Jolanda

Jolanda

Pagina's

vrijdag 21 december 2012

Laatste berichtje van dit jaar

Vanmorgen zag ik een roodborstje in de bijkeuken. Ik heb de deur even voor 'm opengehouden en na wat heen en weer gefladder boven de verbaasde neus van 't hondebeest, koos hij de vrijheid weer. Roodborstjes zijn mijn lievelingsvogeltjes. Ze hebben iets... hoe zal ik het noemen, iets dappers en kwieks, en ook iets liefs en eigengereids. Meestal alleen gaan ze hun gangetje, peuzelen het lekkers op wat de mezen van de pinda's laten vallen. Wist je trouwens dat de roodborstjes die je 's winters ziet, andere zijn dan die je in de zomer ziet? Die zomergasten trekken zuidelijker en de wintergasten zijn van het noorden gekomen naar hier.

Zo'n voorvalletje als vanmorgen doet mij denken aan dat liedje: Roodborstje tikt tegen 't raam, tin tin tin, Laat mij erin, laat mij erin.... enz. Ken je het nog? Ik zong het altijd voor Jongste zoon als baby, als ik met hem  door het huis liep omdat hij krampjes had of anderszins verdrietig was. Zingen is zo goed voor die kleintjes. Misschien heb ik het toen te vaak gezongen, wan als ik het nu nog weleens galm, dan roepen de meiden waarschuwend: "Mam....!" Dat betekent voor een goed verstaander dan dat ik subiet moet ophouden. Cultuurbarbaren...

Straks hoopt Oudste dochter weer thuis te komen na een week praktijkschool (onderdeel van haar studie aan de HAS). Zij had met anderen een vakantiehuisje in de buurt gehuurd, zodat ze niet intern hoefde. Ze had dat de vorige keer ook al gedaan, helemaal zelf geregeld, en nu bleken er meer te zijn die dat ook gingen doen. Het scheelt behoorlijk in prijs, vorige keer zo'n 60 en nu 95 euro per persoon. Zo ontliep ze ook al die drankgelagen, die daar intern blijkbaar gehouden werden. Niet dat dochter geheelonthouder is, maar wat werd daar veel gez*pen, echt vreselijk vind  ik dat. Eén moest de vorige keer zelfs naar het ziekenhuis gebracht, dus dan weet je 't wel.

De jongens hebben gisteren het Kerstfeest gevierd op school, nemen de werkjes mee naar huis. Jongste, die niet zo van dat werkjes maken houdt, vond de werkjes van de laatste weken toch wel leuk: al die glimmers en glitters erbij... net kraaitjes, die kinderen ;-) Zelf hou ik het graag simpel, wat groen uit de tuin, een kaarsje erin, oké, nog wat paddestoeltjes voor de kinderen erbij. Dat moet ik trouwens nog gaan doen allemaal. Leuk om met de kinderen te doen.

Werkje van Middelste zoon.

En deze zijn van Jongste zoon.

Nog een foto van het pinda's rijgen.... 
Jongste prikte de gaatjes in de pinda's met een prikpen, middelste zoon  en ik regen ze aan de draad.

Het is altijd een wat drukke tijd, maar ook gezellig.
Maar ik wil toch het belangrijkste niet uit het oog verliezen. Waar het allemaal om gaat, nl. het Kind van Bethlehem. Die gekomen is op aarde, arm geworden is (terwijl Hij rijk was) zodat wij door Zijn armoede rijk zouden worden (2 Korinthe 8). Daarover nou eens na te denken... Waarom dat nodig was. Wat het voor ons betekent. Wat een geweldige Gave dat is en hoe wij daarin kunnen delen.

Ik zag net bij haar een mooie pps over het prachtige kerstlied Cantique de Noël. Het bekijken en beluisteren waard!

