Jolanda

Jolanda

Pagina's

woensdag 21 mei 2014

En eentje wou niet

Eehm. Ik heb toch niet echt gezegd dat ik stoppen zou met bloggen? Waar ik wel over nadacht was wáár ik zou bloggen. Op een nieuw haakblog, want dat leek me toch leuk om alles dan aan te passen aan het haken. (En grappig genoeg heeft niemand daar iets over gezegd.) Maar zou ik me dan weer niet min of meer verplicht voelen om dingen af te krijgen... nee hoor, ik wil geen druk. En nooit meer over de boerendingen schrijven..... da's ook wat. Of zou ik een ander, nieuw en anoniem blog starten? Maar dat idee heb ik ook weer verworpen. Ik zou de reacties dan toch wel missen... Ik dank jullie wel voor de reacties op mijn vorige berichtje. Het blijkt toch wel gewaardeerd te worden.
Ik ga dus hier gewoon maar verder. (En dank jullie voor je geduld met m'n ups en downs.) Ik heb wel de ondertitel van het blog veranderd, deze dekt nu iets meer de lading denk ik, omdat het lang niet altijd over het gezin gaat.


Nu over die pinken, verleden week.
Wij hebben een klein weitje naast de koeienstal en dat blijkt -ieder jaar weer- ideaal te zijn. De pinken zijn daar eerst ook in geweest en ook deze kleintjes nog mogen eerst wennen aan het buiten-zijn in het kleine weitje. Ze wennen aan de open lucht, de ruimte van het licht, het schrikdraad (want we willen natuurlijk niet dat ze de straat op bolderen). Dit jaar had mijn Farmer zelfs een looppaadje gecreëerd zodat ze vrij in en uit de stal konden lopen. Maar na een paar dagen moesten ze dan toch naar de 'echte' wei.


Na, maar dát doen ze zomaar niet! Ze blijven kijken, snuffelen.... geloven nog niet dat die draad nu weg is.
Kom maar, toe maar...!

En ja, de eersten zetten aarzelend hun hoeven op het pad en dan volgen er meer. Kunnen zomaar onstuimig worden en zetten het op een hollen.
Ongeveer de helft was nu over, de andere helft volgde daarna ook.


En eentje wou niet. "Hé, dat moet je niet op de foto zetten!", riep mijn Farmer. Maar ik weersprak: waarom niet? Dit is de realiteit van het boerenbestaan. 22 pinken  naar een andere wei. En eentje wou niet.
Maar moest toch. Dan maar met halster. En we onthouden: die witkop, da's een dwarskop....


 En na een paar dagen waren ze weer een keer uitgebroken.... Moeilijk blijkbaar, in je wei blijven.


Maar toen ik vanmorgen ging kijken waren ze de onschuld zelf.


En als je dan even blijft staan, komen ze vanzelf allemaal eens kijken. 
Want die jonge pinken zijn reuze nieuwsgierig!

19 opmerkingen:

  1. Wat leuk weer om te lezen!
    Ik geniet steeds van je blog en ben blij dat je besloten hebt niet te stoppen... Ik haak niet en ik hou er ook niet van, maar ik neem je blogs graag voor lief hoor als je ze hier plaatst! Maar blijf gewoon gezellig bloggen zoals je doet... En die ups en downs... Dat hoort misschien een beetje bij jou en dat is oke
    Liefs Ilse

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat klopt wel een beetje ja, ben wel wat wispelturig... Lief van je hoe je dat gezegd hebt.

