Jolanda

Jolanda

Pagina's

zaterdag 31 augustus 2013

Met de complimenten van groep 4

Een tijdlang heeft het op de kelderdeur gehangen. Een groot reuzevel groen papier, op het midden een zonnetje met de naam van Middelste zoon. En in de opgeplakte stralen eromheen waren aardige dingen opgeschreven door de klasgenootjes. In het kader van Goede Omgang Met Elkaar (of zoiets). Leuke dingen stonden daar; Je kan goed voetbalen; Je bent stoer; Je kan goed klimmen; Je bent mijn vriend; Ik vind je liev; Je kan goed rekennen.  En zulke dingen meer. Echt het ophangen waard, vond ik en ook het bewaren nog wel waard.
Maar. Van de week vond Middelste zoon dat het er lang genoeg gehangen had. Sowieso was het een papier uit groep 4 en zijn dat niet van die ukkies, die in die groep zitten? Zo moet onze kersverse vijfde groeper gedacht hebben.
En zo gebeurde het dat er plotsklaps een groen vliegtuig rakelings langs mijn hoofd snorde en ergens in de kreukels bleef liggen. Ik probeerde het nog glad te strijken, maar ach, het was gescheurd. Dus heb ik maar gezorgd voor een zachte landing in de papiercontainer....


dinsdag 27 augustus 2013

Hooi en stro

De laatste dagen van verleden week waren vol! Vrijdag was het wachten op de hooipers. Die kwam later dan gedacht en dan zit je te dubben: wel of niet vlees braden, eten koken.... uiteindelijk hebben we eerst nog gegeten en zelfs nog gemolken voor we hooi konden laden. Nou ja, we waren vast al begonnen zonder mijn Farmer (die was nog onder de koeien). We; dat zijn mijn schoonouders, twee dochters en ik en natuurlijk liepen de jongens er ook bij.

Als je zelf volop bezig bent kun je niet veel foto's maken - en die gemaakt waren zijn niet zo goed gelukt :(

Op zaterdagochtend hebben we het hooi gelost. Weer ieder pak in je handen...
Ik besloot om tussen de middag ook eerst maar het warme eten te doen, dat doen we lang niet altijd meer op zaterdag.
Toen de boel goed en wel was opgeruimd vertrokken we weer met lege wagens naar een volgende klus: de tarwe was eraf en de pers was weer bezig om het stro in balen te persen. Tegen de 400 pakken hadden wij nodig, vooruit maar weer!


Jongste helpt goed mee met het het omrollen van de pakken, zodat ze dichter bij de wagen komen te liggen.

En hier verraadt hij zich....

Ook middelste zoon helpt mee: tot een bepaalde hoogte mag hij de pakken neerleggen.
Oudste zoon is hier niet bij, die had een feestje.


Het begon te druppen af en toe, dus volle wagens werden meteen weggebracht. Toen later de bui echt loskwam waren we gelukkig klaar.
Ik was blij dat ik niet meer hoefde te koken! Evenwel nog zat te doen want er viel nog genoeg op te ruimen en toen jan en alleman zo ongeveer onder de douche was geweest kon ik nog zuigen want overal lagen sprietjes hooi en stro.
Alleen de bovenste lagen van de wagens zijn gelost, zo konden ze de stal in en daar staan ze nog want Farmer is bezig om de mestput leeg te krijgen.


vrijdag 23 augustus 2013

Moestuin in augustus en dagje uit

We hadden vorige week al de uien gerooid. We laten ze altijd een dagje of wat zo op het land liggen, dan drogen ze vast op. Maar telkens kwam er weer een plensbui overheen. Toen heb ik een oude bedspiraal die nu toch ongebruikt tegen de muur van de garage stond, op een paar planken neergelegd en daar de uien op gelegd. Nu liggen ze tenminste droog en doordat ze van de grond af staan, kan het hopelijk goed opdrogen. Daarna maken we er waarschijnlijk weer vlechten van, dat staat zo leuk en het is nog praktisch ook.


De snijbonen doen het buitengewoon, we hebben best vaak mooie snijbonen. Al jaren het ras Helda, bevalt ons prima. Echt een goede diepvriesboon ook. De sperciebonen daarentegen vallen al jaren tegen. Misschien dat we volgend jaar eens stokslabonen proberen, dat plukt ook makkelijker.


