Jolanda

Jolanda

Pagina's

donderdag 24 december 2015

Laatste bericht dit jaar

Het is altijd een drukke tijd, zo voor Kerst.
En omdat ik er eerder niet aan toegekomen was, moest ik vanmorgen nog al de boodschappen doen. Dat doe ik anders meestal niet op de laatste dag... Maar het viel mee. Ik was op tijd opgestaan, Jongste dochter ook (voor haar meer een prestatie, in vakantietijd...) en samen gingen we op pad. Ik naar de slager, zij naar de jumbo en later kwam ik bij haar. Ze was toen al bijna klaar, we hadden van tevoren lijstjes gemaakt en er waren slechts enkele dingen die me nog te binnen schoten die ik gauw opzocht (ik vergeet altijd wel iets). Daarna gezamenlijk naar de aldi, de drukte viel ons nog best mee. Naar de auto, een leenauto van de garage waar ik een tijd stond te jotteren aan de kofferbak die niet openging. Toen kreeg ik 'm eindelijk open maar we zetten toch alles maar op de achterbank i.p.v. de kofferbak. Stel dat we 'm niet meer open zouden kunnen krijgen thuis, dan zitten al die spullen daar terwijl we er niet bijkunnen... Binnen anderhalf uur waren we thuis. Boodschappen gelijk opgeruimd en na een bak koffie ben ik toegekomen aan het schoonmaken en opruimen. Vanavond wil ik vast wat voorbereiden voor morgen. Erg luxe doen wij nooit met de kerstdagen, maar wel wat extra, het is per slot van rekening een feest dat we vieren. Morgen halen we mijn moeder op om Eerste Kerstdag bij ons door te brengen.

We hebben in deze vakantie nog een ander klusje. Nu Middelste dochter het huis uit is, gaan we die slaapkamer opknappen voor Jongste dochter.  Zij heeft het op kamers gaan toch maar even voor zich uit geschoven... (zo duur en 't is thuis zo gezellig...) Waarna de oude slaapkamer van haar weer veranderd moet worden voor Middelste zoon... Die is helemaal blij dat hij nu ook een eigen kamer krijgt - voor 't eerst in z'n leven. Zo blijft de nu nog gezamenlijke slaapkamer van Middelste en Jongste zoon het domein van Jongste zoon. (Alwaar de muren ook dringend een sausbeurt nodig hebben... als we dan toch bezig zijn.) Jongste dochter neemt zelf het leeuwendeel van het verfwerk voor haar rekening. Toen ze vrijdag uit school kwam, was ze het volgende uur al met schuurpapier aan de gang. Ze vindt het ook best leuk werk. De afgelopen dagen heb ik wel geholpen met het sauzen van de muren.
Er wachten ook nog rekeningen om te worden gedaan -voor het einde van het jaar liefst. Ook nog een bijdrage voor de tuinrubriek van Terdege en een familiebezoek volgende week... Oudste zoon moet nog nieuwe schoenen en ikzelf een nieuw paar laarzen, Zo zit de hele vakantie al weer aardig vol.

Iets lekkers bakken voor bij de koffie schiet er dit jaar denkelijk bij in, ik heb een krans gekocht en nog enkele andere lekkernijen. Ik bak graag, maar het moet niet ten koste gaan van al mijn energie. Het is niet de bedoeling dat ik voorbij draaf aan de Kerstboodschap, waar het echt om gaat. Jezus Die Zijn rijkdom verliet om zondaren te verlossen. Achter de kribbe staat namelijk het kruis.


Gisteren nadat de muur gesausd was heb ik nog gauw een paar stukjes gemaakt..
Groen uit de tuin en rommeltjes uit de oude doos.

We hebben een in meerdere opzichten veelbewogen jaar achter de rug en staan aan de vooravond van een nieuw jaar waarvan niemand weet wat het ons brengen zal. Laten we onze hoofden omhoog heffen en in vertrouwen onze weg gaan.
"Die in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten, die zal vernachten in de schaduw van de Almachtige." (Psalm 91.)

Ik wens tenslotte iedereen goede Kerstdagen en een gelukkig 2016 toe!








vrijdag 18 december 2015

Feestjes, haakwerk en gebreide slofjes

Kinderverjaardagen en feestjes. Twee zonen zijn jarig geweest. Oudste zoon hield zijn verjaardag voor zijn vrienden met het tafelvoetbalspel wat we voor de gelegenheid in de huiskamer hadden gezet.  Ze hebben daar de volle paar uur van genoten... oudste zoon is er steengoed in (al zeg ik het zelf). Ik had ook de sjoelbak nog neergezet maar daar taalden ze niet eens naar. Het enige wat ik verder hoefde te doen is wat versnaperingen neerzetten waar ze ook wel raad mee wisten ;-)


Het feestje van middelste zoon was afgelopen woensdag. Hij mocht gourmetten met z'n vrienden, daar waren ze al lekker een poosje zoet mee. Daarna zijn ze naar buiten gegaan en heb ik ze niet meer gezien. Toen het tijd was om ze naar huis te brengen, zaten ze achter de kuilplaten in de bosjes en Farmers roep schalde over het erf: REVEILLE! APPEL! Het soldatenjargon bleek niet voor iedere speelsoldaat duidelijk te zijn, maar eindelijk kwamen ze dan toch. Dat is bij onze jongens altijd een geliefd spel, soldaatje spelen. Je kunt erop tegen zijn, maar volgens mij is dit een prima manier om te leren in een team te werken en rekening met elkaar te houden. Er zijn ook bepaalde afspraken zoals wanneer je "geraakt" bent, je dan 20 tellen moet wachten voor je weer mag meedoen. Hutten bouwen hoort hier ook gewoon bij, improviseren en fantaseren.... ik vind het heerlijk als ik ze zo bezig zie.

