Jolanda

Jolanda

Pagina's

zaterdag 17 december 2016

Kerstgroet

Opeens kwamen ze weer tevoorschijn: de strijkkraaltjes. De jongens maakten het ene voorwerp na het andere, sterren werden gemaakt in vrolijke kleuren en opgehangen.
Ook maakte een der zonen letters...

Ik plakte ze op de deur van de keuken. 

De grote zussen bromden wat, want wat is dat nou voor wens? Vaak zeg je toch prettige dagen of fijne of goede... Maar ik wierp tegen dat het juist een heel goede wens was.

Het komt door ons taalgebruik. Vaak zeggen we best, maar dan bedoelen we dat tamelijk onverschillig. Neem maar het voorbeeld van iemand die vraagt hoe het met je gaat. Al gauw is het antwoord: best hoor, maar je hebt gewoon geen zin om alles aan andermans neus te hangen. Vaak is de vrager niet eens echt geïnteresseerd, getuige het direct overschakelen naar een ander onderwerp. Zo wordt het woord best eigenlijk uitgehold van de betekenis. Het is een vaag woord geworden. Want als een ander het tegen je zegt weet je feitelijk nog niets. Goed om dan even door te vragen en echte interesse te tonen.
Anderzijds kennen we heus nog wel de betekenis, omdat we het wel weer kunnen hebben over het beste wat er op dit of dat gebied te krijgen is!

Best is namelijk de overtreffende trap van goed (goed-beter-best). Dus je wenst juist bijzonder goede dagen! En wanneer heb je het dan beter (best) dan wanneer je God ontmoeten mag in Zijn woord. Dat je Hem niet missen kunt en je neerbuigt voor het Kind van Bethlehem, de Zoon van God. Hij is gekomen om zondaren zalig te maken! Wat een wonder.

Natuurlijk is het daarnaast fijn om het gezellig te hebben met elkaar als gezin en familie. Heel mooi als we een kerstvakantie gebruiken als investering in tijd en aandacht voor elkaar. Ook al moet er gewoon gewerkt worden, ik wil toch proberen om daarop in te zetten.

Ik zal waarschijnlijk niet meer schrijven dit jaar, daarom wens ik alle lezers béste feestdagen toe!


dinsdag 29 november 2016

Fotoblogje: vrieskou in beeld

Vanmorgen vroeg ging ik al op pad om brood te halen. Sinds mijn broodbakmachine het begeven heeft bak ik niet meer zelf. Voorlopig bevalt me het zo wel, ik haal het brood nu op de markt. Iedereen hier vindt het erg lekker.
Ik haalde gelijk wat andere boodschappen en toen ik thuis kwam, heb ik m'n camera gepakt om wat plaatjes te schieten. Als je goed kijkt kom je onder de indruk van de schepping. Ik heb een paar foto's uitgezocht om hier te plaatsen, kijk maar mee:

De weg voor het huis met rijen bomen. Donker afstekende stammen.

Alles bedekt met een laagje rijp.

Door de vorst lijkt de weidsheid nog groter.

Het rustieke landhek.
Handmade by my Farmer :-)

De zon weerkaatst in de sloot.

Bollen van de uitgebloeide hortensia. 
Gelukkig dat ik ze nog niet afgeknipt had. 

Zelfs een onbeduidend takje is prachtig!

Echt weer vandaag om mijn nieuwe col en muts te dragen.
Die heb ik vorige winter gehaakt... 't was al bijna voorjaar voor het klaar was. Maar er volgen nog meer winters... zie maar, nu komt het goed van pas.

En nu vindt Hond het wel genoeg geweest met al die foto's, zij wil spelen!.




woensdag 16 november 2016

Het zijn de kleine dingen die het doen

Het gevaar van een blog is altijd dat je de zaken te rooskleurig voorstelt, alsof het hier altijd alleen maar leuk en gezellig is. Nou, dat is beslist niet zo, maar dat ga je niet uitgebreid bespreken op internet. Ook hier - zoals overal- besognes en minder fijne dagen. Toch is het daarom goed om juist ook te genieten van die vele kleine dingen die groot zijn als je 't maar opmerkt.

