Jolanda

Jolanda

Pagina's

dinsdag 30 juli 2013

Moestuin in juli en kapucijnerpotje

Rondje door de moestuin.

Links de wortels, rechts de winterwortels. In het midden gewone uien, maar er was allemaal zaad in geschoten. Al vrij snel was dat, we weten ook niet hoe dat komt.

Kroten, zoals wij de rode bieten noemen. Heerlijk eten, heel het gezin lust dit. 
Ik doe ze verder in de vriezer, gekookt en geraspt. Dat gaat heel goed. Eén keer geprobeerd te wecken maar dat ging fout. 

De droogbonen en links de sperciebonen, die doen het niet zo geweldig. Hoewel de eerst boontjes nu bijna goed zijn. Dat frisse groen ertussen is onkruid ja.

Daarom hebben we gauw nog wat gezaaid, hier achter de spruitkolen. Onder het net.

Hier nog andijvie en de kolen, rode kool, spitskool en broccoli...

De snijbonen gaan ook goed nu.

De eersten zijn al zichtbaar.... even nog...

De laatste erwten zijn geplukt. Er waren een paar planten bij die al erg verdroogd waren. Door de hitte ging dat nog sneller natuurlijk. Ik dacht, die kan ik mooi gebruiken voor volgend jaar, als zaad. Ik heb ooit gelezen dat je ze dan wel aan de plant moet laten drogen, nou dat was al voor het grootste gedeelte gebeurd. Maar ik wilde de planten meteen eruit hebben dus hield de volle droge peulen apart. Ik wilde ze nog verder laten drogen maar ijverige kinderhandjes dopten ze al.... Het is niet erg - hij dacht goed te doen. We zullen wel zien of het nog wat wordt. Ik heb ze in een papieren boterhamzakje gedaan, dan blijven ze droog. 

Kapucijners doppen.
Wij eten ze graag met uitgebakken spekblokjes, en ik maak een soort van saus met een paar uien en een paprika, die eerst wat glazig bakken, een blikje (of twee) tomatenpuree erdoor doen, wat zout en bonenkruid naar smaak erbij en dan een mok water erbij en even laten sudderen. De gekookte kapucijners geef ik apart erbij. Omdat Farmer en dochter het te kaal vinden zonder aardappels erbij schil ik die ook nog maar... liever echter doe ik er rijst bij want dan wordt het kapucijnerprutje weer beter gegeten door de anderen.  Volg je me nog? ;-) Met rijst worden sommige (groente)dingen nou eenmaal weleens op de koop toe genomen...

Iemand zei eens in een reactie dat zij nog een recept had, ik weet niet meer wie, maar dat is welkom!

Verder benut ik het iets koelere weer (heerlijk) voor een sopronde door het huis. En dat voelt na afloop dan ook weer heel prettig, zeker, zeker. Dit blogje had ik voor het grootste deel gisteren al geschreven en ik ga nu de kamer een flinke beurt geven, dat is beslist nodig na al die Franse beurtjes. Ik neem de tijd nu even waar, nu het nog vrij koel is. Aan het einde van de week wordt het weer warm dus....
Vijfde vakantieweek inmiddels voor de jongens! Het vliegt voorbij en op dit moment vliegen zij voorbij, wat een onvoorstelbare energie kunnen die gasten ten toon spreiden!





woensdag 24 juli 2013

Rommelige tuinhoekjes

Onze tuin is eigenlijk wat te groot, of liever gezegd, we willen hem wat makkelijker in het onderhoud maken. Ik heb het over de tuin rondom huis, dus niet over de moestuin, die ligt apart.
Wij vinden onze tuin maar rommelig, omdat er vaak zo weinig tijd is om het netjes te houden. Tijd voor de tuin betekent hier ook vaak tijd om te kuilen...
Toch hoeft dat niet te betekenen dat er niets moois te zien is. 

Kijk maar mee.

Niets voor gedaan, toch spontaan gekomen.

Niet de bedoeling dat al dat onkruid hier allemaal blijft staan.

Maar kijk toch eens hoe mooi.

