Jolanda

Jolanda

Pagina's

zaterdag 24 november 2012

Broodnodige tijd voor mezelf na drukte

De jongens kunnen in deze tijd van het jaar altijd vrij druk zijn. Dit komt misschien voor een deel door de op komst zijnde verjaardagen en het feit dat ze meer binnen spelen. Ook sinterklaas zou een rol kunnen spelen. Wij houden het zelf heel sober, maar op school wordt er ook aandacht aan besteed. Het maken van surprises voor elkaar vind ik leuk, maar ik vraag me altijd wel af waarom alle werkjes en taallesjes ineens over die beste man en zijn zwarte helpers moet gaan.

Deze week had ik een aantal min of meer verplichte dingen waarvoor ik op pad moest en een paar zieken in huis. Dat zorgt er dan al voor dat mijn huishouden niet zo wordt gedaan als gewenst. Niet dat ik dat zó erg vind, maar het zit dan toch een beetje in m'n achterhoofd te zeuren dat het eigenlijk nog had moeten gebeuren.
Voeg erbij dat ik na (veel) weggeweest te zijn het liefst alleen ben en dat niet zo kon zijn, dus dat betekent een overvoerd gevoel, en de kans op een korzelig en gauw-snauwerig humeur loopt navenant op.

Het is de prijs van de introversie, wat niet altijd zo makkelijk is in een druk gezin. Begrijp me goed, ik vind  het  heerlijk om man en kinderen in de buurt te hebben. Kan ik vaak echt van genieten.
Maar ook: moeder zijn in een druk gezin betekent ook veel zelfverloochening. Dat is goed, dat is mijn taak. En gezellige verjaardagen en interessante avonden en ontmoetingen met andere mensen: ik vind het allemaal geweldig. Maar ik hou niet van massa's mensen en hoe gezellig iets ook is, toch zit ik blijkbaar zo in elkaar dat ik af en toe heel erg graag in een hoekje zou willen wegkruipen... alleen met mijn gedachten, waar ik alles eens de revue laat passeren, waar tijd is voor zelfreflectie, waar ik weer tot rust kom.
Ik voel dat vaak wel aankomen en ik vind het ook vreselijk van mezelf als ik iedereen ga afsnauwen. En op een gegeven moment kan ik nauwelijks meer nadenken en helpt er zelfs geen bidden aan, maar is het alleen  maar: Rust een weinig. Dochters zien dat op een gegeven moment zelf ook: Mam, ga nou maar even naar bed, wij zorgen hier of daar wel even voor.
Het gaat trouwens niet alleen om slaap, maar vooral  om even alleen te zijn. Op die spaarzamelijke momenten dat ik eens echt alleen thuis ben (eventueel met slapende kinderen, dat maakt dan niet uit), kan ik daar echt van genieten. Even niemand die mijn aandacht vraagt. In alle rust kunnen werken of even lekker ongestoord lezen. Dan tank ik weer bij en kan ik er daarna weer tegen!

24 opmerkingen:

  1. Jolanda...het is of je mij beschrijft! ik voel precies wat jij voelt want ik ervaar het ook zo. Pas op de plaats en tijd voor jezelf nemen. Maar ik weet ook uit ervaring hoe snel je toch weer aan de gang gaat als dingen je aandacht vragen. Voor een moeder van een groot gezin is dat écht een uitdaging. Ik doe met je mee! Groetjes, Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  2. goed hoor, goed voor jezelf zorgen, daar alleen tijd bij , geniet ervan , liefs marion

    BeantwoordenVerwijderen
  3. hoi jolanda, wat ben ik blij dat ik niet alleen zo ben! Zo voel ik me nou ook na een dag dat je hoofd niks meer erbij kan hebben, en dan doe ik net zo, en wordt je boos op jezelf en zo gaat dat maar door, en inderdaad soms even alleen zijn is echt een wondermiddel!
    groetjes sarina

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel herkenbaar stukje, zeker dat wat je ook schrijft dat je als moeder toch vaak aan zelfverlochening doet....ik ben soms ook zooooooooo moe.
    Heel goed dat je je moment van rust dan opzoekt, en lieve grote dochters heb je dan die even bij weten te springen.
    lieve groetjes, Sillie