Verder hebben we lekkere bramen, best veel. Het plukken valt niet helemaal mee met die grote stekelige uitlopers, maar we halen er genoeg af. Heerlijk zo over de pap, soms met frambozen. En natuurlijk ook weer voor de jam. Ook blauwe bessen hebben we zelf. Wat een rijkdom! En zo heerlijk om ermee bezig te zijn. Plukken, verwerken, eten....

Al de aardappels zijn gerooid, binten worden gebruikt voor zelfgemaakte friet en de hele kleintjes hadden we direct gewassen en met schil en al in schijfjes gesneden en één keer voorgebakken en in porties van een kilo in de vriezer gedaan.

Verder doet de boerenkool het reuze, de broccoli juist helemaal niet en ook de rode kolen willen nog niet zo komen. Gek, die doen het anders altijd wel. De spitskool was wel goed, die hebben we al gegeten en wat over is doe ik altijd in de vriezer om te roerbakken voor nasi e.d.

Gisteren had ik zomaar een dagje vakantie! Samen met mijn moeder en mijn zus ben ik een dagje uit geweest. Mijn zus zou per trein naar mijn moeder gaan en ik zou hen daar met de auto oppikken. Altijd echter als wij elkaar zien moet er het nodige worden geruild. Helaas was ik de zak met kleren vergeten, die geef ik vaak aan mijn moeder omdat zij bij een vriendin kleding sorteert voor Roemenië. Dus dat komt nog wel. Wel had ik de avond ervoor snijbonen geplukt, mijn moeder nam er wat van en de rest was voor zus. Ik had ook eieren bij me. Zus had tijdschriften bij zich voor mij en ik voor haar. Ook boeken werden uitgewisseld en ik kreeg een zak met lege eierdoosjes en fruitdoosjes. Na deze traditionele ruilhandel dronken we een bakkie koffie en daarna vertrokken we naar Garderen.

Nettenboetster.

Hollandse producten. Compleet met Tiels Flipje, Petje pitamientje en een mokkend Bartje...

Daar hebben we de zandsculpturen bewonderd, de spreekwoorden ontdekt (één was lastig, de rest hadden we allemaal). Rondgedrenteld in de winkeltjes en door de beeldentuin gelopen. Heerlijk dagje! Alles in die winkeltjes is behoorlijk aan de prijs, maar we hadden ook niets nodig, het is ook leuk om gewoon rond te snuffelen. Wel kocht ik een rode ketting bij een kraampje, dat was ook nog eens voor het goede doel en ik was allang op zoek naar een ketting met iets roods erin. En nog een slakkenval. Meer ter decoratie dan dat één zo'n ding zou helpen in onze grote tuin. Ik wil hem bij m'n kruidentuin zetten ofzo.
Toen ik om 5 uur thuiskwam, waren Farmer en jongste dochter met het eten bezig... een enorme pan met rijst (het leek eerst niet zoveel..;)), de kipdrumsticks die over waren van de vorige dag (ik had een dubbele hoeveelheid gebraden), een pot met groenten erbij, satésaus.... alles was bijna klaar en ik kon dus vrijwel meteen aanschuiven! Ze hadden me helemaal niet gemist, lekker rustig, zo zeiden ze. Komt goed uit, zei ik, want ons dagje was ook voor herhaling vatbaar, was gezellig zo met ons drieën.
;-))


dinsdag 20 augustus 2013

Klerenkast opgeruimd en takken geplant

De opruimwoede van jongste dochter riep ook iets daarvan in mij wakker en ik heb de kledingkasten van de jongens helemaal uitgezocht. Dit zijn twee vaste (ingebouwde) kasten. De ene is een hangkast met bovenaan een grote legplank waar de lange broeken op liggen. Ik hang niet zoveel op, alleen maar bloesjes en jasjes en ik ben niet zo van de bloesjes dus die zijn er niet veel. De andere was eerst ook een hangkast maar daar heeft mijn Farmer een plankenkast van gemaakt met nog een klein deel om dingen op te hangen.  De rest ligt gewoon op stapeltjes in de kast.