Is dit een pleidooi om maar niets aan je tuin te doen? Natuurlijk niet, ik vind het ook prettig als alles er een beetje netjes uitziet. Hoewel ik ook weer niet van een ultragecultiveerde tuin hou.
Maar als de werkelijkheid is, dat je door wat-dan-ook niet alles even goed kunt bijhouden, erger je er dan niet aan, maar kijk liever wat voor moois een stukje verwildering je soms kan geven...

Nog een rommelig hoekje, maar hier wordt het opgeleukt door een vermoeid jongetje...

Dit is bij de vijver, veel te wild geworden allemaal. 
Die vijver zat er al toen wij hier kwamen (zitten hier zo'n 17 jaar).
Het eerste wat mijn Farmer toen aan de tuin deed was het hek hieromheen, want met twee kleintjes is een vijver veel te gevaarlijk.

Maar als ik even een beetje door de knieën ga, krijg je dit plaatje. 
In de vroege avondlucht.
Helaas is de foto wat wazig, maar toch kun je nog goed zien wat voor beeld dat geeft.
De lucht was donker, dit was gisteren. Er leek een onweersbui aan te komen maar hij trok voorbij. Hopelijk gaat er hier snel een bui vallen, het is kurkdroog en gisteren was het 34 graden...

Zo ziet het er zelfs spannend uit. 
Wat een camera toch kan doen...

Een stukje verder... hm, daar ligt wel het een en ander....
De rode bloemen zijn trouwens al uitgebloeid, deze foto is van eind juni.
(Was deze post al eerder van plan maar niet van gekomen, inmiddels meerdere foto's verder )

Het schaduwzitje, met de door Farmers grootvader getimmerde bank die onder de algen zat.
Omdat dit hoekje deze dagen zeer aantrekkelijk is om te zitten (feitelijk kan ik het nu alleen in de schaduw uithouden), nam ik een emmer met een beetje warm water en een scheut schoonmaakazijn en roste er eens lekker overheen. Hij moet eigenlijk opnieuw geverfd worden maar dat is niet een klus voor nu.

Opschot van de esdoorn, gelukkig snel te verwijderen omdat mijn Farmer onder de houtsnippers anti-worteldoek gedaan heeft.

Zo is het hoekje weer een klein beetje toonbaar.... 
Als we gaan eten gooien we een kleedje over de tafel, want daar moeten we ook nog wel wat aan doen.
De houten stoelen... gekregen geloof ik, willen we ook nog verven. (Al jaren.)
Op deze foto lijkt het hier toch nog aardig zonnig, maar het is een plek onder de notenboom en de esdoorn, lekker in de schaduw, al piept de zon er hier en daar doorheen.

(En nee, de ergste hoekjes kreeg je niet te zien.... wat dacht je nou.)




maandag 22 juli 2013

Kookschriftje en stranddag

Wat was er vorige week gebeurd?

Weer een deel van de aardappels gerooid.
Bildstar.

Zwarte bessen geplukt en de eerste frambozen. 

Alles weer verwerkt... van de bessen maakte ik, met de laatste aardbeien en een beetje frambozen, jam.
Ik heb een schriftje waar ik allerlei dingen betreffende het koken opschrijf. Losse recepten schrijf ik erin over, eerst had ik altijd allerlei briefjes maar die raakten dan weer kwijt. Nu heb ik die nog steeds wel, maar die liggen dan in dat schriftje (met nog een aantal uitgescheurde recepten ook). Als een recept helemaal goed is gekeurd, schrijf ik het op in een ander, heel deftig receptenboek. 
Ook probeersels van mezelf schijf ik in dat kookschriftje. Zo heb ik een plaats waar ik de zelfbedachte jammetjes opschrijf, en de smaakbeleving (tjonge wat klinkt dat) erbij - b.v. te aardbeiig, of: mag meer appel, o.i.d., zodat ik het eventueel weer kan verbeteren. Of opnieuw zó maken omdat het zo lekker bleek te zijn. 
De mooiste frambozen staan al op de brandewijn, dat had ik vorig jaar voor het eerst gedaan en dat is heel goed bevallen, heerlijk was het.

