Jolanda

Jolanda

Pagina's

donderdag 1 november 2012

Uitspreken

Van de week dacht ik in mijn stille tijd aan het belijden van je zonden. En omdat mijn gedachten nogal eens een vlucht kunnen nemen, moest ik toen  denken aan een mooi voorval van jaren geleden.

Jongste dochter (JD) was toen een jaar of 4. Zij was in ieder geval thuis terwijl de andere meisjes op school waren. Ze was bezig met strijkkraaltjes. Ik was in de buurt aan het schoonmaken en zag een kapot deksel van een prullenbakje. Hè? Vanmorgen was die nog heel! Ik keek naar Jongste dochter en vroeg haar wie het had stuk gemaakt. Ze keek even op, antwoordde niet, maar ging snel verder met haar kraaltjes. Hm. "Heb jij het gedaan?", vroeg ik. Haar krullenkopje schudde kort nee en ze boog zich nog dieper over haar werkje. Ik zag aan heel haar houding dat zij zich schuldig wist. Ik wilde echter zo graag dat zij dat ook toegaf. Ik vroeg door: "Heeft JD het soms gedaan?". Soms helpt dat namelijk bij kinderen, om het in de derde persoon te zeggen. Weer schudden. "Hebben jouw handjes het gedaan?", vroeg ik nog. Het bleef even stil en toen fluisterde ze: "voetjes..." "Hebben je voetjes het gedaan?" Toen  knikte ze ja. Ik draaide me om, want ik moest een lach verbijten. Ik wachtte een paar tellen voor ik weer wat zei: "Dat waren stoute voetjes hè?" Ja, dat vond ze ook. "Dat moeten jouw voetjes maar niet meer doen." Nee, dat vond ze ook. En eindelijk keek ze op. Ik zag in haar oogjes opluchting en vertrouwen. We glimlachten naar elkaar.

Waarschijnlijk was ze op het prullenbakje gaan staan om bij de wastafel te kunnen en krakte het zo kapot. Ze zal waarschijnlijk erg geschrokken zijn, gevoelig kind als ze was. Ik heb het er verder niet meer met haar over gehad. Ja toch: later, als anekdote verteld.

Maar zie je: echt goed is het pas weer als je het hebt toegegeven en uitgesproken.
Om het dan door te trekken voor mij die ochtend: hebt beleden.
"Indien wij onze zonden belijden, Hij (God) is getrouw en rechtvaardig, dat Hij ons de zonden vergeve... (1 joh 1: 9). Dan hoef ik niets achter te houden, immers Hij kent mij toch. Maar hij wil wel dat ik het uitspreek, om zo me te verlaten en te vertrouwen op Hem. Dat heeft mij nog nooit beschaamd, want Hij is goed!

23 opmerkingen:

  1. 'zit aan de koffie, zie je bericht op mijn blog , Even lezen...
    Mooi.... ! Verder niets aan toe te voegen. Het is genoeg je woorden op je in te laten werken...
    Fijne dag verder groetjes van deze boerderij

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wat een mooi blogbericht van je, daar kan ik verder over doordenken, bedankt, maar wat is dat ook moeilijk!
    groetjes sarina

