Jolanda

Jolanda

Pagina's

woensdag 26 juni 2013

Aardbeikwarktaart op z'n puurst

We hebben weer veel aardbeien, één van de leukste dingen uit de tuin, vinden wij. Ik zag echter dat ik nog wel overjarige aardbeien in de vriezer heb zitten. Nog prima om jam van te maken, dus ik maak dat nu niet zo veel dan anders. We geven van de aardbeien weg als cadeau, aan familie en vrienden en bij Middelste dochter op het kantoor wilden een paar collega's wel een bakje kopen. En een paar moeders van vriendjes van de jongens. Dus zo raken we ze wel kwijt. Aan iedereen voor niets geven is niet nodig vinden wij, je hebt er tenslotte nog best wat werk aan.
En natuurlijk doe ik toch ook pondjes aardbeien in de vriezer, voor gecombineerde jam, straks, met bessen e.d. Of voor in de bowl.

De smaak van onze vollegrond-aardbeien is echt ook zo anders dan die van aardbeien uit de winkel. Als je onze aardbeien doorsnijdt, zien ze ook rood van binnen terwijl winkelaardbeien wit van binnen zijn. We hebben denk ik een lekkere soort, helaas weet ik niet meer de naam ervan. Ooit hadden we doordragers, maar die waren lang zo lekker niet. Bovendien heb ik eigenlijk liever de hele bubs in een paar weken dan elke keer een beetje.

We plukken ze natuurlijk ook pas als ze echt rijp zijn en niet half rauw, dat scheelt voor de smaak ook, denk ik. Ze zijn echter niet zo groot, maar dat hindert niets. Voor jam e.d. zelfs beter.

Ik besef dat niet iedereen de luxe heeft van een eigen veldje aardbeiplantjes. Toch kun je van een (flinke) pot vol op het terras ook plezier hebben.

Afgelopen zaterdag maakte ik aardbeienkwarktaart!
Zelf kwarktaart maken is een koud kunstje. Letterlijk :-)
Ik gebruikte mijn eigen kwarktaartrecept hiervoor. Alleen nam ik in in de plaats van het sinaasappelsap heel fijne puree van aardbeien. Ik deed daarvoor de schoongemaakte aardbeitjes in de blender en liet 'm daarna even rammelen. Ook 150 ml. nemen, ook ongezoet. Verder is het hele recept hetzelfde, ideaal, zo'n basisrecept!
Door de totaal andere vruchten is ook de smaak totaal anders. Ik vond de roze kwarktaart nooit zo lekker, maar toen maakte ik die nog met behulp van zo'n pak.



Dan nu: een ware delicatesse, heel goed gelukt!
We proefden de pure smaak van de aardbeien heel goed, heel wat anders dan de chemische smaak uit pak. Dus ga ik het zeker, als de tijd rijp is, ook nog eens doen met frambozen en andere vruchten.
De vruchtjes bovenop doe ik er pas net voor het serveren op, anders wordt alles zo snel vochtig. Alle Farmers keurden 'm goed, alleen de fervente kwarktaartweigeraars niet (twee jongsten) want die willen eigenlijk altijd alleen maar mama-appeltaart.... Of een stroopwafel, vooruit, dat mag ook.

Ik heb een paar porties van zulk pureesap in de vriezer gestopt zodat we van de winter ook nog eens van deze lekkernij kunnen genieten.

(Vergeet iedere keer de r te typen, wil steeds kwaktaart typen, nou ja, lijkt er wel wat op nietwaar? Je kwakt het toch gewoon allemaal in...)


vrijdag 21 juni 2013

Zomer, pomp kapot, minder jonge weidevogels

Vandaag officieel zomer!
Nou het eindelijk ook echt zomers is geworden heb ik de winterjassen uitgewassen. Huh? zul je zeggen: nu pas? Ja, de goeie jassen had ik allang uitgewassen maar voor achter hadden de jongens nog tot vorige maand hun dikke jassen aan. Niet voor te stellen meer maar echt waar. Hier waait het nogal in het veld, en dan hadden ze die echt vaak nog nodig. Ikzelf ook, als ik de koeien ging halen.
Wat een verschil met afgelopen dinsdag. Toen sjokte ik echt zo'n beetje door het land om de koebeesten te halen. Ik heb niet veel energie met erge benauwde warmte.
En hoewel de winter eigenlijk nog maar net is geweken krijgen de jongens over een week al zomervakantie!

Ook de overalls waren lekker snel weer droog!

Mijn Farmer wilde graag een stormlamp voor op de veranda. Bij kruidvat zag ik er staan, voor een luttel bedrag nam ik er één mee. Voor dat geld kun je je er geen buil aan vallen, vond Farmer, en hij probeerde hem meteen. Goedgekeurd en de andere dag heb ik er nog één bijgehaald. Ze geven goed licht en het fijne is dat je door het draaien de vlam makkelijk groter of kleiner kunt maken.

Er is zelfs bij te lezen.