We zijn ook een dagje naar het strand geweest. Ik was die ochtend druk aan het broodjes smeren (strand en zee maakt hongerig) en ik vroeg aan de jongens of ze nog wat mee moesten nemen. Ja, riep Jongste: een schep en een emmertje! Zoeken dan, zei ik, want je weet hier nooit waar ze dat altijd laten - het erf is groot.
Kwam hij aan met een grote tuinschep. Tja, die gebruiken ze hier ook altijd met graven, die kleine schepjes zijn altijd zo snel kapot.... Zodoende liep hij op het strand te sjouwen met de grote schep ;-)

Maar hij kwam goed van pas.

Zeker als papa ook nog een handje meehelpt.
Lekker diep!

Vooral 's morgens was het best rustig, heerlijk is dat. 
Ik vind een mensenmassa nooit prettig.

Voetje in het zand -lieflief.

Oudste dochter wilde niet mee naar het strand, zij geeft er niet om, de andere meiden zijn wel mee geweest.
Dit betekende echter dat we niet persé voor het melken thuis hoefden te zijn, omdat oudste dochter dit inmiddels ook prima zelfstandig kan. Toen we het erf opreden, was het melken dan ook al gedaan!

En deze dagen hou ik me heel koest, want ik kan slecht tegen de hitte. Al voelt het verkeerd om zoveel te niksen, ik moet het mezelf maar toestaan nu. Ik mag ook best een beetje vakantie houden. En ik word misselijk en kortademig van de warmte als ik te hard van stapel loop, moet dus echt wel rustig doen. 
Zaterdag had ik daarom de kamer van de jongens eens goed uitgemest (ander geschikt woord heb ik er niet voor...), dat was echt nodig en er was vóór de vakantie niks meer van gekomen. Het was toen niet zo warm en het is weer lekker opgeruimd en fris in hun kamer.

Over het dak van de veranda hebben we een doek gelegd. 
Je kreeg een klap in je gezicht van de hitte als je naar buiten kwam.
Het is nu ook te warm om er te zitten. 
's Avonds echter is het er heerlijk.

Voor de kinderen is het fijn dat we een flink zwembad hebben, zo kunnen we gewoon thuis blijven.
Ik lees eindelijk weer eens een boek, een jeugdboek dit keer, Wraak van de wolf, van Bert Wiersema. Het is van een dochter. Ik hou van boeken die wat dieper gaan, maar af en toe niet zo heel diep hoeven nadenken is ook weleens prettig. Bovendien vind ik dat Wiersema goede verhalen schrijft.

donderdag 18 juli 2013

Gesprekje.....

Vraagje van Oudste zoon:
"Waarom zijn zelfgebakken koekies zoveel lekkerder dan die andere?"

Antwoord van Oudste dochter:
"Omdat deze met liefde gemaakt zijn en die andere met een robot."



Opgevangen in de wandelgangen van huize Farmer... en 't ging nog over hele gewone koekjes ook, 't was alleen wat langer geleden dat die gebakken waren....

maandag 15 juli 2013

Erwtenpluk en nog meer potjes

Even iets anders dan aardbeien...;-)

De erwten waren nl. goed. 
Ik ging eerst met de emmer maar haalde de wasmand erbij.

Lieve hulp en tegelijk achtergrondmuziek... (kwebbel kwebbel)
Je ziet de peulen van de kapucijners ook hangen, die paarse. Die planten zijn eroverheen gegroeid. Kunnen van de week ook geplukt worden. 

Heerlijk vind ik dit spul. Het plukken en het doppen, echt geen straf.

Met het hele gezin hebben we vorige week zitten doppen. Vele handen....

Eminent. Grove erwt met volle smaak.

Meikoning. Wat fijner en ook lekker.
Ik dacht eerst dat de meikoning minder rijk droeg, maar dat is toch niet het geval. Er komt veel vanaf. 
Wel moeten de peulen met plukken echt dik zijn, anders zijn de erwtjes niet rond genoeg.

Jongste helpt ook zijn vader nog met het uitpoten van de prei. 
De planten van de peultjes zijn eruit, dus kregen we daar ruimte.
Ook ruimte waar de eerste vroege aardappels gestaan hebben, zo kunnen de spruitplantjes en de boerenkool er weer in. 
Spercieboontjes zijn ook nog wat bijgezaaid, de mussen hebben veel van de toppen van de andere bonenplanten opgegeten. Van de koolplantjes blijven ze ook niet af. 
Hoezo mussen zeldzaam?? Het wemelt er hier van. Ook zien we regelmatig wilde konijntjes rondhopsen.
Net van de aardbeien hier dus overheen gezet.

