon brood) gebruik ik in het gehakt. Gewoon van de plank af verzamelen in een potje.
Ook het gebruik van kant-en-klare producten wordt in huize Farmer steeds minder. Het geeft enorm veel voldoening om steeds weer iets onder de knie te krijgen zonder dat je daar zo'n pakje voor nodig had.
* We hebben een moestuin en fruitbomen. Het is veel werk, zeker in de oogsttijd als er veel ingemaakt en ingevroren wordt, maar ook dat bespaart veel en is bovendien zo mooi. Niet ieder heeft de mogelijkheden hiervoor, toch vind ik het altijd fascinerend om te zien hoe mensen woekeren met hun ruimte en zo toch op kleine schaal tuinieren. Koop anders flink in op de tijden dat de aanvoer van groente en fruit het grootst is en het meestal goedkoper is en doe het teveel in de vriezer of weck.
* Onze eigen koeien geven de dagelijkse melk en ik maak er yoghurt en pap van. Zelf een beest laten slachten doen we dan weer niet, ik denk daar weleens over na.
* Ik knip zelf de haren van onze kinderen en Farmer scheer ik. Dat is ook een flinke besparing, ik heb eens een cursusje gedaan  hiervoor. (Ook hier kun je een label over vinden.)
* Schoonmaakmiddelen hiervoor en daarvoor zijn vaak overbodig, ik ben ook aan het minderen hierin. Mijn zus gaf me een tip hoe zij dat doet: halfom schoonmaakazijn en goedkope allesreiniger doet zij in een spuitflacon en heb  je zo handig bij de hand. Zo ongeveer overal bruikbaar.
* Dit geldt ook voor allerlei lichaamsproducten. Ik ben (nog?) niet van de alternatieve shampoos, maar talloze poeders en lotions en crêmepjes zijn aan mij niet besteed. Ik hou het bij shampoo, mousse, deo, een dagcrême en handcrême. En o ja, een geurtje. Je moet trouwens niet teveel smeren, dan kan een reactie van de huid zijn dat je steeds meer nodig hebt. Echt waar.
* Water. Hier kan ik zelf nog wel beter op letten om eerlijk te zijn. Nog te vaak verspil ik water, terwijl ik het zou kunnen opvangen en ergens anders voor zou kunnen gebruiken. Bijvoorbeeld mijn orchideeën, die ik eens per week een kwartier in het water zet. Dat water zou ik kunnen opvangen als ik de douche aanzet, en die nog warm moet worden. Ik noem maar een voorbeeld. Ga ik vanaf heden doen!
Douchen, daar heb ik het al weleens over gehad, dat doen we 2 keer per week. Het is echt een aanwensel om dagelijks onder de douche te gaan. Niet eens goed voor je huid, die wordt maar droog van al die zeep. En dan moet weer met lotion enzo aan de gang. Een kattewasje volstaat voor andere dagen. De meiden gaan ook weleens 3 keer, ik zeg daar niet teveel van, ook niet de tijdsduur die ze eronder staan, mits niet te lang natuurlijk. Maar ik ga niet met een stopwatch erbij staan.
* Dat brengt me op een ander punt, nl. dat het met kleine kinderen makkelijker besparen is dan met grote kinderen. Het moet allemaal wel leuk blijven en dus krijgen ze in het weekend chips of wat ander lekkers. En we brengen en halen ze naar vriendinnen die niet zo in de buurt wonen. De één ziet de zin van het consuminderen meer in dan de ander.
* Wat betreft de lasten betreffende telefonie en stroom, wij blijven doorgaans bij dezelfde met het meest basale pakket. Het schijnt nuttig te kunnen zijn om eens wat meer te wisselen van leverancier maar Farmer houdt niet zo van dat gewissel. Bij de mobiele telefoons maken we gebruik van beltegoed en beslist geen abonnementen. Farmer had voor zijn eigen toestel een tijdje een abo, maar hij kreeg van kpn te horen dat het voor hem gunstiger was om met beltegoed te werken!
* Wij  hebben de thermostaat standaard staan op 18 graden, dat lijkt koud, maar je went eraan. Als je gewoon bezig bent is het warm genoeg. Als je stil zit, zoals nu ik achter de pc zit, is het een beetje kil, maar daar zijn vesten handig voor... op zondag draaien we hem wel iets hoger, dan zit je meer en het mag toch wel comfortabel zijn.
* Was alleen als het nodig is. Ik heb trouwens begrepen dat je beter geen kort programma kan kiezen, omdat daarbij juist meer water gebruikt wordt (weet iemand of dat juist is?). En zorg dat hij vol is. Ik heb trouwens nu een machine die de duur van het programma aanpast: als er minder in zit, duurt het korter. Een wasdroger heb ik, ben ik wel blij  mee, vooral in de winter. Maar ik gebruik hem steeds minder. Probeer het toch weer meer op te hangen. Als die kapot gaat, weet ik nog niet of ik er weer een neem. En de vaatwasser, daar zou ik toch wel erg aan moeten wennen om die te missen. Je hebt dan altijd zo'n vol aanrecht en dat  is toch al zo'n zwak punt bij mij.... Een tip is wel om na te denken voor de aanschaf, wat de meerwaarde van een apparaat is, of je echt niet zonder kan.
* Waar wij nou heel moeilijk op kunnen besparen is het benzineverbruik. We wonen zoals je weet in het veld (zoals we dat hier noemen) en overal moet je voor rijden. Vier keer heen en weer voor school. Het is ruim 3,5 km naar het dorp. Gelukkig rij  ik samen met de buurvrouw, dus dat is 2 keer. Het is op zich wel te fietsen maar met 3 jongens erbij vind ik het toch een heel gehaast, bovendien laat ik buurvrouw dan zitten (die een baby heeft). Nu ga ik de komende tijd proberen om minder vaak (eens per maand) mijn gewone boodschappen te halen. En als ik tussendoor naar de winkels moet, de fiets te nemen. Maar dat ben ik vaker van plan geweest en is lastig uitvoerbaar. Het kost meer tijd en voor je het weet is 't weer laat en moet ik eten opzetten of aan het schoolhek staan. Ik probeer zoveel mogelijk te combineren (brief posten als ik toch moet rijden ergens voor), maar 't blijft lastig. Vorige week nog getankt voor op 'n cent na 100 euro :(