Volgens mij ga ik de herfst elk jaar mooier vinden. Al die tinten, elke rit naar school of winkel word ik opnieuw getrakteerd op dat kleurenpalet. Van geel, oranje, rood en bruin. De donkere stammen eronder en ertussendoor. Het blad dat rond de stam neergedwarreld is. Prachtig.

Het uitzicht uit mijn keukenraam

En niet te vergeten de rijkdom op ons eigen erf. Alles wordt bestrooid met blad, dus rommel zien we niet meer ;-)
Het enige wat ik momenteel in de tuin doe is de paden een beetje vrijhouden van het blad, dat schuif ik de borders in. En verder is mijn oog gericht op binnenshuis.

Want daar is genoeg te doen, spreken anderen van voorjaarschoonmaak, dan heb ik het maar over herfstschoonmaak, want zo voelt het. Zomers blijft er vanwege alle drukte het nodige liggen en nu is er tijd om één voor één de zaken aan te pakken.
Het begon met het zemen van de ramen een paar weken geleden alweer. Toen de buitenboel geverfd was, zei mijn Farmer: een maand niet aan de ramen komen! Nou, dat vond ik best, want ik had wel wat anders te doen en we konden tenslotte nog door de ramen kijken, dus.
Maar goed, al mis ik de voelsprieten van een echt deugdelijke huisvrouw, op een gegeven moment werd het zelfs mij te bar. Ik vroeg en kreeg permissie en zeemde in twee dagen de hele binnen-en buitenboel. Ik heb veel ramen, vandaar die twee dagen. Bovendien haalde ik binnen ook nog eens alles van z'n plek en stofte, zoog en dweilde ik ieder hoekje. Ik voelde me zeer voldaan toen ik 's avonds op de bank neerzeeg.


Blij ben ik met mijn nieuwe lamp, die ik in de kringloopwinkel kocht. Inderdaad, tweedehands, maar voor mij nieuw en ik vind 'm heel mooi. Het is een staande lamp, die zocht ik al langer voor die ene donkere hoek in de kamer.
De kamer moet in z'n geheel nog opgeknapt worden, hier en daar bladdert het behang, we hebben last van vocht en nog steeds moet de buitenmuur aangepakt worden voor we het binnen gaan aanpakken. Ik moet wat dat betreft nog steeds geduld hebben, want eerst is de jongveestal aan de beurt.

Na de opfrissing in kamer en keuken verlegde ik mijn aandacht naar de zijkamer, alias rommelhok. Werkelijk alles wil ik daar door mijn handen laten gaan en nu weet ik weer hoeveel batterijen ik nog heb, waar de veters zijn en dat ik tandpasta op mijn boodschappenlijstje moet zetten.
Wat ik ook gemaakt heb, is een doos voor bewaarspullen. Je komt altijd van die dingetjes tegen, wel of geen aparte schroeven, moertjes, dopjes enz. waarvan je weet dat ze wel belangrijk zijn en die dan ergens ingedaan worden, maar als je het nodig hebt weet geen mens meer waar het is. Dat hadden wij een poosje geleden, toen we een dopje van het oude luchtbed kwijt waren. Ik ben het nog niet zolang geleden tegengekomen, maar... onvindbaar. Ook als je niet weet waar dingen voor zijn is mijn advies om het niet te gauw weg te gooien. Zo heb ik namelijk ooit van een nieuw luchtbed ook een draaidop weggegooid, dacht ik dat 't een oude dop van een lege fles was... Het lijkt me handig om voor al die rommeltjes een aparte doos te hebben.

Het is nog een hele klus daar, waar ik de tijd voor neem. Ook mijn naaimachine staat er en ik wil alle klosjes en knoopjes e.d. ordenen. Mijn haakspullen wil ik ook tot op de draad uitzoeken.Van opruimen word je blij.

Wat zal ik verder nog zeggen... over mijn moeder, die 81 werd, waar we 's ochtends heengingen omdat ik een versgebakken appeltaart zou afleveren. Waarbij mijn Farmer later kwam, omdat een kalf niet wilde drinken, maar gelukkig nog op tijd was om met elkaar te eten, zodat het uiteindelijk nog de moeite waard was dat hij er ook kon zijn.