Per kind een  plank voor de shirts. Rechts de korte mouwen, links de lange mouwen. Bovenin de truien en vesten, elk kind een stapel. Op de plank met de kleine stapelruimte liggen de pyama's. De dikke winterpyama's liggen in een bedrollerbox. De korte broeken ook, daarin blijven liggen vanwege de trage komst van zomerweer en nu laat ik ze daar maar, werkt eigenlijk ook net zo handig. Maar normaal ruil ik dat om met de truien.
Over een poosje krijgt oudste zoon een eigen kamertje en daar ziet hij nu erg naar uit,. Het ging altijd best, met z'n drieën op een kamer, maar ik merk dat hij er nu wel aan toe is om wat meer ruimte voor zichzelf te krijgen.
Voordeel van het op tijd uitzoeken van die kleren is dat ik nu precies weet wat ik nog moet hebben. Wat me bewaart voor (impulsieve) aankopen die niet nodig zijn. Een heleboel kon worden doorgeschoven. Echt van de ene plank naar de andere. Want hoewel er tussen middelste en oudste zoon 3 jaar zit, zou je dat niet zeggen als je ze naast elkaar ziet. Jongste is groot.
Als er zoveel doorgeschoven is blijft er ook een hoop over wat te klein is geworden. 3 volle vuilniszakken had ik totaal! Ook kleren van jongste dochter zaten daarbij en een extra plastic zak met te kleine laarsjes. Het ging allemaal de deur uit naar verschillende mensen die ze nog goed kunnen gebruiken.

Het enige wat nog niet is gedaan zijn de winterjassen; die moeten nog gepast en ik denk dat ik dit jaar wel nieuwe zal moeten kopen. En schoenen, daar zal ik ook nog achteraan moeten.


Vorige week was ik klaar met het snoeien van de boerenjasmijnen.

Eéntje stond nog in de achtertuin en toen ik die amper klaar had werden de takken al voor mij opgeruimd - zo dacht ik... 

Ze werden in ieder geval direct weggesleept.

Maar ze hadden er déze plannen mee... op de zandhoop ontstond een waar bos.
Weer een middagje plezier, takken planten en ertussen scharrelen.

Hond hielp zelfs mee met sjouwen. 
Alleen de andere kant op....



donderdag 15 augustus 2013

Gepimpte agenda

Buurmeisje laat niet zonder trots haar mooie agenda zien. "De meeste kinderen hebben er één". Oh, is dat zo? Oudste zoon stemt er mee in; "de meester zei dat je die moet hebben." (Fijn da 'k 'et dan ook weet.) Ik herinner me, dat dat al zo was toen onze meiden in groep 7 zaten en ik herinner me ook dat die dingen dan na de eerste weken ongebruikt in hun kamer bleven liggen... Maar goed, ze hebben nu een andere meester die de scepter zwaait, misschien dat die er meer aan doet en op let. Niet verkeerd om op tijd te beginnen met het leren omgaan met een agenda. Juiste datum enzo - niet iedere vrijdag is de 16e...

Ik was in ieder geval niet van plan om er al te veel aan uit te geven.
Ik dus naar de action, low-budget agenda van 95 cent gehaald - de rest was toch niet leuk. Maar ja, beetje saai... alleen blauw. Nou had hij daar niet eens echt om gegeven denk ik, maar ik opperde het idee dat hij wel een leuk plaatje kon opzoeken en die erop doen, dan had -ie een superleuke agenda.

Zo gezegd, zo gedaan. Hij ging direct naarstig op zoek naar een paar plaatjes. Zijn naam heeft hij met Word-art gemaakt en schuin opgeplakt (zit onder dat doosje).
Toen de plaatjes opgeplakt waren zou ik de kaftfolie eromheen doen.


 Moest vrijwel meteen van meneer, hij duwde de rol folie bijna onder m'n neus terwijl ik met het eten bezig was, dus na, kom op dan, dat klaren we even.
Toen oudste dochter thuis kwam van haar werk liep hij 'm meteen te showen.
Of-tie er dus blij mee was!

Kleine moeite en je hebt een persoonlijke agenda! Kan me zo voorstellen dat meisjes er nog allerlei frutsels en kantjes en tierelantijntjes opdoen maar dat is voor onze jongen geen optie. Dat spreekt vanzelf.


maandag 12 augustus 2013

Eerste schooldag alsook eerste vakantiedag

Jongste zoon wilde zo graag naar school dat hij de hele morgen al met z'n rugzak om liep. Helaas voor hem moest hij wachten tot na de middag, want 's ochtends hadden ze nog vrij.
En de hele morgen heeft hij lopen zeuren: wanneer gaan we nou naar school? En toen hij snapte dat hij na het eten pas zou gaan, vroeg hij om half 11 al ernstig ongeduldig of ik niet 'es de tafel moest gaan dekken....
Middelste zoon daarentegen meierde de hele morgen dat hij geen zin had en klaagde maar over die saaie school.
Ja, 't was best leuk vanmorgen...;-)

De rekeningen die op mijn to dolijstje stonden, heb ik onderwijl toch maar gedaan gekregen. Vroeger was een maand een normale betalingstermijn, kon je na de inning van het melkgeld rustig aan al je betalingsverplichtingen voldoen. Maar tegenwoordig krijg je soms na enkele weken al een nog net niet uit de envelop springende brief waarin je op vermanende toon wordt gewezen op een onbetaalde rekening.