.... zelfgemaakte hapjes....

Dat was een hele droge opsomming en zoals gezegd lang niet volledig. Zometeen schiet me vast weer iets te binnen...
Ik heb dit niet geschreven om een ander aan te zeggen wat-ie wel of niet moet doen. Ieder moet dat voor zichzelf bepalen. Het kan ook zijn dat iemand wel wil, maar het zoveel vindt, waar je op moet letten. Ten eerste is het niet móet, maar zo kán het. En begin niet met alles tegelijk. Begin met de punten die je het makkelijkst uit te voeren vindt. En zoek uit wat bij  je past, want anders werkt het toch niet.

Consuminderen is voor mij niet een doel op zich, maar een manier van leven. Zoals Petra in een reactie zei: bewust nadenken over wat nou werkelijk belangrijk is in het leven. En je leert meer tevreden te zijn met wat je hebt, met de kleine dingen. Dit laatste is niet alleen mijn woord en gevoel, (bijna) iedereen die bewust ging consuminderen deelt dat.

Het is een heel verhaal geworden en als je tot hiertoe gekomen bent, wil ik je wel bedanken voor je aandacht...;)
En natuurlijk zijn andere tips welkom!


vrijdag 13 april 2012

Weer wat geleerd

Donderdagmiddag was het hier eerst lekker weer en we besloten om, hoewel ze al uit begonnen te lopen, de bolacacia's te snoeien. Er staat een dubbele rij en 't is dus altijd een beste klus.
Farmer zet de trekker met voorlader erbij, en dan staat hij in de bak van de kuilhapper te snoeien. 


Ik maakte weer takkenbossen voor in de vuurkorf. Dat was ook nog een hele klus. Mijn schoonvader kwam erbij kijken en hij leerde mij de maststeek. Hierbij kun je het touw goed strak aantrekken, want die takken worden bij het drogen wel dunner en dan komt het touw zo los te zitten.

Eerst sla je het touw om de bos heen.
Let op het losse eindje, in de hand, dat komt kruislings onder het touw.