Ik neem me een kleine blogpauze voor, ik  hoop in het nieuwe jaar de draad weer op te pakken.
Ik wens iedereen heel goede en fijne Kerstdagen toe en een gelukkig 2013!



dinsdag 18 december 2012

Rustige dinsdag en zelfgemaakte kniebadge

Wat een druilerige sombere dagen. Buiten dan hoor, want binnen is het gezellig.
Lekker aantutten vandaag... zo prettig na een paar hectische weken. Dat wil niet zeggen dat ik niets doe, maar mijn agenda is prettig leeg deze week, op de kerstfeesten van de basisschool na. Niet veel buitenshuis dus. En volgende week is het alweer vakantie, dus wil ik zeker nog even wat opgeruimd hebben. Niet om alles steriel glad te hebben voor de feestdagen, dat is het hier nooit, wel om straks ruimte te hebben in huis (en in mijn hoofd) voor de jongens. Zodat ik wat meer tijd voor ze heb en ook meer verdragen kan.

Dus.....
De rommel ruim ik zoveel mogelijk op.
De administratie werk ik even bij. 
De was werk ik zo veel mogelijk weg.
De rommel ruim ik op.
Ik verschoon de jongensbedden nog.
Ik repareer nog een broek.
Ik wil de ramen nog weer zemen (lebberhond)
En de overloopkast schoonmaken en opruimen.
Ik lees een hoofdstuk uit een boek.
Ik ruim de rommel op....


Vanmorgen de stoofpeertjes opgezet, met suiker, kaneel en een scheurtje rode wijn. Gelijk maar custardpudding gekookt voor vanavond, lekker met eigengemaakte aardbeiensaus. Aardappelrestjes worden opgemaakt door ze te bakken, straks. Gewoon simpel, met wortels en erwten erbij, maar een smulpartijtje voor de Farmer(tje)s.

Een paar weken geleden had ik zin om eens iets extra's uit te proberen bij de zoveelste -zucht- broek die ik repareren moest. Het leek me leuk om zelf een badge te maken in plaats van een gewoon stuk spijkerstof, zoals het meestal -want weinig tijd- gebeurt.

De oortjes zijn alleen vastgestikt aan de kant, dus kunnen ze "bewegen".
De reacties variëren hier, van Pfffgg nee... (pubers) tot hé ja, leuk (oudste dochter)... Ik zelf vond het wel aardig, vooral dat ze meteen zagen wat het voor moest stellen ;-) En het feit dat Middelste zoon hem ook wel op zijn broek wou, terwijl Jongste het ineens prettig vond om 's morgens zijn kleren aan te moeten trekken....

Ze zijn nogal moeilijk wakker te krijgen van de week.
En nog moeilijker naar school te krijgen.
Bijna vakantie, jongens....


Ow.... weten jullie eigenlijk wel wat het voorstelt?






maandag 17 december 2012

Stroom stop storing

Gelukkig hebben we weer stroom in de kamer! Farmer nam (eindelijk) de tijd om het eens na te kijken. De decoupeerzaag had hij mee naar binnen genomen om een groter gat in het plafond te zagen, zodat hij bij de stroomdraden kon. Eerst wilde hij echter nog eens goed testen welke ruimtes op welke groepen zitten, plakkertjes erbij gedaan zodat we het voortaan weten. Er zitten nl. heel wat ongebruikte stoppen in die meterkast, omdat die van de vroegere stal waren. Daar is het een en ander aan veranderd, al lang voor wij hier kwamen wonen. Toen bleek de stop die in de kamer-groep zat, bij grondige inspectie toch kapot te zijn.... Op het eerste gezicht leek die nog heel. Andere stop erin en ja hoor, daar ging het licht aan! Om een lang verhaal kort te maken: we hebben dus twee weken voor niets in het donker zitten tobben met kaarsjes en olielampjes en verlengsnoeren.... Wat kun je dan zeggen? Wij hebben er maar om gelachen ;-)

Toch is nu wel weer gebleken hoe vaak je licht aandoet, terwijl het niet altijd nodig is. En dat terwijl we altijd al zoveel mogelijk alle licht van de ruimtes waar we niet zijn, uitdoen. Nergens voor nodig om het hele kasteel verlicht te laten zijn, zeggen wij altijd. Toch kunnen we blijkbaar best met nog minder toe.
Farmer heeft nog nieuwe lampen in de fittingen gedraaid, en hij mopperde op die minuscule ringetjes die om de inbouwspotjes zitten. Iets waar we nu nooit meer voor zouden kiezen trouwens. Ik zei "och, laat die andere maar zitten, ik was nu zo gewend aan het donker en moet je kijken wat een licht het nu al geeft."