      Verwijderen
  2. fijn dat je blijft!!!!!!
    groeten van Debora uit belgie

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk hè, die eigen willetjes van die beesten! 't Zijn soms net mensen...... :-)
    Fijn dat je blijft!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Gelukkig dat je blijft schrijven, want ook ik lees je blog met heel veel plezier! Bovendien leer ik zo het echte boerenleven kennen, belangrijk vind ik voor een stadsmens. Heel grappig om te lezen dat pinken zo ondeugend kunnen zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Eerst heb ik je andere blogje even gelezen. Ik moet wel eens vaker even bijlezen, zelf blog ik 1x per week tot 1x per 2 weken. En met het lezen van blogs ben ik weleens wat chaotisch (niet alleen daarmee ;-) ).
    Ik vind het heerlijk, zo'n van-alles-wat-blog! Gewoon over jullie dagelijkse dingen, de boerderij, jullie gezin, koken, creatief bezig zijn. Bij mij is de hoofdmoot creativiteit, maar ik vind het ook leuk eens over andere dingen, iets over de kinderen of de huisdieren te bloggen. Anders wordt het zo gauw een opsomming van dingen die je gemaakt hebt.
    Dat je zou stoppen had ik niet écht verwacht en alleen over haken bloggen vind ik weer niet echt bij je passen. Maar ja wie ben ik... ;-)
    Heerlijk verhaal over jullie pinken!
    Groetjes, Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb je haakvraag op mijn blog beantwoord, maar kon toen zo snel geen link vinden dat je kunt bekijken wat ik bedoel. Een dag later kwam ik 'm bij toeval weer tegen: http://winkieflash.nl/patterns/mandala-en/ : een tutorial over het beginnen en eindigen van nieuwe toeren.
      Groetjes, Marijke

      Verwijderen
  6. Wat heerlijk dat ze weer in de wei staan. Ik vond die kale weide's niks. Fijn te lezen dat je doorgaat al was je niet van plan helemaal te stoppen. Als je anoniem gaat kun je wel mensen toelaten die je kent toch!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik vind het super dat jullie de pinken buiten in de wei laten , ondanks hun puber gedrag.
    Ene.... haak praatjes vind ik net zo leuk als koeien, kinder of bakpraatjes. Gewoon schrijven waarover en wanneer jij zin hebt. Het is geen aangenomen werk zeg ik altijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat super dat ze weer in de wei mogen ze hebben de vrijheid echt nodig .

    BeantwoordenVerwijderen
  9. OOO wat een heerlijk verhaal :-)
    Ik zit echt te smullen!!!
    Zeg dat maar tegen je lieve farmer...
    dan snapt hij misschien waarom jij dit soort dingen vast legt :-)

    Want ja...
    Dit soort dingen zijn de leukste foto's en story's :-)
    Maar wel zielig voor jullie...
    jullie hebben werk genoeg natuurlijk.
    En echt geen tijd over voor een DWARSKOP :-)
    HA HA...
    GEWELDIG :-)

    Een HARTELIJKE GROET uit het GRONINGSE LAND,
    waar ze meer LANDBOUWBOEREN hebben,
    en minder dwarskopjes :-)
    Suzanne

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, hij snapt het wel hoor! En 't is waar: zo vraagt het zeker dubbele tijd.

      Verwijderen
  10. hoi Jolanda,
    door jou ben ik wel aan het haken geslagen! en weer koekjes gaan bakken!
    Ik heb ook je recept van ijs al vaak gebruikt en kwarktaart.
    Ik vind je verhalen over de tuin leuk en jullie bedrijf en je kinderen..
    groetjes Henny

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat vind ik wel leuk om te lezen, Henny! Dan zul je allicht ook niet de enige zijn.

      Verwijderen
  11. Wat een leuk stukje , ik weet dat als de pinken bij de buren naar buiten gingen wij als kinderen altijd gingen kijken omdat ze vaak heel ''gek'' gingen doen en als kind zijnde vonden wij dit prachtig.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik ben blij dat je blijft bloggen. Die stille humor in je blogs is heel bijzonder. Wees maar gewoon jezelf. Liefs.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Heerlijke beesten die koeien.
    Ze lopen hier om het huis ( van de boer achter ons) en als er een lamp aan gaat in huis of als je op het erf bezig bent, komen ze je altijd gezelschap houden.
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Zit weer even bij je 'bij' te lezen, wat een gezellig blogje weer, met leuke foto's! Juist de afwisseling van al je blogjes en je gezellige schrijfstijl maken je blog tot één van m'n favorieten!

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...