Dan sla je het touw er nog eens omheen
en steekt het andere eind onder het touw door.

Nu kun je het heel stevig aantrekken.

En zit het goed vast.

Nog een gewone knoop erop voor de zekerheid.
Na een paar keer proberen  had ik het door. 
Weer iets geleerd!
Toen Farmer klaar was met snoeien kwam  hij ook nog helpen, die mannen kunnen dat zo snel.
Gelukkig ook maar want mijn handen zijn niet zo gewend aan dit werk en er zitten doornen aan die takken.

En dit is het resultaat.
Farmer zal ze met de motorzaag nog doormidden zagen.
En de acacia's: die zien er een beetje kaal uit. 
Maar dat verandert weer gauw genoeg.

donderdag 12 april 2012

Kinderspel

Vanmorgen deed ik het gordijn open en de mist gaf mij goede hoop dat het vandaag wel eens mooi weer kon worden. Natuurlijk waren we blij met de regen, maar eerlijk is eerlijk, je bent dat nou eenmaal veel eerder weer zat dan droog weer... De griep heeft gelukkig niet echt doorgezet, alleen middelste zoon was een dag ziek. Wel zijn we hier, dan de één, dan de ander, snipverkouden, hebben hoofdpijn en zijn wat uitgeblust. Nou ja, dan doe je een beetje rustig aan. Middelste dochter zit midden in de toetsenweek, maar zij heeft gelukkig nu geen last meer.

Al zijn onze jongens niet van suiker en kunnen ze best tegen een beetje regen, ze spelen allicht meer binnen, zeker als je niet zo fit bent. Ze spelen met de playmobil, doen verstoppertje (binnen!) en spelen doktertje.
Ik vind het altijd zo leuk om hun spel aan te horen, terwijl ik in de buurt bezig ben.

Handig als je nog niet zo groot bent....
Dit was een puike verstopplek!

Terwijl  ik in de  kamer bezig ben, hoor ik de dokter zijn onnavolgbare diagnose stellen:
"Hij  heeft pijn in zijn rug en in zijn buik, 't zal wel een gebroken pootje zijn..."
Dus laat hij verband aanrukken (wc papier) en het been wordt er keurig mee ingepakt.

Er wordt zelfs verslag van gedaan.

Zwart op wit....

Dinsdag waren ze ook nog vrij, daarna zijn ze weer naar school gegaan. Ook weer prettig, want al ging het goed, een aantal ruzietjes zijn er ook al geweest. 
Jongste gaat inmiddels graag, al is hij soms bij  het wegbrengen pseudo-verlegen.

In de tuin kon ik deze week niet veel met de regen, al heb ik in het kasje wel wat bloemen voorgezaaid. 
Maar ik zie de zon al doorkomen, dus als het zo blijft ga ik straks naar buiten!





dinsdag 10 april 2012

Consuminderen: waarom (niet)?

Ik schrijf niet vaak over zuinigheid. Dat is niet omdat ik me daar niet mee bezig hou, integendeel. Maar ik denk dat veel van wat ik doe of laat een opengeslagen deur is, zo vanzelfsprekend vaak. Dat het voor anderen dan een tip zou kunnen zijn, realiseerde ik me toen ik pas weer eens iets las over consuminderen. En dan nog, er zijn al zoveel consuminderblogs, anderen  kunnen daar veel beter over schrijven dan ik. Ik vind het altijd lastig om precies te bepalen hoeveel ik ergens mee bespaar. Ik ben meer van de letters dan van de getallen, zeg maar. Maar omdat  ik toch weer een heel andere lezersgroep heb dan anderen, wil ik het er ook eens over hebben.

