Jolanda

Jolanda

Pagina's

donderdag 27 augustus 2015

Toen tomaten tomaten tomaten tovrat.

Ik wilde het al jaren maar het kwam er niet van. Eens wel gezaaid maar het werd niks. Vorig jaar niet eens geprobeerd, alleen wat planten gekocht. Dit jaar had ik er wel weer zin in om het opnieuw te proberen.


Tomaten gezaaid.
Plantjes gespeend en in potjes gedaan.
Veel liefde gegeven en op tijd water in het kasje.
Uitgeplant toen ze groot genoeg waren.
Een hele rij stond er.
Touwtjes vastgebonden om ze te leiden.
Telkens gediefd. Toen ze groot genoeg waren toppen eruit gehaald.
En nu...
Oogst!


Ik  heb ooit gedacht dat het leuk zou zijn om ketchup te maken maar daar zag ik toch vanaf. Ben bang dat het toch nooit zal worden als de heinz die we altijd hebben. Ik bedacht dat het leuker zou zijn om tomatensaus te maken. Tomaten kun je ook gebruiken met de kokend-vullen-methode, wat ik altijd erg makkelijk vind. Dus heb ik een receptje opgezocht, twee om precies te zijn en die een beetje gemixt (dat doe ik vaker) naar eigen inzicht.
Mijn tomaten kregen barstjes terwijl ze nog aan de plant hingen, hoe dat komt weet ik niet, maar ik plukte ze daarom op tijd. Anders had ik ze gerust nog roder aan de plant laten worden, nog lekkerder. Ik zette ze in de koelkast omdat ik niet wilde dat ze zouden schimmelen bij de barstjes. Na nog een keer te hebben geplukt had ik drie kilo bij elkaar en dat vond ik de moeite om de boel voor overhoop te halen. Voor het ontvellen van de tomaten snij ik ze kruislings in op de achterkant, laat ik ze eventjes weken in kokend water en dan gaan de velletjes er zó af.


Ik ontdeed ze eerst nog van de pitjes, maar wat een karwei was dat! Op een gegeven ogenblik werd ik het zat en hakketakketak de rest zó in blokjes gesneden, met pitjes en al. Dat schoot toen tenminste op. Uitjes en knoflook gesnipperd en in beetje olie bakken, tomatenstukjes toevoegen. Ik deed er ook een paar blikjes geconcentreerd puree bij. Kruiden vers uit mijn tuintje, deed ik in mijn blancheernetje en knoopte ik dicht zodat ik later niet alles eruit hoefde te vissen. Alleen wat peterselie heb ik er fijngesneden zo nog bij gedaan. Dat stond zo een uurtje lekker te pruttelen en toen heb ik het in hete, schone potten gedaan. Als je dat wilt kun je het ook met de staafmixer fijnmaken maar ik ben niet zo van dat gladde spul en mijn staafmixer maakt een raar geluid (hij stamt nog uit de tijd van de babayhapjes) en ik mix dus niks meer staaf ;-)
Het was wat dun uitgevallen omdat ik ook wat water toegevoegd had (dat doe ik volgende keer dus niet meer), en ik schepte eerst dat dunne eruit in een potje dat ik kan gebruiken bij het maken van soep. De dikkere saus deed ik in grotere potten, die wil ik gebruiken voor het beleggen van eigengemaakte pizza of voor bij pasta's.
De smaak is goed, want dat had ik natuurlijk wel getest, maar hoe het geheel uitpakt gaan we nog proberen! Ik ben benieuwd, het zal vast wel lekker zijn. Er was een beetje over wat te weinig was voor een nieuw potje, dat willen we vanavond proberen want dan bak ik de aardappeltjes die ik in de loop van de week had overgehouden, die eten we dan met verse Chinese boontjes (van die dunnetjes). Daar kan het vast ook wel bij en kunnen we proeven. De dichte potten bewaar ik op een koele (niet koud), droge plek.