Over een onverwacht bosbezoek naar het gewone bos(je) over de rivier, met de jongens en jongste dochter, waar de tijd er eventjes niet toe deed en we heerlijk uitwaaiden. Het was niet eens erg mooi weer maar je frist er gewoon van op. Wat foto's daarover:




En nu zit middelste zoon uit te zieken op de bank, want hij is al vanaf vrijdagmiddag ziek. Gelukkig knapt hij wat op en ik hoop dat hij morgen weer naar school kan.







dinsdag 25 oktober 2016

Gehaakte polswarmers en verjaardag

Een aantal weken geleden herinnerde Jongste dochter mij fijntjes aan polswarmers... Ja hoor, daat weet ik nog! zei ik, maar ik dacht: maar goed dat je me herinnert...! Ik had nl. beloofd om een paar polswarmer voor haar te maken. Voor in de zomer al... Belofte maakt schuld, zoals je weet en ik ging haastig op zoek naar een geschikt patroon. Dat vond ik in een dik haken & breien blad over mutsen, sjaals en accessoires (Simply Creatief). Nu nog garen. Ik ploos m'n voorraadje na, maar vond niets geschikts. Ik was op zoek naar een verloop-garen, maar uiteindelijk vond ik dat niet in geschikte dikte. Dan maar gewone, maar die ik mooi vond was ook te dun. Zo stond ik bij de action te dubben en uiteindelijk besloot ik met dubbele draad te gaan haken. Dat is even wennen in het begin, opletten dat je beide draden steeds meeneemt.

Maar omdat het twee verschillende kleuren zijn geeft het een leuk gemêleerd effect. 

Ik had onlangs stekenmarkeerders gekocht. Ik deed dat altijd met losse gekleurde draadjes maar die gaan er snel uit. Dit werkt heel handig!

Ik dacht: Fijn, dat jongste dochter op kamers zit, zo kan ik rustig haken en de warmers goed af krijgen in een week tijd. Ze zou nl. maandag jarig zijn en het leek me erg leuk om ze dan als cadeautje te doen. Maar ze had natuurlijk herfstvakantie, hèhè. Dus iedere keer heel stiekem haakte ik weer wat toertjes. Het ging best goed, tot zaterdag ze zomaar ineens onverwachts naast me stond! Ik slaakte enkele verschrikte onduidelijke kreten en frommelde de boel haastig weg. Zij schrok weer van mij en liep haastig terug, al wel vermoedend wat ik aan het doen was ;-)

Omdat Jongste dochter op maandag ook weer naar school moest zou ze haar verjaardag voor vriendinnen op maandagavond in Ede houden. Wij vonden het wel leuk om dan ook daar te komen, zodat de verjaardag in één keer afgehandeld zou zijn. Zo verliep die maandag (gisteren dus) heel anders dan normaal. In plaats van de kamer en keuken doen, ging ik nu appeltaart bakken. Want als dochter alle taart en drinken enz op haar fietsje zou moeten halen.... beetje lastig.  

En ik moest de laatste hand nog leggen aan de polswarmers, dit keer in alle rust. 

Ik twijfelde of ik de strikjes er wel op zou doen, maar het leek me toch wel leuk, het breekt een beetje. 

's Avonds gingen we vroeg weg. Ik nam de appeltaart mee, met een volle tas met winterkleren, zodat dochter daarginds alvast wat voorraad zou hebben. Ik haalde mijn moeder op en was met de jongens ruim op tijd. Mijn Farmer kwam met oudste dochter en mijn schoonouders na het melken ook.


De poslwarmers vielen goed in de smaak. Bij dochter en vriendinnen, juist ook de strikjes :-) Natuurlijk hadden we ook nog andere cadeaus maar die waren 's morgens thuis al gegeven. Toen we naar huis gingen nam ik haar andere cadeaus ook mee, want het waren vooral dingen voor haar uitzet en die kan ze gewoon thuis bewaren.
Dus voor vandaag staat de kamer/keukenboel alsnog op mijn programma, dat zal wel op de Franse toer gedaan gaan worden ;-)

maandag 24 oktober 2016

Beginnetjes

De  laatste paar weken heb ik het gevoel dat ik in een treintje zit dat maar weinig stationnetjes aandoet of juist teveel. In ieder geval voel ik me wat meegesleurd worden en heb ik nog niet gedaan wat ik allemaal wilde. Omdat ik ook last heb van een behoorlijke verkoudheid, moest ik ook af en toe wel op de rem trappen. Het is altijd een zoektocht om mezelf overeind te houden, ik heb gauw het gevoel overspoeld te raken.
Toch iets, een beginnetje van diversiteiten, dat werkt zelfs nog wel 't beste voor deze hak-op-de-takker...