Veel van wat we doen en laten is een vrucht van onze opvoeding, denk ik. Je smijt gewoon niet onnodig met geld, zeker niet voor zaken die geen nut hebben, puur voor de fun dus.
Toch zijn er wel jaren geweest waarvan ik zeggen moet dat we best wat ruimer uitgaven, hoewel we het nooit (bij mijn weten) over de balk smeten. Cadeautjes voor de kinderen bijvoorbeeld. Als ik nu kijk wat er allemaal ligt, is dat best veel. Maar goed, met 6 kinderen  heb je op den duur ook wel een aardige kast vol. Terwijl we altijd wel een budget van 50 euro (vroeger 100 gulden) hebben gehad voor de verjaardagen. Ook kregen ze weleens tussendoor wat, dat doe ik nu bijna niet meer, of ze moeten het van hun eigen gespaarde geld kopen. Daar staat weer tegenover dat wij in ons leven maar een paar keer een midweekje weg zijn geweest en nu al helemaal nooit meer op vakantie gaan. Zelfs een dagje weg is de laatste jaren heel lastig geworden, of het is te druk of het weer zit tegen. De oudere kinderen mogen wel een paar keer met een zomerkamp mee. Een tijdje terug hebben de twee dochters trouwens hun barbiespullen verkocht via MP, hielden zij ook weer een leuk centje aan over.
Maar de laatste jaren zijn we echt zuiniger gaan doen en het leuke is, dat dat op 'n gegeven moment toch openbaar komt in de cijfers. De boekhouder heeft altijd cijfers van gemiddelden bij zich. En als we dan vergelijken wat een gemiddeld huishouden privé besteedt, is dat bij ons echt beduidend minder.


Waarom zou je zuinig willen doen? Nou, voor de kosten natuurlijk. En voor het milieu. Maar ook om weer eens tevreden leren te zijn met kleine dingen. En om wat (meer) te kunnen geven aan anderen, ook een belangrijke vind ik zelf. Men zegt dat je juist moet blijven uitgeven, wil de economie blijven floreren. Als je genoeg hebt en je  hebt het ervoor over, laat ieder dan doen wat hij wil, geniet ervan. Maar ieder kent zijn eigen portemonnee, geld uitgeven wat je niet hebt is al helemaal absurd. Leningen afsluiten voor dingen die niet strikt noodzakelijk zijn, vinden wij dom. Leven op (te) grote voet, daar heb ik een grote hekel aan.
Neem nou eens een voorbeeld: er zijn mensen die hun kinderen onbekommerd (dure) verpakte koekjes e.d. meegeven naar school, maar voor de collectant van het goede doel kan er hoogstens een stuivertje af. Dat is naar mijn mening slecht rentmeesterschap.

Het kan zijn dat iemand het vrekkig vindt, om zo zuinig te leven. Het woord vrek doet mij inderdaad denken aan iemand zichzelf niets gunt, maar ook anderen niet. Zo bezien vind ik vrekken niet zo'n compliment. Ik noem het dus liever zuinig. En dan kan iemand anders niet beoordelen en oordelen waarom je daarvoor kiest.

Ik heb ineens nog genoeg om over te schrijven, merk ik. Over waar wij dan proberen te bezuinigen en waar we het juist lastig vinden. Maar het stukje wordt dan te lang dus dat bewaar ik voor een volgende keer.

donderdag 5 april 2012

Rustig aan

Er zal toch iets grieperig heersen hier en ik heb last van de pollen. 'k Ben erg moe. Vrijdag hoop ik jarig te zijn en zaterdag hopen we samen onze verjaardagen te vieren (Farmer en ik), 't is echt verjaardagentijd in onze families. Elke week wel één of meer....

Vanavond doe ik dus rustig aan, ik heb vandaag de boodschappen gedaan en morgen wil ik bakken. 'k Heb fijn hulp in huis met de dochters thuis, die vast een handje meehelpen.


In de moestuin zijn de erwten, tuinbonen en peulen inmiddels gelegd, wij maken altijd een geultje en doen daar een  laagje zand in, even aanduwen en daarop leggen we de zaden. Dit vanwege de zware kleigrond. Dan nog wat zand eroverheen en de grond daar weer overheen.
We hoopten dat het ging regenen, maar het bleef bij een beetje miezeren. Hopelijk komt er nog wat, dat zou mooi zijn, ook voor het gras dat net is gezaaid in het omgeploegde maïsland.


