Jolanda

Jolanda

Pagina's

donderdag 30 mei 2013

Schrijfstof ontbreekt een beetje

Op dit moment heb ik niet zoveel schrijfstof. Ik ben ook een beetje dipperig van van alles. Soms denk ik dan, ik schei er maar mee uit. Veel over het reilen en zeilen hier is al eens besproken, al te fijne details kan ik natuurlijk toch niet delen, en soms word  ik ook zo moe van het gezeur over al die regels en over alles wat in de schoenen van de boeren geschoven wordt. Ik heb dit blog altijd bewust laagdrempelig gehouden, geen technische verhalen, dan had ik beter voor een opinieblad voor de veehouderij kunnen gaan schrijven ofzo. Ik heb er trouwens ook niet eens genoeg verstand van.
Ik tob ook wat over de bekendheid, het maakt mij heel voorzichtig en huiverig om te schrijven waarover ik dat het liefst zou willen.
 Het is wel typisch dat net als je denkt: wat heeft mijn blog nog voor waarde? dat ik dan juist lieve mails krijg van mensen die het zo fijn vinden om mijn berichten te lezen.
 Aan de andere kant wil ik graag een boek laten maken van mijn blog, want als ik zelf de stukjes teruglees, vind ik het eigenlijk wel erg leuk om te behouden, ook voor onze kinderen. Zeker dan ook de stukjes die gaan over het oogsten en dergelijke.

Ook al het gedoe over eten en vooral wat niet allemaal, dat vind ik soms ver gaan. Ik ben zelf meer puur gaan koken en bakken, vind dat ook absoluut een aanrader. Ik let ook op foute nummertjes maar ik kan het niet helemaal zonder krijgen en ik vind het wel goed zo. De één zegt dat je geen zuivel moet nemen, de ander zweert het vlees af, nog een derde doet zelfs het brood in de ban. Ieder doet maar zoals die zelf denkt dat goed is, hou me ten goede, maar zelf kan ik er niet veel mee. Voor mij is een sleutelwoord: matigheid. In eten, in spullen, in kleding, gewoon in alles. En dan niet zo zuinig, dat dat weer een sport op zich wordt, met soms bijna religieuze trekjes, maar omdat een leven in eenvoudigheid de meeste dankbaarheid kan opleveren. Dan is iets extra's wat, op welke manier dan ook, er iets bovenuit steekt, ook echt weer een extraatje. Hè, het lucht me gewoon op dat hier eens zwart op wit te zetten!

Al met al is het wel duidelijk dat ik een beetje uit balans ben. Het is niet dat ik geen energie heb. Maar ik heb gewoon even genoeg aan mijn hoofd. Misschien heeft het met de leeftijd te maken - weet ik het. Een gezin  met opgroeiende kinderen vraagt ook best het nodige.
Het is echt niet zo ernstig hoor en ik ben ervan overtuigd dat het weer over gaat. De tekst die je onderaan ziet staan (in de foto van de koeienwei) heb  ik daar niet voor niets gezet. De hele regel luidt: "Ik zal u onderwijzen, en u leren van den weg, dien gij gaan zult; Ik zal raad geven, Mijn oog zal op u zijn." Deze woorden zijn al vaker in mijn leven een krachtige ondersteuning geweest en een bevonden waarheid.

Misschien dat ik een blogpauze inlas, ik denk erover.



25 opmerkingen:

  1. Hoi Jolanda,

    Recht uit je hart geschreven hè? Goed dat je dat durft! Ik begrijp het wel dat je wat huiverig bent voor bekendheid en wat kun je wel of niet posten.... je moet je ook steeds bewust blijven dat er mogelijk bekenden meelezen. Best lastig denk ik. Doe gewoon waar je jezelf het beste bij voelt. Natuurlijk vind ik het leuk als je besluit om te blijven schrijven, ik lees graag bij je mee en vaak leer ik er weer van... of heb weer iets om over na te denken, zoals nu die tekst ter afsluiting! Maar het is jouw blog, jouw mening, jouw leven en daar moeten wij als meelezers respectvol mee omgaan. Groetjes en neem wat tijd voor jezelf! Augusta

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik had dat vorig jaar ook, en ben toen gestopt.
    Maar ik ging het toch missen vandaar dat ik toch weer ben begonnen.
    Ik heb het nu niet aan iedereen in de omgeving verteld.
    Ik vind het ook wel moeilijk, wat wil je vertellen en wat niet.
    Je hebt ook nog een privéleven.
    Ik hoop dat je blijft, misschien dat een blogpauze je helpt om te weten wat je wilt.
    Veel succes.
    Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lekker eerlijk blog.
    Weet je wat ik zo leuk vind van het bloggen? Dat iedereen zo verschillend is: de een eet vlees, de ander niet, de een heeft een TV, de ander niet, de een is christen, de ander niet....als ik daarover lees hoef ik dat niet óók te gaan doen want het is het verhaal en de mening van een ander.