Wat ik mij nu wel afvraag, is of het branden van kaarsen en olielampjes en waxinelichtjes nou echt goedkoper is dan gewoon lamplicht. Niet als je tíg lichtjes aan gaat steken denk ik. Maar als je dat bescheiden houdt? Dat moet haast wel, tenminste bij ons in de keuken hebben we zoals gezegd halogeen inbouwspotjes waarbij dus 2 tot 6 lampjes tegelijk aangaan als je het lichtknopje aanzet.


En ik vind het altijd leuk, die kaarsen. Dus ook op dit moment toch weer knus-kneuterig weinig licht en een paar kaarsjes... En als ik wil lezen of sokken stoppen, doe ik nu weer lekker het prettig-grote licht aan....



woensdag 12 december 2012

Twaalf twaalf 'twaalf

"Twaalf is mijn lievelingsgetal... ", vertrouwde Middelste zoon mij zondag toe, net aan het begin van de kerkdienst. Ik glimlachte. "Weet u waarom?" "Ja",  fluisterde ik terug; "omdat jij op twaalf-twaalf jarig bent." Hij knikte lachend, met glimmende ogen.

Hij had de nachtjes afgeteld en vandaag was het dan zover. Nee, geen 12 geworden. Wel 8. 
Om half zeven al wakker. Van zijn zus en zijn broers kreeg hij al iets, maar het grote cadeau moest wachten tot Farmer uit de melkput kwam. Eerst maar eten dus. Ook al was hij niet helemaal klaar, kwart voor 8 kwam Farmer naar binnen, om samen het cadeau te geven. Playmobil, want daar is Middelste zoon gek op. 

De jongens hadden meegeholpen met het maken van de traktaties. 
Kleine appelflapjes. Gewoon van kant-en klaar diepvriesbladerdeeg, de vierkantjes diagonaal doorgesneden.
Bewust ervoor gekozen om dat de avond ervoor al te doen.... 


.... want vanmorgen moest er ook nog wat gebakken worden.

De vriendjes zijn vanmiddag geweest. Helaas voor hen konden ze dit keer niet op de hooizolder en het was even een geschippper, omdat ze helemaal geen zin in spelletjes hadden. Uiteindelijk kozen ze er zelf voor om gewoon te spelen. Toch nog een paar spelletjes gedaan en daar gingen ze weer. 

Eerlijk gezegd ben ik ook weer blij dat het voorbij is, ik voel me behoorlijk snel moe omdat mijn oor weer eens dichtgeklapt is, dat duurt dan altijd een paar weken voor het weer open is. Ik hoor dus slecht en alle overbodig geluid is erg hinderlijk en vermoeiend. Niet alleen voor mezelf trouwens, ook voor mijn huisgenoten. Soms hilariteit, soms ergernis als ik het weer eens niet (goed) versta....
Dat is ook de reden zijn waardoor er niet zoveel uit mijn handen komt als ik wel zou wensen. Ik laat het allemaal maar een beetje over me heen komen en probeer de belangrijkste dingen te doen. 



donderdag 6 december 2012

Gezinsavondje

Zoals ik eerder schreef, doen we met sinterklaas altijd rustig aan. We vertellen ook altijd dat de kinderen de pakjes gewoon van ons krijgen. Ik herinner me de avonden van vroeger bij ons thuis, ieder kreeg 1 of 2 pakjes en wat snoepgoed. Er was wat lekkers bij de koffie. Het waren altijd heel gezellige avonden. Wat ik altijd zo leuk vond is dat iedereen die dag wat kreeg, in tegenstelling tot een verjaardag, waarbij alleen de jarige verwend werd. Na het uitpakken mochten we vaak nog even opblijven om met het nieuwe speelgoed te spelen, terwijl de groten gezellig bleven praten. Ook later, toen we lootjes gingen trekken bleef het leuk, met een wat geheimzinnige sfeer, dagen van tevoren.

