Jolanda

Jolanda

Pagina's

donderdag 30 mei 2013

Schrijfstof ontbreekt een beetje

Op dit moment heb ik niet zoveel schrijfstof. Ik ben ook een beetje dipperig van van alles. Soms denk ik dan, ik schei er maar mee uit. Veel over het reilen en zeilen hier is al eens besproken, al te fijne details kan ik natuurlijk toch niet delen, en soms word  ik ook zo moe van het gezeur over al die regels en over alles wat in de schoenen van de boeren geschoven wordt. Ik heb dit blog altijd bewust laagdrempelig gehouden, geen technische verhalen, dan had ik beter voor een opinieblad voor de veehouderij kunnen gaan schrijven ofzo. Ik heb er trouwens ook niet eens genoeg verstand van.
Ik tob ook wat over de bekendheid, het maakt mij heel voorzichtig en huiverig om te schrijven waarover ik dat het liefst zou willen.
 Het is wel typisch dat net als je denkt: wat heeft mijn blog nog voor waarde? dat ik dan juist lieve mails krijg van mensen die het zo fijn vinden om mijn berichten te lezen.
 Aan de andere kant wil ik graag een boek laten maken van mijn blog, want als ik zelf de stukjes teruglees, vind ik het eigenlijk wel erg leuk om te behouden, ook voor onze kinderen. Zeker dan ook de stukjes die gaan over het oogsten en dergelijke.

Ook al het gedoe over eten en vooral wat niet allemaal, dat vind ik soms ver gaan. Ik ben zelf meer puur gaan koken en bakken, vind dat ook absoluut een aanrader. Ik let ook op foute nummertjes maar ik kan het niet helemaal zonder krijgen en ik vind het wel goed zo. De één zegt dat je geen zuivel moet nemen, de ander zweert het vlees af, nog een derde doet zelfs het brood in de ban. Ieder doet maar zoals die zelf denkt dat goed is, hou me ten goede, maar zelf kan ik er niet veel mee. Voor mij is een sleutelwoord: matigheid. In eten, in spullen, in kleding, gewoon in alles. En dan niet zo zuinig, dat dat weer een sport op zich wordt, met soms bijna religieuze trekjes, maar omdat een leven in eenvoudigheid de meeste dankbaarheid kan opleveren. Dan is iets extra's wat, op welke manier dan ook, er iets bovenuit steekt, ook echt weer een extraatje. Hè, het lucht me gewoon op dat hier eens zwart op wit te zetten!

Al met al is het wel duidelijk dat ik een beetje uit balans ben. Het is niet dat ik geen energie heb. Maar ik heb gewoon even genoeg aan mijn hoofd. Misschien heeft het met de leeftijd te maken - weet ik het. Een gezin  met opgroeiende kinderen vraagt ook best het nodige.
Het is echt niet zo ernstig hoor en ik ben ervan overtuigd dat het weer over gaat. De tekst die je onderaan ziet staan (in de foto van de koeienwei) heb  ik daar niet voor niets gezet. De hele regel luidt: "Ik zal u onderwijzen, en u leren van den weg, dien gij gaan zult; Ik zal raad geven, Mijn oog zal op u zijn." Deze woorden zijn al vaker in mijn leven een krachtige ondersteuning geweest en een bevonden waarheid.

Misschien dat ik een blogpauze inlas, ik denk erover.



woensdag 29 mei 2013

De boel een beetje opgefleurd, eerste gras erin en een kletserd op het koeiepad

Kratten vol onkruid haal ik uit de voortuin.  Ik moest wel van het mooie weer profiteren natuurlijk. Het gaat regelrecht de kippenren in. Je trekt het nu wel makkelijk los, met die weke grond. Ik vind het niet zo erg om te doen nu, maar ik doe het wel gedoseerd. Iedere keer een stukje, anders krijg ik last van mijn rug. Omdat het vandaag regende, heb ik vanmorgen eens flink mijn handen laten wapperen in huis, want dat schoot er een beetje bij in.
Zaterdag hebben we de boerenkool en spruiten gezaaid. Ik had ook nog wat bloemetjes buiten gedaan.

Op de rommelmarkt in de buurt vond ik die dag een stel manden - ik ben er gek op. 
Gelijk eentje in gebruik genomen. Bij de voordeur (toch je visitekaartje) is het nu weer een stukje gezelliger, ook al omdat ik daar het onkruid al heb weggehaald.

Deze gieter vond ik ook op de rommelmarkt. Plantje erin gedaan, 't moet nog wat groeien maar als het goed is komt dat een beetje eroverheen te hangen. Leuk, dacht ik zo, met die kan die ik kreeg voor m'n verjaardag.