Na een hete dinsdag was het dan ook heerlijk om nog even te zitten. Even, want veel rust was er niet... Mijn Farmer had de pomp van de pinken al eruit gehad om te repareren maar hij zag in de loop van de avond dat het ding het weer niet deed. Toen heeft hij een andere bij de koeien vandaan gehaald (daar stonden er meerdere) die het ook niet meer deed en daar een nieuw onderdeel ingezet. Die moest om 12 uur nog worden weggebracht want natuurlijk hadden die dieren dorst. Pomp in de kruiwagen, ik mee met een zaklampje om zonodig bij te lichten.
Farmer maakte de pomp klaar voor gebruik, maar oh, wat verdrongen die beesten zich, ze hadden echt dorst. Het was ook zo warm geweest die dag. Maar ja, als je met een paar tegelijk wilt drinken, pompt hij niet goed en drinkt er uiteindelijk niemand. We probeerden wat te helpen maar het was niet te doen. "Ze zoeken het maar uit", zei Farmer. De hiërarchie onder de dieren moet het dan maar bepalen.
Na dit nachtelijk gespook zochten wij ons bed gauw op en de volgende morgen (slechts enkele uurtjes later) bleek dat de pinken in alle rust bij elkaar lagen. Het zal dus wel goed gekomen zijn. Ze hadden wel wat tegen de schrikdraad geragd dus dat moest wel weer strak gezet worden.

Dit is een plaatje van een pomp naast het koeienpad.
Je weet misschien nog: van toen Jongste er zo'n dorst van kreeg....

Met de weidevogels gaat het hier niet zo best. Farmer had een draad om een scholeksternest gezet.
("Schoolekster? Eksters hoeven toch niet naar school?" - sprak Jongste verbaasd....) Zodat de koeien het niet zullen vertrappen. Toch is niks van terecht gekomen en we hebben ook geen jonge kieviten gezien. Wel hoorden we van de week dat er vossen gesignaleerd zijn. Prachtige beestjes maar oh zo sluw. Tja, die zijn niet vies van een paar eitjes. Van ganzen - da's niet erg, die zijn er veelteveel. Maar van weidevogels - da's erg jammer.
Ja, dan doe je als boer (en vogelliefhebber) nog zo je best, het baat dan niet.  Vossen afschieten dan maar? Zielig, vinden velen dan weer. (Zelfs ganzen afschieten vinden sommigen al te ver gaan. Dat ze door hun grote aantallen het natuurlijk evenwicht ontwrichten en het land kaal vreten en dichttrappen is dan  niet erg zeker.)
Je ziet: alweer een dilemma.

En de laatste dagen regent het lekker. Goed voor het land en de tuin.

maandag 17 juni 2013

Moestuin in juni en zomerkoninkjes

Wat groeide alles hard in de afgelopen maand!
Tijd voor nieuwe foto's.
De snijbonen waren door mijn schoonmoeder voorgezaaid in halve wc-rolletjes, die stopten ze een paar weken geleden zo de grond in. Het kartonnetje verteert gewoon.
 De opkomst viel enigszins tegen, daarom zijn er bij de rest van de stokken gewoon direct in de vollegrond boontjes bijgelegd.

Nu staan de eersten er al zo bij.

Andijvie, rode kool, op de foto niet zichtbaar maar er staat ook nog broccoli en spitskool.
Daarachter de aardappels. En weer achter de aardappels staan de bonen, helaas doen de prinsessebonen het weer niet zo goed, net als vorig jaar.

Snijbiet en kroten, uien.

Tuinbonen die nog moeten worden getopt.
Links ervan zie je een rijtje suikermais.

Doperwten: Eminent, rijkdragend.
We hebben ook nog meikoning, die zijn veel fijner, maar ook wat flauwer van smaak.
De capucijners groeien daar ergens ook nog (net niet op de foto), goed te herkennen aan de paarse bloemen.


Rijtje rucola in een bak.

De eerste bessen die kleuren.

En dan de aardbeien. Wat zijn die bijgekomen!
Inmiddels hangt er een net overheen.
Er waren al een paar keer kleine beetjes van af gekomen, maar vandaag kwam het echte werk.
Oudste zoon hielp zijn vader met plukken.
Degenen die per ongeluk zonder kroontje geplukt werden, mocht hij opeten.
Het waren er verdacht veel ;-)

En nu ga ik aan de slag....
Die vergieten zitten niet allemaal helemaal vol hoor, en die witte was van zaterdag.
Een deel zo lekker opeten, en op brood - suiker volstrekt overbodig want ze zijn heerlijk zoet.
Een deel in bakjes in de vriezer.
Een deel voor jam. Voor aardbeienijs.
Voor aardbeisaus, voor limonade...
Zolang ze blijven komen, kan er van alles mee gemaakt worden!

 Oh ja, voor meer moestuinpraatjes kijk je bij Hollandse klei.


dinsdag 11 juni 2013

Hooi binnen en pinken buiten, bellen en ballonnen

Vorige week was door het kuilen enzo een heel drukke week, maar voor de komende dagen staat er nog heel wat op het programma. Morgenochtend eerst naar mijn moeder, overmorgen is het schoolreisje van jongste zoon, waar ik ook bij ben (en dat vindt hij helemaal toppie). Vrijdag een verjaardag. Maar goed dat het gras eraf is dus....