    Jij bent Jolanda en schrijft op je blog wat jij leuk vindt en dat
    is goed want het hoort bij jou!
    Ik geniet altijd van de verhalen over je gezin en de plaatjes die je laat zien van jullie boerderij en bezigheden.
    Ik hoop dat je dip weer voorbij zal trekken en dat je ons weer meeneemt naar jullie (eenvoudige, regelmatige) boerenleven, waar ik zo van kan smullen en waarbij je zóveel van God's liefde laat zien!

    Lieve groeten, Dieneke

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Als je van een kleine boerderij komt, nu midden in een dorp woont omringt door niet-boeren-afstammelingen, dan is het fijn om op een blog mee te leven met een boerengezin en hun dieren en werkzaamheden. Ik genoot ieder voorjaar als de koeien de wei indansten na een lange winter op stal, ik wil dat ieder jaar wel weer meebeleven met jullie. ook de eerste spinazie, de appeloogst, het jammaken, terugkerende dingen die nooit vervelen (nou ja, soms, als er bijna teveel tegelijk oogstklaar is en alleen het verwerken verveelde wel eens). ook ik begin het gedoe over eten en zo nog al eens te ver gaan, zoiets van heiliger dan de paus willen zijn.
    Zo kan ik me je ongemakkelijke gevoel wel voorstellen bij al die dingen die opeens niet meer of juist wel gegeten worden. Al 40 jaar eet ik twee keer in de week vlees, komen er opeens mensen die vinden dat je 1 dag per week geen vlees moet eten, liefst nog met een schouderklopje voor zichzelf er bij van: kijk mij eens goed bezig zijn. Moet ik nou opeens vier keer per week vaker vlees eten? Je hebt gelijk, sommigen die hun levens- en eetstijl veranderen draven door, niet in wat ze doen, maar in hun fanatiekerigheid. Het nieuwste is dat melk slecht voor je is, melk van dieren dan en dat je dat uit havermout, amandelen en weet ik veel moet maken. Als het om een voorgeschreven dieet wegens allergie gaat kan ik er in komen. Haver wordt hier nauwelijks meer verbouwd en amandelen gedijen hier helemaal al niet, dan denk ik: en de global footprint dan? daar hadden jullie twee jaar geleden de mond vol van, ik heb het nu niet over jou, hoor. Ieder moet doen en laten wat hij zelf het beste vindt, maar als er een verwijtend toontje naar andersdenkenden bijkomt, haak ik af. Ik hou me aan de regel van mijn vader: wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Als je goed nadenkt en ieder houdt zich daaraan, heb je geen wetten en regels meer nodig. Wat het eten bereiden en inkopen betreft: onderzoek alle dingen en behoudt de goede. Dat zie ik bij jou ook, ik blijf lekker gewoon melk van dieren gebruiken, haver- en amandelmelk vond ik, ik heb het voor de gein geprobeerd, niet lekker en dan ga ik mezelf ook niet wijsmaken dat het wel lekker is. Af en toe een dip is heel normaal, het leven gaat niet enkel over rozen, je moet de doornen er bij nemen en soms, tja soms, dan prikt zo'n doorn je en gaat het wondje ontsteken, dan wordt het een dip, zeg maar. Maar gelukkig is er anti-biotica in vele vormen en kunnen we zo'n zweertje tegenwoordig beter bestrijden dan vroeger. Goede genezing gewenst.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik heb het je al meer gezegd, je zou een zus van me kunnen zijn!
    Zoveel dingen die jij schrijft beleef ik ook zo en nu weer je stukje, herkenbaar! Ga zo door, ik lees graag bij je, maar als je besluit te stoppen, ook alle respect, ik lees heel graag mee op best wat blogs maar zou zelf geen blog willen/ kunnen bijhouden.
    G. Yvonne.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het moet goed weer worden ja, dan krijgt iedereen weer meer energie!!
    Ook al komt er eens herhaling, toch blijft het fijn om alles te lezen hoor!
    Misschien zal een pauze inderdaad wel eens goed doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Herkenbaar...toch lees ook ik graag bij je.

    Het lijkt inderdaad steeds moeilijker voor ons boeren te worden, je durft soms haast niet over de toekomst na te denken.

    Over het eten ben ik het ook met je eens, je hoort zoveel verschillende dingen! Wat is nu juist?
    Ik denk dat je gelijk hebt, wees matig in alle dingen.