Met een paar te plegen telefoontjes vloog de ochtend verder voorbij.
Toen ik de jongens naar school had gebracht moest ik eerst gauw een grote zak hondenvoer halen want het was op vanmorgen, hondebeest keek me verwijtend aan... nou ja, inbeelding van mijn te levendige fantasie natuurlijk, ze had al een aantal korsten opgeknauwd dus kwam heus niks tekort. Toen ik terug kwam snuffelde ze verlekkerd aan de zak, hint die ik al wel snapte jaja, ook nog maar beker brokjes dan.
En dan daarna het nóg presteren om hongerig te kijken.... 't is dat ik beter weet.

Voor jongste dochter begint de vakantie pas echt. Ze heeft tot nog toe alleen maar gewerkt en nu de laatste paar weken eindelijk niks hoeven doen meer... daarom begon ze maar aan een Grote Schoonmaak van haar kamer. Alles behalve haar bed belandde daarom op de overloop en haar waarschuwing kwam net te laat toen ik nietsvermoedend naar boven liep.... maar ach, eigenlijk merkte ik het amper op want ik was ineens zo moe... heb even een hazeslaapje gedaan, wat bij mij inhoudt dat ik een beetje lig te hanewaken, slechts af en toe even wegzak want ik kan nooit slapen overdag tenzij het helemaal geluidloos is maar daar doe ik dan toch wel weer een beetje energie van op. Een hele grote hoop met kleren heeft dochter definitief de deur gewezen en van lieverlee krijgt alles weer een plaatsje in haar kamer.

Inmiddels zijn de jongens ook weer terug, hond is wild-blij, wat zijn de kleine baasjes toch lang weggeweest!

En tot zover mijn relaas....
Ik ga een stronk andijvie uit de tuin plukken, piepers jassen en mijn was nog droog zien te krijgen.

donderdag 8 augustus 2013

Boomhut

Tijdens al mijn drukke en minder drukke bezigheden zie ik mijn Farmer en de boys rondsjouwen met hout, meetlat en spijkers...
Een droom wordt verwezenlijkt.

Eerst het dragende gedeelte, wordt door Farmer zelf in elkaar gezet.
't Moet wel stevig worden natuurlijk.
Voor hem is dit puur hobbyen.

Ouwe pallets worden uit elkaar gehaald.

Dan wordt alles naar de notenboom gesjouwd.

Alle mannen aan het werk!

Op maat zagen...
"Daar hebt u toch een machientje voor?", vraagt oudste zoon. 
Niks ervan, je zaagt ze maar met de hand!
En natuurlijk doen ze dat ook graag.

Voorlopig resultaat.
Passen en meten, zagen en timmeren, zwaartekracht en evenwicht...
Dit leren ze zo niet op school.

Dit zet Farmer er tijdelijk vast, het is de bedoeling om dit af te werken met verticaal geplaatste halve paaltjes. Voor het zover is moet het echter ook veilig zijn om daarboven te lopen.
Een trap moet er ook nog komen maar de ladder heeft mijn Farmer vast geslagen in de boom, zodat -ie niet omvalt.

Weer een stukje verder.

Ver uitzicht... 

En dan is het dak dicht!

Dat wordt gevierd....

...met pannekoeken!

Al moet er nog een en ander aan gebeuren, ze spelen er ook al in.
Gisteren toen het regende zaten ze er ook. 
Ze speelden ook nog schooltje.... 
Tjonge. Zou dat iets te betekenen hebben?
Jongste heeft er weer veel zin in, oudste ook wel weer maar middelste.... och nee. 
Het is dat hij zijn vriendjes dan weer ziet.