Ik heb een paar keer appel-perenjam gemaakt, een absolute topper in ons gezin, die gretig aftrek vindt. Ook maken? hier is het recept. En het is heus wel langer dan een halfjaar houdbaar hoor.

En vanzelf ook stoofperen, die hebben we immers zoveel. We hebben er ook al van weggegeven aan deze en gene, want ik heb zelfs nog enkele potten staan van vorig jaar...

Ik kwam in de vriezer nog kippenbouten tegen, die heb ik gebruikt om een lekker soepje te brouwen. Ik wil de vriezer een beetje leger maken en pak ook telkens een bak met aardbeien van 2015 zelfs nog wel, door smoothies of pap gaat dat nog best. Helaas heeft de deur van mijn ene vriezer een keer te lang opengestaan en nu zit die vol met rijp. Ik wil 'm dus schoonmaken, maar ik kan de spullen nog niet kwijt in de andere vriezer, dus we moeten 'm een beetje leger eten...

Ik heb een deel (het deel met legplanken) van mijn kledingkast uitgezocht en opgeruimd. Er moet nog meer gedaan, maar het is weer een beginnetje van alles wat ik nog opruimen wil.
Jongste dochter had vorige week vakantie en die heeft de schilderspullen opgeruimd. Het is klaar, we zijn het zat en 't kan wat het weer betreft ook niet meer. Volgend jaar zien we wel weer of er nog wat gebeuren kan. Zal wel niet, waarschijnlijk hebben we nu zoveel gedaan dat we er voor jaren genoeg van hebben ;-)
En in de tijd dat ik andere klusjes deed, heeft zij de weekboodschappen gedaan... zo handig, dochter met rijbewijs.

Oudste zoon had ook vakantie en deze week de twee jongste jongens. Weer verspreid dus, maar dat kwam nu goed uit. Oudste zoon heeft namelijk een deel van zijn MaS (maatschappelijke stage) gedaan op de basischool. In groep 1 en die kindertjes maakten ruzie wie er naast hem mocht zitten :-)




maandag 10 oktober 2016

Verlangen naar herfstrust

Vorige week zat het werkelijk heel vol. Zeker voor mijn doen. Het begon al op zaterdag een week geleden. Ik had, verfwerk of niet, toch maar eens de kleren laten passen door oudste zoon. En hij had nog één vest wat hij aankon... en dan nog eentje die een beetje aan de krappe kant is. Dat is wel erg weinig! We moesten dus wel op pad die zaterdag. Oudste dochter ging ook mee want die had ook het een en ander nodig. Jongste dochter ging mee, voor haar kritische blik ;-) We gingen 's ochtends, want op de zaterdagmiddagen is het vaak vreselijk irritant druk.
We gingen naar Waalwijk, ik vind dat wel een leuk winkelcentrum. Wel iets verder rijden maar dan wel een redelijk prijsje voor parkeren, en alle winkels dicht bij elkaar. We waren dan ook vrij snel klaar. Zelfs nog korting in diverse winkels op (kinder)kleding, wat ik van tevoren ook niet wist. Diezelfde middag heb ik ook de andere jongens hun kleren laten passen, met doorschuiven e.d. heb ik voor hen bijna niets nodig. Alles nog goed en netjes genoeg. Ik was er gaar van toen het klaar was, maar heerlijk ook weer, die opgeruimde kasten. En een stapel goed dat weg moet.

Vorige week moest ik drie avonden weg, dat is veel voor één week... plus nog een hele dag weg, maar alles heel zinvol, gezellig en leerzaam. Een paar middagen heb ik nog de kwast gehanteerd. Nu moet onze balkondeur nog geverfd, dat is het laatste. Ons huis is dan bijna helemaal gedaan. Aan de buitenkant dan. Enkele dingen hadden we nog gewild, maar ik zie het nu niet meer gebeuren, volgend jaar weer kijken. Het achterhuis en de schuur is gedaan, van de melkstal heeft Farmer de daklijst nog gedaan.... Héél veel werk is er verzet.
Dan is er nog een laatste keer gras gekuild, de eigen mäis is geoogst.