Deze week voor het eerst gekuild dit jaar, zelden zo laat geweest. Gisteren was het de vraag: nog een stuk maaien of wachten? Lastige afweging met onzeker weer. Toch een stuk gemaaid. Nu regent het, maar het is nog niet geschud dus hopelijk blijft het nog een beetje van kwaliteit.
Het voorjarige kuilgras is op. Nu voert mijn Farmer hooi en versgemaaid gras bij, iedere dag een stukje maaien. Over niet al te lange tijd kunnen de koeien hopelijk dag en nacht naar buiten.
Dus we hopen wel dat we dit jaar voldoende gras kunnen binnenhalen.

Gisteren haalde ik de koeien op in het zonnetje, dat is beslist aangenaam. Meestal ben ik dan alleen met mijn gedachten, nu liep Jongste mee. En zijn mond staat nog geen halve minuut stil, serieus. "Mijn lievelingskoe ligt nog, ik zal hem wel opjagen". "Die lievelingskoe heeft een zere poot." "Er zijn ook al lievelingskoeien binnen, mama."
Hij heeft veel lievelingskoeien ;-)
Op het kavelpad richting stal staan de pompen. "Die mag wel even drinken hè?". Ja hoor, dat kan best  nog even. Hij kijkt naar dat geslobber en ik zie het al aan hem voor hij het zegt: "Ik heb ook dorst... mag ik straks nog een beetje aanmaak?"

En dit vind ik zo'n mooie foto... die mag er dan nog bij. 
Bonnie in het zonnetje.

Ach, zo heb ik toch nog wel wat te vertellen, meer dan ik dacht...

woensdag 22 mei 2013

Weer de tuin: nu de siertuin/speeltuin/wat dan ook

Ondanks dat het niet zulk mooi weer was hebben onze jongens toch genoten van hun vakantie. En ja, we zijn een keer wezen zwemmen (toch nog geen weer om te kuilen). Ze speelden veel binnen maar lieten zich soms ook gerust kleddernat regenen. Kan ook heel plezierig zijn! En als het dan een tijdje droog was, hadden ze veel schik in de tuin. Die was opgeruimd, jawel, maar altijd weer blijven ze dingen aanslepen. Alles kunnen ze gebruiken. Touwen, plankjes, takken, liefst met blaadjes er nog aan (want camouflage), karton wordt in stukken gescheurd want dat deint zo leuk mee op de trampoline.... 's avonds probeer ik ze op tijd te manen alles weer zo'n beetje op te ruimen anders is het zo weer een zwijnenstal.
Maar wat vinden ze dat vrije spelen en ontdekken leuk!


Een stevige knoop erin....zou het?

Uittesten dan maar.... hee, het laat weer los!
Samen lachen ze erom (zie je die snoet links?)


Ballen doen het ook goed op de "panterine", zoals de trampoline jarenlang genoemd werd door één van de zoons... 


Door al dat gespuis en omdat het zooo makkelijk is hebben we veel varens  in de tuin.
Komen op als onkruid, deze soorten dan.

En je hoeft er niets aan te doen.

Binnenkort zijn deze helemaal uitgelopen en is het een bos(je) vol geworden.




vrijdag 17 mei 2013

Moestuin in mei

Op haar blog Hollandse Klei vertelt Helena elke week over haar moestuin. Anderen doen er ook aan mee. Ik wil ook eens meedoen. Niet elke week maar misschien elke maand?

Het voorjaar is altijd weer zo'n mooi seizoen, alles groeit nu zo hard.

Aardbeienveld. Er moet nodig stro tussen de planten gelegd worden.
Dan worden de vruchten straks niet zo vies. 

Close-up.

De bloemen beloven Elstars.

De vruchtzetting van de bessen zet hard door.

Dit is dan weer ieniemini: radijsjes komen net boven de aarde uitkijken.

Eerste rabarber is gegeten.

Citroenmelissepollen. Worden enorm en groeit als onkruid.

Clos-up. Lijkt een brandnetel maar brandt niet en voelt zacht aan. Om limonade van te maken en thee. Veel thee.

De vroege aardappels komen er al mooi uit.
Links ervan de latere soort. En de disteltjes zijn vervelend onkruid, als je niet uitkijkt staat het er zo vol mee. Mijn schoonvader heeft er inmiddels geschoffeld.

Hij doet zijn rondje tussen de rijen door en van de week heb ik tussen de planten het vuil weggehaald. Lekker in de vroege avondzon (woensdag) , op mijn knietjes. Beter was een foto van na dat schoonmaken maar je doet het maar met deze. Tuinbonen zijn dit.