Rode bessen.

Rissen en roerzeven, pruttelen....

Sap voor de pap en jam voor op brood.
 Dit laatste gemengd met aardbeien, heerlijke combinatie.

Huishouden? Dat vraag je nog?
We maken in, dat zie je toch?
We rammelen een keer met de stofzuiger erdoor en vegen eens met een doek erlangs.
Ik zorg voor de was en het eten...
En verder geloven we 't wel.
Wie hier komt en er last van heeft, neme zelf een doek ter hand...





donderdag 11 juli 2013

Minikwa(r)kjes en prutsnoepjes

Had ik het van de week over de laatste aardbeien? Nou ja, maandagavond ging ik plukken en dinsdagochtend verder en ik had totaal nog weer zeker 3 kg... En gisteren weer.  Met veel grote knotsen erbij, door de regen van afgelopen weken waren ze mooi groot geworden.


Voor het feestje van Middelste dochter -ze werd 18- maakte ik kleine kwarktaartjes. Dat deed ik zo: ik had twee van die siliconen bakvormen voor muffins gekocht (aktion).


Omdat die flexibel zijn kun je daarin ook kwarktaartjes maken, had ik bedacht. Ik nam voor de bodempjes de hoeveelheid van één taartbodem. Kan wel ietsje meer zijn, want het is nét aan. Goed verdelen en met een theelepel aandrukken. In de koelkast ermee. Dan het kwarkmengsel; daarvan nam ik anderhalf keer de hoeveelheid van het kwarkmengsel voor een taart. Ik knipte daarvoor 1 gelatineblaadje door, maar je kunt ook prima 8 hele blaadjes nemen, wordt het alleen maar wat steviger van en iets makkeliker om eruit te halen. Over de 24 vormpjes verdelen en goed laten opstijven in de koelkast. Daarna de randjes even losmaken met een gewoon tafelmes en de gebakjes er voorzichtig uitduwen/halen en op bordjes zetten. Versieren met aardbeien en that's it! Succes verzekerd, want het ziet er heel leuk uit. En smaakt natuurlijk perfect :-) Het zijn kleinere gebakjes natuurlijk dan een flinke taartpunt maar voor een (kinder)feestje waarbij ook nog andere lekkere hapjes wachten is het prima geschikt.
Voor als je één vorm voor 12 stuks hebt, halveer je natuurlijk gewoon de hoeveelheden. Of 75 % van de hoeveelheden voor één taart. En voor het bodemmengsel dan de helft. Even omrekenen.

Ik maakte verleden week aardbeienlimonade waar ik voor de frissigheid citroensap door deed.

 
 Met de pulp die daarvan over was besloot ik aardbeimatjes te maken. Het idee had ik van Sillie, alleen deed zij het met de volle, gepureerde aardbeien en ik dus met een restproduct. (Wat we anders door de yoghurt zouden gedaan hebben.) Omdat er citroen door zat deed ik er wel suiker bij. Volgens mijn kookboek moest dat met 1 op 1 verhouding maar dat leek me veel te zoet. Ik nam de helft (gelei)suiker erbij, kookte het prutje even door, en na een beetje afkoelen deed ik het in mijn droogapparaat, op een paar stukjes bakpapier.

 
Het moest in fases drogen omdat ik steeds weg moest en ook 's nachts zette ik hem uit. Dus moeilijk te zeggen hoe lang hij nou precies draaien moet ervoor.
(Trouwens volgens mijn kookboek kan het ook gewoon in de lucht drogen, op een bakplaat met bakpapier, een paar dagen dan en na tweederde van de tijd de plak omdraaien.)
Toen ik het idee had dat het droog genoeg was sneed ik de plak in reepjes.
Resultaat: nóg behoorlijk zoet (maar ik ben niet zo'n zoetekauw, neem vrijwel nooit snoep, dat scheelt wellicht), maar wel lekker en -natuurlijk weer- heel puur. Volgende keer doe ik nog minder suiker. Want voor herhaling is het zeker vatbaar.
Ik heb het verschillende mensen laten proeven, niet iedereen is er wild van maar de meesten vinden het best tot erg lekker. Iemand zei: het is erg aardbeiig, ik zou niet een hele bak ervan leegeten. (Wie een beetje idee heeft hoe pubers kunnen zijn weet dat die soms zomaar een hele zak leeg kunnen knauwen....) Nou. Komt dat even mooi uit, want dat was nou ook net niet de bedoeling....
Ik heb het in een lege bak van ander snoepgoed zitten en daar staat op: met vruchtensappen. Dit echter is vruchtensapprut met enkel wat suiker. En zonder hyperpieperstofjes.