En dan heb ik nu veel zin om binnen maar eens aan de gang te gaan... Ik verlang ernaar om rustig de stoofpeertjes te schillen en in potten op te slaan. Om de laatste appeltjes nog te plukken en te verwerken.
Om mijn eigen kledingkast en die van mijn Farmer eens goed uit te mesten. En de hele slaapkamer erbij, want bij al die zomerdrukte schiet fatsoenlijk opruimen daarboven er weleens bij in. Vaak is het gauw-gauw en raf-raf.
De boekenkast in de woonkamer moet heel erg nodig opgeruimd worden, want daar heerst wanorde en onlogica, hoewel ik nog steeds wel alles kan vinden. Een heerlijk klusje voor een regenachtige dag. (We weten haast niet meer wat dat is; regen ;-)) Daar trek ik altijd de tijd voor uit, want regelmatig vind ik mezelf dan terug, al bladerend in een boek of denkend aan dat ene verhaal of dat zinvolle stuk...
Ik wil m'n nieuwe haakwerk op gaan zetten, van het wolletje dan ik vorige week bij Wolplein kocht... hier in de winkel in Zaltbommel.
Ik wil boeken lezen, puzzelen.. Ik wil ook nog een keer naar het bos, doe ik meestal in de herfst... zo mooi... enne...
Kortom; het wordt tijd voor herfst. Want dat is het al nietwaar? Nu wil het graag ook beleven.

En oh ja, die boerenzwaluwtjes die nu nog bovenaan mijn blog pronken, zijn alláng weg hoor, mooi weer of niet, de dagen korten en dan gaan ze ervandoor!




woensdag 28 september 2016

Vorderend verfwerk, druiven en kastanjes

Inmiddels ben ik ook toegetreden tot de verfploeg... zij het met kleine poosjes, telkens maar een uur ofzo, maar alle beetjes helpen bij deze enorme klus. Zo draag ik toch een klein steentje bij aan de grote muur ;-)

Een paar tubes plamuur heeft mijn Farmer al leeggemaakt in vele kozijnen. Verrotte glaslatjes vernieuwd, en schoonmaken, schuren, schoonmaken en verven - en dat soms nog in herhaling..
Hoeveel zou het wel kosten als we het zouden laten doen? (M.a.w. wat sparen we niet uit?)

Verven is het makkelijkst als de ramen er gewoon even uit worden genomen. Jongste dochter is toch op kamers... Ohw... eeehm tja.... vanavond komt ze alweer terug? Dan is de verf nog nat...


Maar Farmer zou Farmer niet zijn als hij niet een creatieve oplossing had - en een stuk board in de schuur.
Inmiddels hangen de ramen er weer keurig in.


Ondertussen heb ik ook nog wat appels en peren geplukt, tomaten weggewerkt en eindelijk eens druiven geoogst. De druif hadden we al een paar jaar staan maar de oogst viel nog steeds erg tegen. Hij staat op de veranda, dus overdekt maar wel in vaste grond. Dit jaar zijn ze dan toch goed geworden.


En hoe: lekker zoet!


Als ik Hond uitlaat krijg ik kastanjes op m'n dak... Vooral jongste zoon kan ze goed gebruiken.

 Kuilen vol.

Maar op een dag zijn ze ineens weer weg... Jongste zoon spaart ineens driftig weer lege boodschappen voor zijn winkeltje. Een geliefd spel onder de Farmertjes altijd geweest en al wordt het naderhand altijd een zooi, voor zolang als 't duurt is het leuk.


 De kastanjes doen nu dienst als aardappels!

En zo zijn we met zomers weer de herfst ingegleden. De zwaluwen die nu nog bovenaan mijn blog pronken, zijn ook verdwenen. Mooi weer of niet, de dagen worden korter en zwaluwen vertrekken graag bijtijds.
Het is nog prachtig weer voor het verfwerk maar we zien de droogte om ons heen...

Scheuren in de grond.