    Probeer genoeg rust te nemen, hopelijk klim je dan weer uit je dip. Zo'n periode is altijd erg vervelend...

    Hartelijke groet van Carolien

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Doe wat je gevoel je ingeeft. Wat het bloggen betreft valt het toch best mee wat je aan prive dingen opschrijft. Dat mogen omstanders toch wel van je weten. Ze kunnen er verder toch niks mee. En wat eten betreft heb je het mooi omschreven. Zelf hou ik nog altijd de schijf van 5 in acht en inderdaad matig. Hopelijk kom je goed door je dip en kom je terug. Ik hield van je manier van leven en schrijven. Veel goeds toegewenst.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Je moet je eigen gevoel volgen, bloggen mag geen verplichting zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik lees je blog heel graag, maar snap en respecteer je gevoelens. Hopelijk gaat je dip snel voorbij. Neem de tijd voor jezelf. En wie weet horen we weer van je. Het allerbeste gewenst en ik wens je vers 10b van dezelfde psalm ook toe!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Leuke blog :) En ook herkenbaar, leuk om zo af en toe een bijbeltekst te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Dag Jolanda, De tekst op je blog is inderdaad een bevonden
    waarheid net zoals in Jakobus 1 vers 5 :"En indien iemand
    van u wijsheid ontbreekt, dat hij ze van God begere, Die een iegelijk mildelijk geeft en niet verwijt, en zij zal hem gegeven worden" en zoals het ook in psalm 81 vers 12 (berijmd) staat. Met eerbied gezegd : een "beproefd recept" hoor! Ik wens je in alle dingen die wijsheid van Boven toe!
    Wees hartelijk gegroet van Mevr. Speksnijders

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik kan je helemaal volgen Jolanda, heb zelf al een maand niks meer geschreven en twijfel
    ook of ik nog verder ga....
    maar ik lees je logjes graag....en hoop echt dat je blijft schrijven!
    heel veel liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik lees je blog graag.
    Juist omdat jij niet doorzaagt over hoe we opeens zouden moeten doen of laten.
    Gewoon opschrijven zoals jij doet of voelt!
    En wat de privacy betreft, ik zou zo vier of vijf gezinnen kunnen noemen die jullie(misschien wel zijn of juist niet.
    Dus maak je daar maar niet druk over.
    Het allerbeste gewenst!
    groetjes, Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Jolanda, ik denk dat veel blogsters onbewust nadenken en tobben over deze vragen. Mijn blog is eigenlijk alleen hobbygerelateerd, maar zelfs dan formuleer je voorzichtig ed. Zoveel zinnen, zoveel meningen wat het 'gezond eten' betreft. Het lijkt me dat je daar een goede middenweg in kiest.
    Ik vind het heerlijk om jouw blog te lezen: ik geniet van je foto's, van de beschrijvingen van alle goeds en moois in de natuur, van alle boerderijzaken waar ik geen verstand van heb, van je blogjes waar je laat merken hoe de Heere en de Bijbel bepalend zijn, van je recepten/ideetjes. Er zijn hier inmiddels al 4 taarten gemaakt naar jouw recepten :-)
    Je begrijpt: ik zou het leuk vinden als je door zou gaan, maar kan je heel goed begrijpen als je het niet doet. Volg je hart!
    Grtz, Esrosa

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ik zou het jammer vinden als je er mee stopt, maar ik herken het wel dat het soms moeilijk is om iets te verzinnen waar je over gaat schrijven. Ik probeer momenteel zelf 1x per 2 weken te schrijven, in het begin was het ook 3x per week. Maar ja, gaat het anderen niet vervelen, hè? Ik noem ook bewust geen namen en zet eigenlijk geen foto's van mijn gezin (op een enkele uitzondering na), maar al die voorzichtige omschrijvingen,....
    Ik vind persoonlijk dat je mag schrijven wat je wilt, of een ander het er nu mee eens is of niet. Het is jouw verhaal en niemand is verplicht het te volgen. Bevalt het niet, jammer dan!
    In ieder geval de wijsheid van Jakobus gewenst bij je nadenken hierover.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Och ik zou je zo verschrikkelijk missen..