Nee, wij kunnen ze geen echte vakantietrip bieden. 
Een enkel dagje zijn we uit geweest. Een keer naar de dierentuin, een dagje naar het strand. Een dagje naar oma. Maar ze hebben veel schik gehad van het zwembad en van hun eigen fantasie in een grote tuin en erf waar ze heerlijk kunnen ravotten (en soms hevige meningsverschillen uitvechten, maar dat komt niet eens zo vaak voor). En dan dit als vakantieproject. 

Ik zou zo zeggen: ze zijn niets tekort gekomen. Integendeel!


dinsdag 6 augustus 2013

Over lezen, de was en de onvermijdelijke tuin

Hoihoi, oudste zoon heeft het echte lezen ontdekt! Ja, daar ben ik blij om, want tot nog toe las hij niet zo graag, alleen als ik zei dat hij nog een poosje mocht opblijven als hij dan ging lezen.... Het heeft vast te maken met de vakantie trouwens, want op school las hij altijd wel natuurlijk, in de tijd die daarvoor stond, maar dat vond hij dan ook genoeg. Hij leest ook snel, dat wel, net als zijn twee oudste zussen. Het moeten ook spannende verhalen voor oudste zoon zijn, anders haakt hij af. Nu heeft hij net een boek van Jan Stehouwer uit, over de riddertijd. Al een wat ouder boek maar dat schrikt hem niet af gelukkig. En nu heeft hij een boek van Gerbrand Fenijn: Ontsnapt! Lezen verruimt je blikveld en is een geweldige vorm van ontspanning.

De tas van Jongste dochter puilde uit met vuile was toen ze terugkwam van een week werkvakantie, zo noem ik het maar. Ze is daar nl. intern, samen met een vriendin (daar is het een familielid van), ze beginnen vroeg en als ze klaar met werken zijn hebben ze elke dag nog een behoorlijke tijd om samen leuke dingen te doen. Ze hielp ook mee met het wegwerken van de was. Eigenbelang natuurlijk (ze gaat nog een week), maar dat maakt niet uit, het was fijn dat ze dat spontaan deed. Bovendien had een andere dochter ook eens haar kledingzooi op haar kamer uitgezocht en wat is makkelijker dan het meeste in de was te kieperen? Van de jongens was  het niet zoveel want hier kijken we niet zo nauw in 't algemeen en in de vakantie staat de stand helemaal op makkelijk. Speelkleren hoeven niet zo gauw in de was hoor. Maar met de was van de hele week erbij was het toch nogal wat. Alles was aan het einde van de middag weggewerkt. Fijn!


Snijbonen geplukt. Ik liep er zomaar langs, eens kijken of er al een maaltje hing.... Wel meer dan dat. Inmiddels nog een paar keer geplukt. Zaterdagavond, die had ik in de groentela van de koelkast gelegd en maandagochtend verder geplukt en de hele boel in één keer weggewerkt.

Steeds een stukje... Dat geldt voor het snoeiwerk. Ik ben nl. bezig om de boerenjasmijnen aan de voorkant van het huis te snoeien, vorig jaar niet gebeurd en heel hard nodig. Met de takkenschaar, want dikke takken. Soms zelfs is de takkenzaag nodig. Spierpijn dat ik had na de eerste keer! Maar nu gaat het wel beter.



 Een aantal van de takken heb ik gebruikt voor ondersteuning van de tomatenplanten. Daarvan hingen er een aantal al te deprimerend bij. Vooruit: kopjes weer overeind! Gelijk gediefd, d.w.z. de scheutjes die in de oksels van de plant groeien, weggehaald. Die moet je verwijderen anders gaat er teveel energie naar toe ten koste van de vruchten. Deze heb ik zelf gezaaid. We hebben ook nog een paar cherrytomaten, die planten had ik gekocht en daarvan zijn er al bijna goed om te eten.


En bramen... oh, eindelijk zelf bramen. We hadden ooit een paar struiken gekocht maar dat bleken een soort van frambozen te zijn. Ik wilde échte bramen. Een paar jaar geleden nieuwe struikjes gekocht maar vorig jaar is alles bevroren. Gelukkig liepen ze weer opnieuw uit en dit jaar is het een grote wildernis van nieuwe grote loten maar daarachter: heuse bramen. De eerste rijpe zijn er, al hebben we ze nog niet echt geplukt. Ze staan langs het koeienpad en laat daar nou net het hek een beetje laag zitten.... even snoepen.... héérlijk! Wel uitkijken voor de wespen...



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...