Met het hooien ben ik zelf ook druk bezig geweest, namelijk op de wagen om de pakken goed te stapelen. Dan heb je dus geen tijd om allerlei leuke en mooie plaatjes te schieten, wat wel zou kunnen als ik als toeschouwer kwam. Maar voor alles is een tijd, nu was er niet zoveel hulp. Gelukkig dreigden er absoluut geen buien dus deden we op ons gemak het werk.

De jongens rolden zonodig de balen wat dichter naar de wagen toe.


De volgende avond werden de pakken gelost, toen waren er een paar vrienden van Farmer om te helpen, plus oudste dochter die het weekend thuis was van de (interne) stage. Redelijk snel was dat dus gedaan en na afloop namen de mannen ieder een paar cakes mee die ik die morgen gebakken had.

De pinken zijn al naar buiten gegaan - ook verleden week.

De kleinste pinken deze week...
Farmer had een wit lint extra gezet, dat is beter zichtbaar dan alleen de schrikdraad. Desondanks sprong er één zo over het hek, en door de draad heen. Zó fel is dat buitenlicht ook, ze waren dat niet gewend.

Inmiddels vinden ze het weer gewoon.
Ze moeten nog wel geholpen worden om te leren drinken uit de pomp.

En natuurlijk genieten de jongens ook volop van het mooie weer.
Wat is zo'n kleed toch leuk.

Het hele "nest" wordt met de gesnoeide takken gecamoufleerd.

Huh? Wat is dat voor geks? Kun je 't eten?
Bellen blazen. Blijft leuk. Schik om het gehap van Bonnie. Ik heb verschillende jaren geprobeerd om zelf dat sop te maken maar nooit is me dat echt goed gelukt. Nu kocht ik bij de aktion een fles vol, kant-en-klaar. Daar kun je toch heel wat keren die busjes mee vullen. Het is vaak toch maar een tijdje dat ze het leuk vinden, daarna blijft het weer een poos in de kast staan.

Gisteren was onze hond zo hard aan het blaffen! Ze bleef aan de gang, echt woedend, laag blaffen.  Aangezien Rottweilers meestal niet zomaar blaffen, keek ik eens wat er aan de hand was.

Twee luchtballonnen... Ja, dat is heel gek natuurlijk voor zo'n beest. Ieder keer weer hoor je dat gas branden.

Ze is zo ongeveer de hele avond bezig gebleven.




donderdag 6 juni 2013

Eindelijk zon, dus kuilen enzovoort

Jullie hoeven niet bang te zijn dat ik ga stoppen. Nee, ik blijf jullie nog fijn lastig vallen met mijn berichtjes.
Waar ik serieus over nagedacht heb is een wat langere pauze, maar ik doe dat niet. Ik doe wel wat rustiger aan met het aantal berichten, kan dus zijn dat het iets minder frequent zal zijn de komende tijd.
Ik wil alle reageerders op mijn vorige bericht wel hartelijk bedanken, ik weet nu nog preciezer wat anderen aanspreekt aan mijn blog. En hoef ik dus niet bang te zijn dat weer een plaatje van dat binnengehaalde gras vervelend is ( dan kijk je trouwens maar niet ;-))
Mensen zeggen het ook weleens tegen me dat  ik dingen goed kan verwoorden en als ik dan deze gave kan inzetten om voor anderen een steuntje in de rug of een zonnestraaltje te zijn blijf ik dat graag doen. Mijn Farmer staat er ook helemaal achter, hij leest zelf ook mee, maar het is niet zo dat hij voor plaatsing de tekst doorneemt. Wel bij echt vakjargon, dan wil ik graag zeker weten dat ik het goed doe.

Voor nu een paar plaatjes, genomen tijdens het kuilen deze week. Als je meer wilt zien en lezen over wat daar allemaal bij komt kijken, klik je hier voor een lange post van vorig jaar daarover.

De jongens nemen een duik in het net gestorte gras.

Soort van Gijs Gans?
Deze jongen bofte, hij had vrij vanwege het kamp van groep 8 terwijl zijn broers wel naar school moesten.
Heerlijk even aandacht alleen....



De hele week zijn we er druk mee geweest. Tussendoor doe ik de was nog en ben in de moestuin, koolplantjes uitpoten en stro tussen de aardbeiplanten leggen, of in de voortuin met het verder verwijderen van het vele onkruid....

Blik in de achtertuin

Blik in de voortuin.
Het lijkt wel een bos....

Laarzen opruimen a.u.b. en niet zomaar laten staan....

Deze laarsjes waren te klein geworden. Een ander heeft er ook niets meer aan vanwege een scheur.
Maar een leuke bestemming heb ik er nog wel voor.... 


Maar wil je wel geloven dat ik ieder jaar meer dankbaar ben voor deze plek, waar ik wonen en werken mag, leven mag?

En vandaag staat er hooien op ons programma!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...