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een mooi stukje en wat ben je als Christen/gelovige toch rijk als je mag weten en ervaren dat er altijd iemand voor je is die naast je staat in vreugde, verdriet, zorgen en altijd naar je luistert.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooie blog zeg! Je hebt helemaal gelijjk: het concreet benoemen geeft erkenning en opluchting voor beide personen. Dat maakt dat het weer goed komt. Zo is het bij God ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi bericht. Dit blijft hangen.
    Fijne dag nog, groetjes, Thea.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dit stond vandaag bij mij op de kalender:
    Wie een eerlijk antwoord geeft, is als iemand die een kus op je lippen drukt.
    Spreuken 24:26
    Hoe bijzonder dat ik vandaag jou stukje leest.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Och hoe herkenbaar. Die schuldige koppies! Maar die opluchting ook als het van hun schouders is gevallen!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Leuke anekdote :)
    Toch denk ik dat we moeten uitkijken met wat we allemaal 'zondigen' noemen. Zonde is boosheid, jaloezie, eerzucht, hoogmoed, bitterheid etc. Wanneer ik iets opzettelijk verniel (uit jaloezie, baldadigheid of agressie bijv.) dan zondig ik. Wanneer ik per ongeluk, of - zoals een klein kind vaak doet - tijdens een onnadenkende actie iets stuk maak, dan doe ik daarmee geen zonde. Maar het is wél rechtvaardig om het vervolgens te bekennen aan de eigenaar en eventueel de schade te vergoeden (dat laatste geldt voor een klein kind uiteraard niet ;-)). God lost dat soort onopzettelijke dingen eigenlijk net zo op als jij deed met je kleine meisje: Hij wijst ons aan dat we onoplettend waren, dat we de volgende keer beter kunnen opletten zodat het niet nog een keer gebeurt. Maar Hij veroordeelt ons er niet om. Maar bewúste zonde veroordeelt Hij wel!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor je reactie.
      Inderdaad was het van mijn kleine meisje een ongelukje, geen boze opzet. Zonden die willens en wetens gedaan worden, worden zwaarder gestraft. In het gewone leven is dat ook zo. Maar ook in het geestelijke: Gods kinderen zondigen niet goedkoop, misschien ken je de uitdrukking.
      Ik ben het dan ook niet helemaal met je eens. Het is moeilijk om 1-2-3 in een blogreactie uit te leggen, maar ik geloof dat in de Bijbel ook duidelijk gesproken wordt over zonden die je in je onwetendheid gedaan hebt. Het nare van ons mensen is vaak dat we niet eens zien dat we zonden doen en dat we zonde zijn (erfzonde). Als we alleen die dingen zonden zouden noemen waarvan we ons bewust zijn, zouden we kunnen opklimmen tot een zondeloos bestaan en er is niemand zonder zonde (Romeinen o.a.). Juist is de genade van Christus zo groot, dat Hij ook voor die min of meer onbewuste zonden de straf heeft gedragen, waardoor wij verlost kunnen worden. Dat is ook de reden waarom God met ons mild kan handelen, zoals een Vader.

      Verwijderen
    2. Ik geloof dat er een verschil tussen zonde DOEN en zonde HEBBEN :) Ik geloof dus wél dat het mogelijk is om te stoppen met het doen van bewuste zonde, zelfs al zijn we niet zonder zonde (het zit in ons vlees). Maar idd, dat voert hier wat ver. Ik reageerde even omdat, wanneer onbewuste en bewuste zonde op 1 hoop worden gegooid, er veel onduidelijkheid bestaat over de wijze waarop God ons ziet en oordeelt. En er ontstaat veel onnodig schuldgevoel, of juist veel lichtzinnig gedrag...

      Verwijderen
    3. Ik denk dat we wel ongeveer op 1 lijn zitten, ik begrijp je laatste zin ook goed. En stoppen met het bewuste zondigen: dan hebben we het over een leven dicht bij de Heere, geleid door Zijn Geest.
      Dat verlangen naar zo'n leven lees ik ook altijd in jouw stukjes, Annemieke!

      Verwijderen
  9. Ik vind het mooi hoe jij elke dag die 'stille tijd' neemt om eens even over dingen na te denken. Ik vind het heel lastig om daar de tijd voor te nemen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat vind ik ook niet altijd makkelijk. Een vast tijdstip helpt wel.
      En ik ervaar dat het heel goed voor me is.

      Verwijderen
  10. Ik heb hem eerder dan vandaag gelezen. Het raakt me.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. En we moeten niet vergeten elkaar te vergeven voor we zelf vergeving vragen van God.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor de waardevolle aanvulling!
      Idd moet er zeker de bereidheid tot vergeven zijn.

      Verwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...