Erwten en capucijners.
Hetzelfde verhaal.

Bieslook, één plant bijna in bloei. Omdat ik toch zat heb, laat ik het staan. Best mooi.

Uien. 
We  hadden vorig jaar uien gezaaid. Die waren nog zo klein en ik had ze gewoon in de kelder laten staan, pakte (altijd gauw-snel) liever grotere uien.
Nu heeft mijn Farmer ze uitgepoot en ziedaar, ze doen het nog beter dan de nieuwgekochte pootuitjes. 
Leuk om dat weer te weten. Wellicht had een boek ons ook zo wijs kunnen maken maar uit ondervinding leren is zeker zo leuk... 
Je ziet: ook wij zijn niet echt deskundig op dit gebied en rommelen maar wat aan.

Ik denk dan veel aan mijn vader, hoe zijn raad zou zijn of zijn gedachten hierover. Hij hield zo van het werken in de tuin. Deze maand is het vier jaar geleden dat hij overleed.

Eigenlijk had ik dus deze post op maandag willen doen, maar ja, eigenwijs...
De foto's zijn wel van maandag . Of toch van woensdagmiddag? Ik weet het zelf niet meer, wat maakt het ook uit.


dinsdag 14 mei 2013

Zing je mee? Nostalgie.

Vakantie hier. Zoals ik begrijp zijn wij zowat de enigen in heel het land maar ja, de jongens hebben nu vrij, verleden week en tussen Koninginnedag en 5 mei waren ze naar school.
Rustig aan dus, veel valt er niet te beleven, buiten is het nat. De kamer is dus bezet gebied, de blokken en poppetjes overheersen daar weer.
Ik heb het haar van Jongste net geknipt, er volgt er nog wel één, vaak doe ik dat in de vakantie. Het is de bedoeling om nog een keer te gaan zwemmen, maar of dat echt gebeuren gaat weet ik niet, ligt eraan of Farmer meekan. Alleen vind ik het met de jongens niet zo leuk, kan ik de hele tijd met Jongste in het pierenbad zitten. Samen gaan is dus leuker, dan kunnen we elkaar aflossen.

Ik heb dus niet veel blogstof.
Of toch...

Ik kreeg van mijn moeder een tijdje terug een leuk kinderboekje met lekker ouderwetse plaatjes. Wat zijn die plaatjes van vroeger toch vaak leuk. Tegenwoordig heb je ook mooie prentenboeken maar er zijn er bij met tekeningen die ik zó lelijk vind... maar goed, smaken verschillen.

Een boekje vol liedjes...
(Bij nader inzien nog niet eens zo oud.)
Het bekende liedje over de twee beren die broodjes zagen smeren.


Maar er zijn er nog veel meer:
'k Zag twee koeien, bootje roeien...


Twee bijen mutsen breien...

Twee hazen bellen blazen...

Twee mezen krantje lezen....

Twee stieren feestje vieren...
Twee dassen luiers wassen...
Twee slakken brieven plakken...
 twee apen wortels schrapen ....
Twee ganzen polka dansen....
Twee vliegen kindje wiegen...
Twee spechten mandjes vlechten....
Twee vissen bessen rissen...
Twee mollen kopje rollen...

Zo leuk.
Ik zing altijd veel met de kinderen. 
Allerlei liedjes met dieren erin hebben onze gezamelijke voorkeur.
Ooit had ik uit de bieb een boek met een cd met verhaaltjes en liedjes: de kleine dierentuin, over dieren in de tuin. Heel leuke liedjes die ik uitgeschreven had zodat ik ze bewaren kon. De meeste zitten echter wel in mijn hoofd.
Zingen is zo goed voor de (taal)ontwikkeling. Maar dat is niet de hoofdreden, het is vooral zo gezellig. 
Mijn moeder zong ook altijd, van haar zal ik het wel hebben. Tijdens het doen van de was of het koken... Soms, als ik niet zoveel goede moed heb, ga ik daarom juist zingen.


Zingen jullie veel? Met of zonder de kinderen?


woensdag 8 mei 2013

Kroeskopjes, onkruidthee en het kalf van toen werd moeder


Leuk om met de kinderen te doen: een aantal eierschalen schoonmaken en daarin op een dotje watten tuinkers zaaien. Onze jongens vinden het in ieder geval grappig.