 


woensdag 10 juli 2013

Allemaal over


Inmiddels is duidelijk dat alle Farmer-kinderen zijn overgegaan. Fijn! Van de jongens wisten we het al natuurlijk en Jongste dochter is ook over naar de vierde, hetgeen ook niet echt een verrassing was maar als het officieel is, geeft dat een goed gevoel, niet in het laatst bij haarzelf natuurlijk. Ze moest zelfs even wennen aan het feit dat ze geen huiswerk meer heeft! Steeds had ze weer het gevoel dat ze nog moest checken of ze nog iets moest doen... Ze mag nu uitrusten. Hoewel, ze maakt gelijk al weer behoorlijk werkdagen bij iemand in de tuinbouw. De volgende weken is ze hiermee onder de pannen, maar ze wil nog wel een week echt vakantie vieren en gelijk heeft ze.
Middelste dochter hoopt in het nieuwe seizoen aan een MBO-opleiding te beginnen in deeltijd, dat is voor haar de meest geschikte oplossing. Aan het eind van de zomer is haar tijdelijke werk ten einde en moet ze nog wel een nieuw baantje vinden. Lastig in deze tijd, ik hoop dat het gaat lukken. Gelukkig is bij die opleiding die ze gaat doen (Schoevers) het niet noodzakelijk dat het gerelateerd werk is, hoewel dat voor haarzelf wel het fijnste zou zijn natuurlijk. Ze heeft dan ook al een behoorlijke ervaring op kantoor gehad. Maar ze is bereid om van alles aan te pakken.
Oudste dochter is over naar de tweede, bovendien, als verrassing, heeft ze haar Propedeuse behaald (P in the pocket, zoals ze dat dan zeggen). Dat is heel prettig, hoeft ze daar niet meer naar om te zien.
Zij gaat werken in de apotheek de komende weken en één dag in de week houdt ze vrij om haar vader te helpen op de boerderij, dat wil ze zelf zo.

Het zwembad staat hier opgezet, de jongens zitten er geregeld in, en de meiden vinden het ook heerlijk om een frisse duik te nemen na een zweterige werkdag!


Verder is er een tent gecreëerd met hulp van opa en oma, voor onze fantasierijke ventjes is dat geweldig.

maandag 8 juli 2013

Door de wei en in de sloot en hoe een knaapje een knaap ving

Zo veel om te melden, zo weinig tijd....
Daarom zeg ik het nu vooral met plaatjes.

Alweer een nieuw kalfje.

Twee eigenlijk maar die andere staat niet op de foto.

Het loopje om de koeien te halen.
Weet je hoe ontspannend dit kan zijn?

Bewust genieten van de natuur.
 Het is elke keer weer een stukje verstilling na een -meestal- rumoerige dag.
Ik moet dan altijd denken aan de trouwe zorg van onze God.

Kikkers laten hun gekwaak luidkeels horen.

Op huis aan.

Farmer ging vrijdag met de jongens een avondje vissen.

Achter in de wetering.

Lijntjes uitzetten.

En wachten.

Goed blijven opletten....
(of gewoon wat ronddollen, zoals middelste zoon deed... en hij was ook de enige die wat gevangen had die avond...)

... beet!

Wat een knaap.
Later ving hij nog een voorntje.
Verder niets.
Ze waren half elf pas terug.
Heerlijke avond.

Verleden week zijn we ook nog naar de dierentuin geweest. Daar hebben de jongens ook erg van genoten. Deze week zal van een uitje niets meer komen. Maaien en kuilen op het programma.

En in de keuken worden de laatste aardbeien verwerkt, bessen en erwten zijn goed, de eerste frambozen.... maar daarover een volgende keer.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...