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh heel herkenbaar dit... ik verdwijn nog wel eens eventjes richting onze slaapkamer op zulke momenten. Met boek of heel even de t.v. aan, om dan een uurtje later weer wakker te worden ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. precies, Jolanda.
    herkenbaar gevoel heb je knap verwoord.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi Jolanda, ik heb geen druk gezin, maar trek me ook echt af en toe eens even terug. Vooral savonds na het eten,nadat alles opgeruimd is, ga ik even plat met een boek of ga ik kaartjes maken. Goed van jou het zo is van je af te schrijven, soms wordt je het allemaal een beetje zat hè. Hopenlijk krijg je nu even een rustige tijd. Een fijn weekend voor jou!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heel herkenbaar, terwijl de kinderen soms blij zijn dat ze een vrije dag hebben, denk jij dat je liever alleen thuis zou zijn.
    Sterkte ermee en fijn weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een herkenning! Ik moet zeggen dat ik dat ik daar dan ook echt aan toegeef en achter mijn naaimachine weer ga opladen.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mijn moeder (nu een jaar geleden overleden) had 10 kinderen en ging zo af en toe 'in retraite' in een klooster. Ik weet het niet zeker maar ik denk echt om ook eens even bij zichzelf stil te kunnen staan!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat herkenbaar! Ik ga dan ook snauwen, waar je dan later weer spijt van hebt...

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Mooi verwoord! En heel herkenbaar, al hebben wij dan geen groot gezin, die tijd, éven voor mezelf heb ik ook regelmatig nodig!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Dit kon ook (zoals velen hiervoor al schreven) mijn stukje zijn...
    Altijd maar moeten dit en moeten dat en mama dit en mama dat....
    komt er nog het onverwachte vele inspringen deze week op het
    werk bij waardoor alles thuis blijft liggen.
    en dan wordt ik kregelig en boos op alles en iedereen...
    Kan er ook deugd van hebben om even niks te moeten.
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Dit is voor mij een van de vele redenen om geen kinderen te nemen. Ook mijn karakter vraagt vaak om rust en stilte.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Fabiooltje, kinderen neem je niet die krijg je.Het is maar de vraag of je ze kan krijgen....

      Verwijderen
  15. Zo herkenbaar!

    Groetjes,
    Hanneke

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Tja, ook hier herkenbaar :-) Ik kan soms, als ik al niet helemaal lekker in mijn vel zit, opzien tegen weken waar naast mijn werk en 'standaard' dingen nog meer afspraken gepland staan. Lezen of andere hobbies zijn dan soms al teveel gevraagd qua concentratie. Wat we vandaag hebben gedaan is vaak de enige remedie: naar buiten! Wandelen, genieten van de rust en natuur, foto's maken, hoofd leeg laten waaien en na een dag buiten zijn heerlijk op de bank kruipen!
    Grtz, Esrosa

    BeantwoordenVerwijderen
  17. O ja zo herkenbaar! Volgende week weer wat rustiger? En de zieken weer beter?

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ik geloof dat ik op dit moment in hetzelfde schuitje zit.. wat is het dan extra fijn om een 'rust' zondag te hebben he?!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. We lijken wel tweelingen, jij en ik. Zelf ga ik graag naar de bieb als ik me-time nodig heb. Hier herkennen de grotere het ook en soms zeg ik gewoon dat ik even alleen wil zijn :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Herkenbaar, ik wens ke toch ook een fijne tijd toe.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Het verlangen om alleen te zijn herken ik helemaal!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Nou je ziet het: je hebt een snaar geraakt van veel vrouwen. Goed om eens te beschrijven want soms denk je dat je alleen zo bent.
    Ik heb de zegen gehad om 8 kinderen op te voeden. En wat was dat gaaf. Maar ik weet hoe je je voelt... heel herkenbaar dus.

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Ha Jolanda,
    Ik heb je een award gegeven op http://boekenstek.blogspot.com/
    Groeten,
    Pleun

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...