Oh ja, en waar slaat de titel van dit stukje op??
Nou ja, dat is gewoon een gek taalgrapje van vroeger...
To en Tom aten tomaten, Tom at en To vrat...;-)


maandag 17 augustus 2015

Van boon naar cake en alles ertussen

Wecken doe ik niet meer, ik vind het ontzettend veel werk om al die  bonen te blancheren en daarna moeten ze ook nog een tijd in de ketel, moeten de glazen allemaal uitgekookt...  En we vinden het resultaat niet zo smakelijk. Ik vries snijbonen rauw in, en laat ze altijd eerst wat opdrogen voor ik ze in zakjes doe, zo kan ik de nodige hoeveelheid aanpassen. We hebben al genoeg wintervoorraad. We geven de snijbonen nu weg aan familie en bekenden.
We hebben er wel van in het zout gedaan. Samen met mijn schoonmoeder, zo keek ik de kunst mooi af ;-) Samen hebben we ook genoeg aan één emmertje, zo vaak eten we ook geen groen met wit. Hiervoor worden de bonen wel door een molentje gehaald. Mijn exemplaar komt van een rommelmarkt en heeft een goede zuignap die je vast kunt zetten, erg handig.

Middelste zoon vond dat draaien wel een leuk karweitje. 

Sperziebonen blancheer ik wel, maar kort. Dikkere soorten 3 minuten. Nu hebben we een voor ons nieuwe soort en die zijn dunner. Het zijn stokslabonen en ik heb ze dit jaar voor het eerst. Later gezaaid dan de eerdere stamslabonen, zodat we de tijd van verse bonen hebben kunnen rekken.

De ranken zitten vol met bloemen!

  Het eerste maaltje daarvan hebben we van de week gegeten. Ze smaken heerlijk en ik denk dat ik deze bonen maar 2 minuten zal blancheren.


Het voerhek is gelukkig klaar. De koeien zijn mak geworden door de tijd dat ze buiten aan de voertafel werden gevoerd door de jongens die er steeds bij stonden! Ze schrikken nu veel minder gauw als er iemand langs komt lopen. Nu moeten koeien trouwens ook niet te mak worden, want dat is lastig, dan willen ze niet doorlopen e.d.

Omdat dat karwei dus klaar was bedacht Farmer maar een nieuwe klus... maaien ;-)
Kuilen en grote hooipakken.


Blij dat we waren dat het geen kleine waren, want deze worden met de trekker geladen. Véél beter, met die hitte van vorige week.

Zaterdagochtend heb ik, na het gewone ochtendritueel, eerst mijn moeder gebeld. Zij is een paar weken geleden gevallen met haar fiets en heeft haar ruggenwervels gekneusd. Een pijnlijke zaak, maar gelukkig knapt ze goed op. Vorige week had ik haar al een maaltje snijbonen gegeven en ik vroeg of ze nog wat voor in de vriezer wilde. En dat was zo, dus heb ik daarna de snijbonen geplukt.
Ik griste in 't voorbijgaan nog gauw een grote kroot uit de tuin, genoeg voor een maaltje voor haar! Toen ik bij haar kwam had ze net gedoucht, gelukkig gaat dat allemaal weer aardig. We dronken koffie en ik heb meteen de bonen afgehaald en ook nog gesneden, dan is het maar weg! In zakjes gedaan en in de vriezer. Ik ging iets over half 11 weer naar huis.

Hier heb ik gelijk een heleboel kroten uit de tuin gehaald, schoongeborsteld en in twee grote pannen opgezet. Ik stop kroten altijd kant en klaargemaakt in de vriezer. Het hoeft dan alleen maar opgewarmd te worden en de smaak is dan vrijwel hetzelfde als vers.


Nadat ik de kroten verder had gedaan zijn we (jongste dochter en ik met de jongens) naar Fort Sint-Andries gegaan.


Daar was ik nog nooit geweest en ik wilde daar eens heen. Bovendien waren de jongens een beetje vervelend en ik vond het tijd voor even wat anders. Het begon te regenen toen we daar waren dus dat was wel minder prettig. Vooral omdat de jongens geen jas bij zich hadden. Maar het was leuk om eens gezien te hebben en we willen nog een keer terug voor een uitgebreider bezoek met mooi weer. We hebben de luchtwachttoren nu niet beklommen. Het is dichtbij, leuk om eens te combineren met een picknick!