Nu komen inmiddels de krullen erbovenuit kroezen.
Nog eventjes en dan kunnen ze naar de kapper ;-)

Ik ben de brandnetels aan het verwijderen uit de siertuin, maar eerst had ik de topjes eraf gehaald om te drogen. Maak ik thee van. Brandnetelthee is heel gezond.. Je kunt het ook in de winkel kopen. Ik moest eerst wat wennen aan de smaak maar ik ben die gaan waarderen. Ik las ook dat hondsdraf geschikt is voor thee. Samen met b.v. munt kun je je eigen mengseltje dan samenstellen. Ik had ook thee gemaakt van kleefkruid, had ik ook op internet gelezen maar dat vind ik echt niet lekker.

Natuurlijk had ik mijn nieuwe droger voor de brandnetels gebruikt. Duurde ongeveer 2,5 uur.
Als ik dan thee zet gebruik ik een thee-ei ervoor.

In de voortuin tiert het zevenblad weer welig. Mijn Farmer had een paar jaar geleden ALLES verwijderd. Dachten we. Maar er hoeft maar een minuscuul stukje wortel te blijven zitten en ja hoor, nu staat het er weer vol mee. Planten die er omheen staan zijn er hopelijk tegen bestand: vrouwenmantel en Kaukasische vergeet-me-niet. Want we zijn niet van plan om de grond weer helemaal om te gooien. Ik ga het eruit trekken nét voor de bloei. Dan ontneem je de plant veel van zijn kracht, zo heb ik begrepen. Het schijnt eetbaar te zijn, zoiets als spinazie, dus wie weet, vreten we het uit nijdigheid gewoon op.... ;-)


De tijd vliegt.
Ik schreef in 2011 een berichtje over de geboorte van een kalf, dit bericht. Een paar maanden later zagen jullie Nelleke hier nog een keer.
En vanmorgen, 2 jaar en 1 maand oud, is het kalf van toen zelf moeder geworden.
Kijk maar mee:




Het ging allemaal voorspoedig en zonder hulp, gelukkig. 




maandag 6 mei 2013

Fotogenieke en fantasierijke ventjes en pas op voor teken!

Uiteindelijk wordt het dan toch een beetje netjes... en dat is toch behoorlijk prettig.
Jongste dochter, die vakantie had vorige week, trok elke dag een paar uurtjes (!) uit voor de tuin en maakte de tegels en bestrating schoon van onkruid. Geweldig resultaat, zelf moet ik er altijd zo snel weer vanaf omdat ik een wasje moet doen, eten moet klaarmaken, kinderen moet halen enz. Bovendien kan zij het erg goed, zo lang achter elkaar doorgaan met iets, niet iets waar ik zo ruim mee bedeeld ben (to be honest). Al heb ik zelf ook nog wel iets gedaan, de struikjes gekortwiekt bijvoorbeeld, maar het meest opvallende deed zij dus.

Ik wilde daar een foto van maken, om er later nog eens bij te kunnen mijmeren over hoe het ooit weleens geweest is, maar daar komt iemand aan, hij banjert dwars door de tuin zoals je kunt zien...
"Ik wil ook op de foto!"

Goed jongen, wie zou zo'n verzoek kunnen weerstaan? Hij staat er prachtig op, met zijn oranje shirt (was Koninginnedag), zo fotogeniek zijn ze hier niet allemaal.
Later hebben we natuurlijk nog een Gesprekje gehad, over Dingen Waar We Aan Denken Bij Het Spelen In De Tuin.... iets in die trant. 

Middelste zoon verveelde zich. Kweeniewakmoedoen....
Oh, ik weet wel iets. Stapel de stenen maar op voor papa, dan kunnen we het pad verder schoonmaken.
Ja, dat leek hem wel wat.

Met zijn ruime fantasie werd dit natuurlijk geen gewone stapel...
maar een heuse kasteelwand.
Wat een klein zetje soms kan doen.

Gisteren zag ik bij deze zoon tijdens de kerkdienst een teek achter zijn oorlel. 
Thuisgekomen meteen verwijderd. Hij had vrijdag een feestje in een bos gehad, de moeder had nog in een mailtje gewezen op het gevaar van een mogelijke teek en ik had 'm dus wel nagekeken. Hoe kon ik het dan over het hoofd hebben gezien? Hij liet gelukkig vrij snel los dus misschien zat hij er nog niet zo lang, het kan ook goed op ons eigen erf gebeurd zijn. De jongens zitten ook overal in en tussen. Oudste zoon heeft er ook ooit een gehad en ik zag ooit een egel, vergeven van de volgezogen teken, bah. Ook de honden hebben er wel gehad.