En dit kattebeestje heeft niets met dit blogje te maken maar 'k vind het zo'n mooi plaatje.
Twee kleine katertjes hebben we nu nog, ééntje is toch nog weggegaan naar een nieuw adres.



vrijdag 16 september 2016

Mijmering, schilderwerk en laat vakantiegevoel tussen de peren

In de vroege ochtend verzamel ik de was en bij het zoeken naar donker goed moet ik denken aan het blogje dat ik anderhalve week geleden schreef. Daar ging het over de gordijntjes die ik maakte voor jongste dochter, uit afgedankte gordijnen. Terwijl ik een vreselijk warm vest vis uit de wasmand van oudste dochter en me erover verbaas dat ik dit nu tegenkom met het snikhete weer, denk ik over het fenomeen consuminderen. Want in een van de reacties van dat blogje, schreef iemand dat ze het zo heerlijk consuminderig vond. En ik dacht toen: oh ja, dat kan ik er ook wel bijvinken als label: consuminderen. Wat ik maar zeggen wil is dat het voor mij vanzelf spreekt om zuinig te zijn en ik vergeet vaak dat dit tegenwoordig consuminderen heet. Als ik het goed heb begrepen valt onder dat consuminderen ook het minimaliseren,m waar je ineens veel over hoort. Alle overbodige spullen moeten weg, het huis uit. Dat vind ik ook een mooi idee, hoewel de uitvoering nog wel tegenvalt, om verschillende redenen. De gordijnen in kwestie kwamen via mijn schoonmoeder bij mij. Als zij ze gelijk had weggedaan, had ik niet zó low-budget gordijnen kunnen maken. Het is dus soms een dilemma: rommel opruimen tegen dingen bewaren. Ik prop ondertussen de wasmachine vol en bedenk: het wegdoen van dingen is goed als je vrij zeker weer dat je het niet meer zult gebruiken, lezen, spelen, wat dan ook. En bewaren van dingen die je ooit nog kunt gebruiken om iets anders mee te maken, is toch nog best nuttig. Hoewel ooit een verraderlijk woord is, want het kan de deur openzetten tot toch oeverloos dingen bewaren. Ik kom er niet helemaal uit, geloof ik.
Ik hou het er maar bij dat als je ruimte hebt om zaken op te bergen, dat het dan niet geeft als je bruikbare spullen en materialen achter de hand houdt. Want minder zooi in je huis is hoe dan ook wel prettig.

Ik dacht toen de kinderen weer naar school gingen dat ik weer eens lekker de tijd zou hebben om ruimtes op te ruimen. Het liep echter anders, want ik kwam daar nog lang niet aan toe. Stoofperen plukken, tomaten verwerken, het geklep van en naar school, boodschappen en de gewone dagelijkse dingen van het huishouden... Nee, het opruimen moet wachten tot de oogsttijd echt voorbij is. Winterwerk.

Mijn Farmer is begonnen met schilderwerk van de schuren en achterhuis, daarna is het huis ook nog aan de beurt. Ik dacht ook daarbij wel wat te kunnen helpen, maar zelfs dat valt tegen door het al genoemde. Gelukkig helpt oudste dochter mee als ze thuis is en ook mijn schoonouders dragen hun steentje bij. Zo fijn! Ze hebben meer voldoening van het opgeknapte houtwerk dan van een eventuele fietstocht die ze anders zouden kunnen maken in hun vrije tijd.

Want opknappen doet het! 

En zo ben je samen bezig, dat is zo fijn. Het is anders een heel grote klus, om in je eentje te doen, dan zie je er bijna niet doorheen.


Ondertussen fladder ik gewoon mijn eigen gangetje. Terwijl ik de peren pluk in betrekkelijke schaduw, met Hond om me heen, het geroezemoes van de verfploeg en het boerderijwerk op de achtergrond, beleef ik mijn vakantiegevoel...






vrijdag 9 september 2016

Tomaten!

Tenminste iets wat het goed doet dit jaar! 

De tomaten hebben het nog niet eerder zo goed gedaan. Zelf gezaaide dan. 

Zoals ik ook in Terdege schreef, haal ik de koppen uit de plant als ze 3 of 4 trosjes hebben. En inderdaad blijkt nu dat ze goed rijpen. Ze hebben ook een mooie maat, al zitten er ook wat kleintjes tussen. 

Eventjes laten koken

Door de roerzeef.. pure tomatensap!

Heerlijke zelfgemaakte tomatensoep.

Op naar de volgende ronde...