Toen we naar huis reden nadat de kameraden waren thuisgebracht en ik jongste zoon bij zijn vriendje had opgehaald (en in dezelfde gang gauw de bibliotheekboeken had teruggebracht), vertelde middelste zoon mij dat twee jongens het even niet zo leuk vonden die middag. Toen had hij snel weer geprobeerd om ze erbij te betrekken, want hij dacht: ik wil graag dat iedereen het een leuk feestje vindt! En even later deden ze inderdaad weer mee. Dat vond ik wel heel goed van onze middelste knaap, later hoorde ik van verschillende moeders en een oma dat ze het goed naar hun zin hadden gehad. Dat is toch leuk om te horen.

Inmiddels heb ik het ene haakwerkstuk af (toch iets eerder dan sint-juttemis :-) en zoals ik had beloofd
zal ik het laten zien.

Het zijn pannenlappen geworden.
Cadeautje voor middelste dochter, die inmiddels uit huis is. 
Ze zijn dubbeldik, ik heb dus vier lappen gehaakt en twee keer twee aan elkaar gehaakt.
Ik neem vaak zelf ook de pannenlappen dubbel, maar dan worden ze kleiner en zo zijn ze lekker groot en dik.

Ze waren leuk om te maken, het patroon komt uit een haakboek wat ik uit de bieb had: Granny squares anders - alles behalve vierkantjes haken, door Beatrice Simon en Barbara Wilder.

En iets heel anders zijn deze gebreide sloffen die ik van iemand kreeg die ze toch niet gebruikte... 

Jongste dochter kreeg een spontane hikbui van het lachen bij het zien van deze creaties. Maar ze paste ze toch aan en zo zien ze er gelijk ook leuker uit :-)
En warm! Zij een paar en ik een paar. 





donderdag 10 december 2015

Weblog van dochter

Even in het zonnetje zetten...
Onze jongste dochter Esther heeft een eigen website, waarop ze wat van haar foto's laat zien.
Ik nodig hierbij al mijn bloglezers uit om eens een kijkje te nemen!

http://elisabethgraph.jimdo.com/




woensdag 2 december 2015

Vogeltaart en meer

Vorige week was er een workshop vogeltaarten maken van onze kerkelijke gemeente. Ik was dat zelf ook ooit eens van plan - had zelfs al van dat harde vet ervoor gekocht- maar er kwam natuurlijk weer eens niets van. Ik besloot dus mee te doen. Het werd gehouden bij iemand in een soort van aangebouwde serre, het was net een kippenhok, zo vol en een hoop gekakel ;-) Dus heel gezellig. Ik stond eerst zo'n beetje met twee linkerhanden te denken hoe ik het aan zou pakken maar uiteindelijk ging ik toch wat doen en dit was wat eruit kwam...



Die appeltjes maakten echt de "finishing touch",
Ieder maakte een taart om mee naar huis te nemen en nog één voor de verkoping van afgelopen vrijdag. Twee vliegen in één klap dus.

Nu moet mijn Farmer nog eventjes het vogelvoederhuis neerzetten. Hopelijk blijven de katten er een  beetje vanaf... die moeten het maar bij muizen vangen houden. Sinds mijn Farmer in de gaten kreeg dat de katjes muizen zijn gaan vangen mogen ze wel blijven ;-)
De veldmuisjes lagen bij de buitendeur, zodoende kwamen we erachter. De andere muisjes zullen ze wel verorberen - zo te zien aan de volle buik...



Ik kreeg een overvolle pan met geschilde stoofperen van mijn schoonouders. Ze hadden een kist met peren gekregen en omdat we zelf dit jaar geen stoofperen hadden, waren die heel welkom. Ik heb ze wel zelf opgezet om ze naar mijn eigen smaak te koken, en daarna in glazen potten te doen.

Toen het een tijdje opstond kon het deksel wel weer dicht!

Ik heb voor mijn schoonouders een grote glazen pot gevuld met appeltjes die ik gedroogd had. Een leuke ruil!

En dan -voor wie het weten wil- het nieuws dat het gordijn aan de achterkant van de koeienstal ophangt....


Weer een klus klaar, het was net op tijd, voor de dieren allemaal naar binnen gingen. 
Nu is mijn Farmer nog bezig met de nieuwe kalverhokjes, die hij zelf in elkaar knutselt van goed, bruikbaar hout wat we hebben liggen.

Het eerste hokje, er volgen er nog meer.

Verder ga ik momenteel elke week een dagje naar mijn moeder om haar te helpen. Het gaat nog niet zo super. De breuk is goed hersteld maar ze heeft nog veel last van haar rug, wat uitstraalt naar haar been.
Gelukkig heb ik er nu de tijd voor en kan ik dit voor haar doen. Samen is het ook gezellig en ik neem als extraatje steeds een keukenkastje onder handen. Dat was ook nodig en alleen kan ze dit nu niet goed. Zij zit aan de tafel en zoekt mee uit wat weg kan, we doen gelijk aan minimaliseren, dat geeft ook veel ruimte meer en het wordt er heerlijk overzichtelijk van.
Keukenkastjes uitmesten  is leuk ;-)


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...