Tenslotte bakte ik zaterdag nog sinaasappelcake. Het was meel van pakjes dat ik kocht van oudste dochter om de kas van het koor te spekken. Dus geen echte homemade cake... je hoefde alleen maar water toe te voegen en dat maakt een mens al wat wantrouwig nietwaar? Toch smaakte het best, al was het (diverse tongen beweerden het gisteren) láng niet zo lekker als de jouwe, mam!



dinsdag 4 augustus 2015

Nieuw voerhek en de kleine dingen die het doen

Vakantie?
Hier wordt gewerkt. 
Er wordt een nieuw voerhek gemaakt. 
Mijn Farmer heeft een Zzp'er in de arm genomen die het helemaal geen punt vindt als je zelf ook meewerkt. 

Oude situatie.
De ijzeren pinnen waar de muur moet komen staan al in de vloer.
Een heel werk, deze voorbereiding, Farmer kreeg hulp van een vriend.

Een nieuw muurtje is gestort en daarop worden met de trekker de hekken geplaatst. 

De hekken die daar verwijderd worden, moeten naar de andere kant van de stal, waar de pinken altijd verblijven in de winter. Deze hekken die hier staan zijn nl. vrij laag. 
Het is hier in het voorjaar al helemaal schoongemaakt. Dit gebeurt elk jaar als de dieren buiten lopen.

De koeien krijgen hun mais nu buiten. Farmer heeft een oude wagen gebruikt om een provisorische voertafel te maken. 

De koeien eten nu in groepen van 12. De jongens helpen mee, we verdelen de zaak naar man/vrouwkracht van elke dag. 

Bovendien was er ook nog controle deze week. 
Afgelopen zaterdag waren we dus met bijna het hele gezin de melkput een flinke schoonmaakbeurt aan het geven. Elke keer na het melken wordt de boel wel schoongespoten maar toch blijft er lieverlee best wat aankoeken. Zonder deze extra poetsbeurt zou het ook goed zijn maar wij vinden het een goede stok achter de deur om eens grote schoonmaak te  houden.

Dus, vakantie?
Nou ja, toch wel hoor. 
Het zit 'm bij ons in de kleine dingen.
Vorige week ging ik, met dat regenachtige weer, met de jongens lekker zwemmen.
In het Sportiom in Den Bosch, duur! Maar dankzij een kortingsbon was het nog te doen (dankjewel, zus!)
En omdat de jongens daar eigenlijk nog nooit geweest waren, hoewel best dichtbij, was het erg leuk voor hen. 

Verder verwennen we ze, als ze 's morgens vanwege melkenstijd er zo vroeg uit moeten nu, met een eierkoek of suikerwafel. Zitten ze 's ochtends lekker te smikkelen, terwijl ze nog wat slaperig naar buiten staren... 
Een keer winkelen en een keer naar de kringloopwinkel, waar Jongste dochter een leuk, mooi zwart jasje vond, precies wat ze nog zocht. Het ziet er heel netjes uit (als nieuw), ze is er erg mee in haar schik.
Waar ik een secretaire  kocht voor in de keuken zodat de andere plompe kast wegkan... 


En een mooie puzzel zag, die ik niet kon laten liggen. 500 stukjes en dat is leuk want ik schrik vaak terug voor een puzzel van 1000 stukjes. Die blijft dan zo lang liggen terwijl deze op mijn grote dienblad past en ik hem makkelijk even weg kan leggen. Ik vind het plaatje zo leuk.

Veel werk in de tuin is er zoals altijd ook. Terwijl de jongens voetballen in het veldje ernaast of in een rollenspel verwikkeld zijn, pluk ik boontjes. En als het geen tuinweer is, zijn we binnen aan het opruimen. Ook leuk hoor, echt waar, dat geeft rust.
We aten een keertje onverwachts pannenkoeken, wat van de kant van de jongens een gejuich opleverde. Want ik had net jam gemaakt van abrikozen en zingend ging ik door met de pannenkoeken (ik had die dag veel energie).



Toch zullen we blij zijn als het voerhek klaar is.
Deze week zal het gras ook nog wel gemaaid moeten worden dus zeker nog deze week druk. 
Maar we willen in de weken die nog resten toch nog een paar uitstapjes maken.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...