Ik wens iedereen heel goede en ook gezellige dagen!
En voor wie deze dagen juist moeilijk zijn, wens ik veel sterkte toe.

dinsdag 3 april 2012

Allegaartje

Gisteren begon het al vroeg: Middelste zoon wilde niet uit bed. Niet naar beneden. Niet aankleden. Niet eten. En vooral: NIET naar school. En  hij had hier een pijntje, daar een ongemakje. "..en het kriebelt zo in mijn nek!", zei hij, driftig krabbend. Ik blies eens in z'n nek, wreef wat en suste: "Ach jongen, je maakt van een mug een olifant." "'t Zíjn helemaal geen  muggen!!", riep hij vinnig. Wij (oudste dochter en ik) moesten daarom lachen, maar hij kon echt niet meelachen. Oei.... 't was dus menens bij hem. Uiteindelijk maakte hij toch maar de onvermijdelijke gang naar school. Tussen de middag zong hij zijn geen-zin liedje nog maar eens een keer en na schooltijd hadden we geen kind aan hem, zo heerlijk was hij aan het spelen, binnen en buiten. Na het avondeten begon het echter opnieuw: huilen om niks, drama's maken van kleinigheidjes. Hij ging om half 8 naar bed en toen zijn broer om kwart over 8 ging, was hij nog wakker, terwijl ik dacht dat hij zo vermoeid was.
En vanmorgen was er niets meer aan de hand. Je vraagt je af: zou er toch iets grieperigs aan hem geweest zijn? Jongste dochter kwam gisteren grauw van vermoeidheid uit school, met kloppende hoofdpijn, die is nu thuis om even bij te tanken, heeft nog steeds hoofdpijn. Er waart wel iets rond, denk ik.

Vanmorgen belde Oudste dochter me: 'k ben mijn pas vergeten.... Oké, dan verenig ik 't onaangename maar met het nuttige: ik moest de buspas van Jongste dochter laten nakijken bij een bemand loket van de NS, en het dichtstbijzijnde is Den Bosch. Vlak daarbij is oudste's stageplek, dus 1 x rijden. Die pas was zomaar ineens onbruikbaar... de kaartlezer liet niets zien. Over gebeld en ach, je snapt vast wel wat een vrolijkheid dat allemaal weer geeft. (Kunnen wij niets aan doen mevrouw, er is waarschijnlijk iets met de chip, u moet "even" naar een loket...) En ik had onlangs al online opgewaardeerd maar kreeg het niet bijgeschreven. Kreeg ik mijn geld wel terug maar je moet alles dus weer opnieuw doen.... grrr. Gelukkig, gelukkig is de pas weer in orde en staat erop wat erop moet staan. Op weg naar huis reed ik natuurlijk weer een verkeerd straatje in, bleek éénrichting te zijn... na wat manoeuvreren kwam ik wel weer waar ik zijn moest.
Nou kom ik met ondefinieerbare regelmaat wel in de stad, maar ik voel mij in de betonnen wirwar van steegjes en straatjes altijd een rasechte plattelander.....

Verder gaat het hier zijn gewone, hectische gang. Een paar koeien moesten weg voor de slacht, waaronder Olifant. Die bijnaam kreeg de dame voor haar enorme omvang, niet eens zozeer in de breedte, als wel in de hoogte, stak met kop en rug ver boven de andere koeien uit. De prijs is momenteel niet slecht.
Het kuilgras is op, Farmer heeft pakken kuilgras gekocht en is die nu ophalen, tussendoor is hij nog naar een vergadering, die schijnen ineens overdag te zijn.... We hopen dat er dit jaar meer gras zal groeien dan vorig jaar.


Farmer heeft de rest van de moestuin niet meer gespit vanwege tijdgebrek, maar gelijk gefreesd. Dan heb je wel meer kans op onkruid, maar je moet wat. Een paar palen geslagen, gaas eraan.... daar moeten de erwten gezaaid.

Van lieverlee breekt de tijd aan dat alles klaargemaakt moet worden om ook de jongere dieren naar buiten te doen. De pinken gaan dan naar buiten en de oudere kalveren gaan naar de open front-stal (die is open aan de voorkant). Pas vroeg Oudste zoon wanneer de kalfjes naar de open stront-stal gaan.... blijkt hij altijd gedacht te hebben dat die stal serieus zo heette. Nou ja, stront is daar wel, en weet hij veel wat front is... Hij lacht zelf ook mee als wij daarom lachen moeten en het hem uitleggen. Hij heeft ook weer wat erbij geleerd!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...