Jolanda

Jolanda

Pagina's

maandag 7 januari 2013

Ingemaakt met memory

Ondertussen neemt het leven hier weer zijn gewone gang. Ook weer prettig.
Jongste dochter heeft haar maatschappelijke stage er voor een deel weer opzitten. Ze is bij een bibliotheek wezen werken en vond dat erg leuk. Ze kreeg verschillende taken te doen, zoals tijdschriften omwisselen, boeken terugzetten, reserveringen klaarzetten e.d. Ze vindt het jammer dat ze niet alle uren daar mag maken maar ze moet persé op twee plaatsen stage doen. Bij de bieb vinden ze dat trouwens ook jammer, omdat ze het goed voor het toch wat stoffige imago van de bibliotheek vinden om jongeren daar te laten komen. Pas was er ook een jongen geweest en die vond het leuker dan hij gedacht had.


Middelste dochter werkt al een tijdje, behalve in een supermarkt, ook een aantal dagen op een kantoor. Eerst leek haar dat nooit wat, maar ze heeft het daar prima naar haar zin. Eigenlijk past dit werk heel goed bij haar, ze werkt netjes en precies en het is afwisselender dan ze dacht. Zo zie je dat je een heel verkeerd beeld van iets kunt hebben. Nu zoekt ze nog steeds naar een voor haar passende opleiding en kijkt door dit werk nu ook in een totaal andere richting.



Schepte ik in het vorige bericht een beetje op over mijn sjoelscore, deze keer strijkt Jongste zoon met de eer!
Hij had een memory spel gekregen van mijn moeder. Zij doet vrijwilligerswerk in de kringloopwinkel en zag dat het nog een mooi spel was. Het zijn plaatjes van Cars en Jongste vindt het heel  leuk, al die autootjes. Hij kreeg het toen we de verjaardagen van zijn broers vierden. Hij vond het best een beetje moeilijk: z'n broers kregen mooie cadeautjes en hij.... kreeg ineens ook nog wat!

Ik ben grandioos verslagen. Wat  lijken die plaatjes op elkaar. Bij kinderen is het weleens wat afwegen: je moet ze weleens laten winnen om ze zelfvertrouwen te geven. Maar ze moeten ook leren omgaan met verliezen. En omdat ik wel weet dat memory een spelletje is waarin die kleintjes vaak goed zijn, denk ik wel mijn best te kunnen doen om te winnen. Geen schijn van kans... Hij lacht me zowaar uit! "Jij kan het niet goed hè?" en hij grinnikt de kuiltjes in z'n wangen. "Ik ben er makkelijk in!" zegt hij zelfbewust. "Ik heb er iets meer dan jij...." "Ïéts meer ja", benadruk ik. "Iets veel meer." constateert hij tevreden.
Eindstand: 11 paren voor mama en 25 voor meneertje!
Dus ruiterlijk geef  ik toe dat ik nu verslagen ben en definitief tot de oudere aftandse garde ben gaan behoren ;-)
En die kleine jongen: die geniet nog eens van zijn glorierijke overwinning als ik die breed uitmeet bij zijn vader en z'n broers en zussen.... "Ik ben er makkelijk in!!"

Heerlijke kleuter-contaminatie... hij zegt dat regelmatig en ik heb het lef niet hem te verbeteren, want misschien hoor ik dat dan nooit meer...





13 opmerkingen:

  1. Fijn dat je dochter een leuke baan hebben.
    En...volgende keer dan toch maar weer sjoelen?
    Leuk blogje!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jaja, werken bij de bieb is heeeeeel erg leuk. Al ben ik wel wat stoffig met mijn ruim 30 dienstjaren...hihi.
    En het is algemeen bekend dat jonge kinderen veel beter zijn in memory dan wij volwassenen. Ik zou eens moeten testen of dat ook geldt voor 21 en 18 jarigen. Zou een interessant onderzoekje zijn.......
    Groetjes,
    Marion

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik lees met veel interesse de ervaringen van je dochters: ze zitten in de fase waarin mijn oudste twee kinderen binnenkort ook komen.

    Met memory verlies ik ook altijd: ik bak daar echt helemaal niets van.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Prachtig, dat 'ik ben er makkelijk in'! Hier doen we sinds een paar weken op zondagavond de memory van 'Kijk en luister' met dochterlief. Er staat op de doos vanaf 4 jaar, maar als je maar een beperkt aantal setjes gebruik per spelletje blijkt ze het al heel goed te kunnen terwijl ze nog geen 3 is! En ze vindt het echt geweldig!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh, dat is ook een heel mooie denk ik. Aansprekende plaatjes waarbij je nog iets kunt vertellen. Wij hebben de peuterbijbels ervan nl.
      Jullie meidje is ook een slimmerd dan hè?

      Verwijderen
  5. niet makkelijk hoor dat memory-spelletje. ook nooit goed in geweest! haha ;-)
    groetjes, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zo typisch memory hè. Volgens mij winnen altijd de kinderen, als volwassenen mee doen. Goed van je dat het toch hebt geprobeert! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik speel het ook nooit meer dan 2x achter elkaar, anders weet ik zeker dat ik verlies...
    Onze 2 oudste dochters werken op zaterdag; zijn daar na een vakantiebaantje blijven hangen. Het is ver beneden hun niveau, maar je lacht je naar om hun verhalen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Zoonlief (4) vind het ook een geweldig leuk spelletje, maar helaas voor hem kan hij van zijn mama nog niet winnen maar zijn vader verslaat hij ook. Maar ik ben benieuwd hoe lang het nog duurt voordat hij van mij wint. Uno Junior en kwartetten kan hij wel winnen van mij.

    groetjes
    Janneke

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...