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ik lees je blog met heel veel plezier, kan me er ook goed in vinden.je recepten zijn fijn om te gebruiken, eenvoudig te maken en heerlijk! Met betrekking tot eten voel ik het ook zo aan ,doe net als jij m'n best te matigen en gezond te eten zoveel als voor mij mogelijk is, maar ben van mening dat geen vlees, melk e.d.een stap te ver is. Vanuit de Bijbel gezien is ons dit toch als voedsel gegeven.
    Vind ook dat menigeen daar extremistisch in is. Het word een geloof (of religieus zoals jij het benoemd). Voel me daar niet bij thuis en daarbij moet het (voor mij) leefbaar/haalbaar zijn
    Maar ook hier is een Bijbelse raad: "een iegelijk zij in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd" (lees Romeinen 14:2tm5).
    verder wens ik je wijsheid in je beslissing!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Juist je puurheid en echtheid maken je blog tot jouw blog. En al is het moeilijk om niet te persoonlijk te worden in een blog, of dat je soms meer zou willen vertellen dan dat je schrijft, het maakt niet uit. De onderwerpen die je schrijft kunnen voor een ander al zoveel waardevols zijn zonder dat je het in de gaten hebt. En dat laatste, gezien de reactie`s hierboven, merk ik dat mensen je blog als waardevol aan zien. Je hebt talent om met de juiste bewoording ons te laten genieten van het dagelijks leven.
    Geef het de tijd. Neem even afstand van je blog. Kijk er naar, en mischien dat je de zin in schrijven wel weer terug vind.
    En een boek maken voor je kinderen, er is een mogelijkheid om een blog helemaal prive te houden door de instellingen zo te veranderen dat het je priveblog word, en later zou je het in een (bijvoorbeeld) Worddokument kunnen laten drukken.
    Voor nu wens ik je veel sterkte en wijsheid toe!

    Lieve groet van Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Je puurheid je eenvoudigheid dat maakt je blog, Neem de tijd geniet van het kleine. Doe wat goed voor je is

    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Zelf blog ik nog te kort om ervaring met een blog-dip te kunnen hebben en je in die zin raad te kunnen geven. Wel denk ik dat je niet altijd het gevoel hoeft te hebben iets nieuws te moeten vertellen. Wij genieten mee van je gewone dagelijkse leven. Je kunt ook niet zomaar alles over je privé-leven op het web zetten (mijn kinderen zouden mij aan zien komen...). Misschien heb je even een pauze nodig om weer met frisse moed verder te kunnen gaan of om even je energie op thuis te richten als dat nodig is. Ik hoop in elk geval wel dat je ermee doorgaat! Ik lees je blogjes graag, al gaat het over een onderwerp waar je al eerder over geblogd heb. Als jij bijvoorbeeld over naai-klusjes blogt, stap ik dan vervolgens achter mijn naaimachine en ga er ook weer mee aan de slag! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Bedankt voor je open en eerlijkheid laat de arrogantie daar waar dat hoort, bij de ander. Volg je hart en deel wat je wilt delen. Matig of uitbundig net wat bij je hoort. Sterkte bij alle overwegingen en je kunt altijd weer een doorstart maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Ha jolanda
    Ik begrijp wat je voel.Zelf hebben we 5 kinderen en 2 daarvan waren zeer heftige pubers maar over al je kinderen heb je zo je zorgen. Ik kan je wel zeggen vanuit mijn eigen ervaring dat heel veel op zijn pootjes terecht komt en als je zoals bij ons getrouwde kindern hebt ,dan zie je dat ze de draad van hoe het hun geleerd is oppakken.
    Mijn hoofd laat het in deze tijd ook wel eens afweten en moet ik een stapje terug doen.
    Laat je wat voeding betreft niets aanpraten en hou je bij de bijbel. De Here Jezus zelf spreekt over brood als voedsel en zegende het bij de wonderbare spijziging. Het volk Israël kreeg een land van melk en honing. Zou dan de honing wel goed zijn en de melk niet dan heeft de Heere zich vergist en dat geloven wij toch niet. Beste Jolanda ik hoop dat je doorgaat want ook ik ben weer achter de naaimachine gegaan, koken doe ik ook graag maar hoewel ik altijd al verse ingrediënten gebruikte zie ik er ook geen been in om er een pakje of zakje bij te gebruiken.
    Ik vraag me altijd af of deze mensen die zo doorgeslagen zijn ook weer eigengebreide kleding dragen van zelf gesponnen wol en of ze alles op de fiets doen en met geen auto het mileu belasten en ga zo maar door. Wij leven in deze tijd en in de lucht staan geen schermen ,zie naar je kozijnen wat een troep erop ligt vanuit de lucht.
    Ik wens je van harte sterkte en hoop dat je toch de gewone gezinsdingetjes die voor iedereen zo herkenbaar zij blijft bloggen.
    Hartelijke groeten Lianne

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Soms heb je van die periodes dat het allemaal wat minder en moeizamer gaat. Ik verlang hevig naar wat rust in huis, want door de eindexamens zijn er voortdurend kinderen over de vloer. En het is niet dat ik dat niet fijn vind, maar soms wil een mens wel eens heeeeel eventjes alleen zijn.

    Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...