Daar moest ik gisteren aan denken. We hebben in voorgaande jaren wel lootjes getrokken, maar omdat het altijd zo'n drukke tijd is vanwege - onder meer- de verjaardagen van de jongens hebben we dat al een paar jaar niet meer gedaan. Dus gewoon cadeautjes in een jute zak of wasmand. Omdat de jongens toch op tijd naar bed moeten, hadden we bijtijds gegeten en daarna kwam de jute zak tevoorschijn. Ik had mijn best gedaan om voor ieder wat te vinden wat echt bij hen past (eigenlijk liep ik tegen een paar dingen gewoon aan) en gelukkig viel het erg in de smaak. Het valt me altijd op hoe blij de kinderen kunnen zijn met wat kleinigheidjes, het bedrag wat ik besteed had schommelde zo rond een tientje per kind. En zeker als je eens let op opruimingen of aanbiedingen kun je daar echt wel iets leuks voor doen.

Farmer ging melken en de jongens mochten nog even spelen. In het kaarslicht grotendeels, want er is iets met de stroomaanvoer, waardoor we in de halve keuken en in de kamer geen stroom hebben. En Farmer kon het niet gevonden krijgen, waarschijnlijk moet hij nu een paar plafondplaatjes verwijderen voor hij erbij kan. Vervelend, het lijkt wel of er de laatste tijd steeds van die akkefietjes zijn, heb je 't ene net gehad, krijg je 't volgende weer. Maar goed, gelukkig is niet alle stroom weg, de koelkast doet het nog en voor de pc heb ik nu een verlengsnoer eraan hangen. En sfeervol is het dan al gauw, dat is ook de reden waarom ik het 's avonds graag gezellig maak met kaarsjes en lampjes. Alleen om te lezen moet je wel goed licht hebben.

Over lichtjes gesproken. Voor Jongste dochter had ik behalve een boek dat ik via mp had gekocht - net op tijd binnen- zelf een sfeermakertje voor haar kamer gemaakt. Sfeerlichtjes, om precies te zijn. Ik had het idee bij verschillende blogs gezien en er een gecombineerde eigen draai aan gegeven.

Bij alles-vanellis had ik het idee gezien met gewoon een bladzij van een boek wat je toch nooit (meer) wilt lezen, maar omdat Jongste dochter best veel met muziek heeft, had ik een plaatje op internet gezocht van oud muziekpapier. Past helemaal bij haar kamer, want al heeft zij paars en lila, ze heeft meerdere accessoires met een nostalgische uitstraling. Voor de lintjes en touwtjes snuffelde ik eens in mijn voorraad. Ik bleek nog van die kaartjes van de zeeman of action te hebben, met diverse lintjes erop. Hartje tekenen, knippen en plakken, paar kraaltjes opgesnord.... waxinelichtjes erin en klaar!

Zo leuk om zoiets weer eens te doen, was lang geleden. 
Ondertussen stel je je dan voor hoe leuk ze 't zal vinden... 
en  leuk vond ze het!

En hier dan nog een plaatje van het maken van de kruidnootjes - hier in de omgeving hebben ze het altijd over pepernootjes. Ik heb het opgegeven om uit te leggen dat pepernoten heel andere dingen zijn... goed jongens, we zullen dat eens hebben. Pepernoten bakken. 
Ze waren een beetje gedrochtig geworden, maar best lekker, zelfs hadden ze hun letter gemaakt.





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...