Kijk gerust dus je kinderen elke dag even na! 


vrijdag 3 mei 2013

Wat honden met haakwerk te maken hebben

Hoe is het met mijn haakwerk? Nou, de kleurtjesloper voor op de verandatafel vordert nu snel. Maar dat lag een tijdje stil, omdat mijn moeder nog een zak met bolletjes katoen had gekregen van een kennis. Zó blij ben ik daarmee! Het is nooit saai, omdat ik alle kleurtjes niet op een vaste volgorde terug laat komen. Ik kijk dus steeds tegen wisselende kleurschakeringen aan.

Inmiddels zijn er alweer vele rijen bij...

Omdat ik daarop wachten wilde had ik toen nog een ander haakwerkje opgezet. Toch maar weer de Tunische haaksteek en weer pannenlappen. Deze steek is daar zó geschikt voor. Niks geen gebrande vingers, daar is het veel te dicht voor en ze gaan lang mee. Ik haak ze met katoen, dat haakt het fijnst.
Ik heb al eens eerder pannenlappen met deze steek laten zien op mijn blog (zie label haken).

Beetje saai hè?

Het is geen moeilijke steek (als je 't eenmaal doorhebt) maar het is geen snelle steek vind ik. En er gaat veel garen inzitten, logisch natuurlijk want het geeft een dik en stevig resultaat. Desondanks vind ik het toch  leuk om te doen. Om de pannenlap heen is een rand van vasten gehaakt. Als je het ook wilt proberen kun je eens een kijkje nemen op deze site, daar wordt de steek goed uitgelegd.

Nu zijn het net tegeltjes geworden.

En ik vind dat het resultaat er best mag zijn. Ik wilde er weer iets op borduren, zocht naar een patroon van een kippetje maar mijn ogen werden steeds getrokken naar het leuke hondje ernaast. Dus werden het hondjes,  helemaal vrolijk word ik ervan. Ook omdat ik iets dergelijks dagelijks zie ronddraven in de tuin (maar dan in het zwart). Ik had de figuurtjes gevonden bij De Borduurvrouw maar heb een kleine aanpassing aan het achterpootje gedaan.
 Omdat ik niet kon kiezen tussen rood of blauw gewoon maar elke kleur gedaan ;-) En bij nader inzien vind ik de rode het leukst. Springt er iets meer uit. Vorige week bij  mijn zus op haar verjaardag heb ik in een rustig momentje het laatste hondje geborduurd, de botjes heb ik er zelf bij verzonnen (op het origineel stonden er wat bloempjes bij).
Op deze foto zijn ze nog opgespannen, dat moet je doen omdat dit anders nogal opkrult. Ik doe dat gewoon op de strijkplank: eerst nat maken (of wassen), daarna uitwringen en met spelden vastzetten en op laten drogen. Voor grotere werkstukken kun je het ook doen op een stuk molton of vloerbedekking.

'k Moet eerlijk zeggen dat het haken nogal eh... verslavende trekjes heeft. Als ik nu geen werkje heb, voelen mijn handen gek leeg aan.


woensdag 1 mei 2013

Droogapparaat getest

Onlangs heb ik mijn droogapparaat uitgeprobeerd. Met appeltjes, ik dacht, ik hou het eerst maar simpel.
Ik ben er goed tevreden over. Mijn apparaat is eenvoudig, heeft geen standen, aan is aan en uit is uit. Geen toeters en bellen eraan, die maken een apparaat trouwens weer (erg) duur. Er zitten 5 roosters bij. Het ding maakt best wel geluid en het drogen nam zo'n 10 uur in beslag. Dus het duurt nog best een tijdje. Maar ga eens appeltjes drogen in de lucht... dat duurt ook een tijd.

Vóór het drogen.

Het resultaat was lekker.
Gezond tussendoortje, evt. met wat rozijntjes erbij of een paar noten.

 Ik bewaarde ze in een weckpot met Franse sluiting, zo kunnen ze best lang goed blijven.

Het lijkt me ook leuk om pruimen te drogen voor tutti frutti. En tomaatjes... wat zou je daar mee kunnen doen? Ik heb weleens gelezen over tomaatjes op olie... Ik wil hem ook gaan gebruiken om kruiden te drogen. Maar alles zal dan eerst nog moeten groeien, dus ik heb het apparaat voor nu een poosje opgeborgen. Van lieverlee zal ik me er meer in verdiepen en dingen gaan proberen/ontdekken. Als ik zover ben, zal ik mijn bevindingen hier weer rapporteren, want ik merkte dat er veel mensen zijn die er belang in stellen.

De spellingcontrole denkt trouwens dat het droomapparaat moet zijn ;-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...