Fijn weekend!

dinsdag 6 september 2016

Terug in de bankjes en nieuw gordijn van oud

Gisteren was de eerste schooldag weer voor de jongste twee jongens. Met gepaste tegenzin gingen ze naar hun nieuwe lokaal met nieuwe leerkracht. Leuk wel weer om de vriendjes te zien, de lessen nemen ze dan maar op de koop toe ;-) Maar stiekem vinden ze 't ook weer leuk. Jongste zoon is nu in groep 5 beland en heeft voor het eerst aardrijkskunde en geschiedenis, heel interessant. En middelste zoon zit in groep 8.

Wie ook weer voor het eerst naar school ging, is jongste dochter. Het tweede jaar in, en nu voor het eerst op kamers. Spannend en leuk. In de vakantie hebben we het nodige daaraan voorbereid. Het is maar een klein kamertje waar maar net een bed en een stoel in past. Ze hebben een gezamenlijke keuken en woonkamer, dus verder ruimte genoeg.


Ze heeft het oude maar nog goed bruikbare stapelbed van de jongens zelf van een ander kleurtje voorzien, zo heeft ze ruimte extra om wat spullen op het benedenste bed te zetten. Oma maakte van een krijgertje een gordijntje ervoor.


Ik maakte van andere afgedankte gordijnen een nieuw lussengordijn, dat was veel meten en knippen geblazen. De bovenkant waar de oude plooien hadden gezeten, was slecht en versleten maar de onderste stukken nog heel goed bruikbaar.


We kochten een bezemsteel als roe, er lag nog een oude maar die was net wat te kort. Farmer boorde en draaide een paar haken in de muur en twee kleine gaatjes in de roe, zodat die zo op de haken blijft rusten.
Ik bedacht dat embrasses ook nog wel leuk en handig zouden zijn, zo'n lussengordijn gaat toch wat stroef en met een embrasse kun je het gordijn nog beter opzij hangen, staat bovendien nog leuk ook.


Hoe maak je die ook weer? Ik herinnerde me een patroontje wat mijn zus me ooit toeschoof. Ik knipte dus een soort slagtandvorm uit en het werd heus wel wat. 


Kosten waren dus alleen de bezemsteel en de uurtjes die we niet tellen. Schroeven e.d. lagen allemaal nog ergens in een bak, zelfs embrassehaken. En het was leuk om te doen, al had ik me wel een beetje verkeken op de tijd die ging zitten in al die lussen. Maar weggezakte kennis is weer opgefrist dus dat is ook wat waard ;-)

Heerlijk ook weer, het normale ritme! Hoewel even wennen dat jongste dochter nu ook de hele week van huis is. In de weekends komt ze wel thuis. Met een berg was, waarschijnlijk. En een hoop verhalen denk ik.





donderdag 25 augustus 2016

Dagjes uit met de jongens

Ik zou nog bericht doen van de uitjes. We zijn naar het schoenenmuseum geweest en naar het militair museum. Dat is gauw gezegd en nu nog wat plaatjes...

Het Nederlands leder en schoenen museum in Waalwijk
deden we aan toen het op een dag alleen maar regende en erg koud was. Dat was op een donderdag.
Het is maar een klein museum, maar in combinatie met een bezoek aan de kringloop een paar straten verderop was het goed voor een middagje even eruit. Het is wel breed opgezet, het ging over de historie van allerlei leerbewerkingen zoals zadels, kruithorens en natuurlijk schoeisel. Ook voor kinderen was er het nodige te ontdekken, allerlei luikjes en quizen waar je moest voelen wat voor vacht het was enz. 

Mijn moeder was ook mee.

Verstopt in en sarcofaag.

Wat was het werk vroeger zwaar en slecht voor je gezondheid!
Ook allerlei machines stonden uitgestald, van die groot uitgevallen naaimachines en grotere apparaten. Leesten en mallen en natuurlijk schoenen te kust en te keur. De eerste rolschaatsen zagen er komisch uit. 

Kijk, dit lijkt wel Bettie 49! - Grapje.

Het NMM
Vorige week maandag ging ik met de jongens naar het Nationaal Militair Museum in Soest.
Ook een heel leuk museum, nog vrij nieuw, want Koning WIllem-Alexander heeft het geopend.
Ook hier genoeg te zien, allerlei militaire voertuigen, van de open vliegtuigjes van WO1 tot moderne toestellen, kanonnen en tanks. Er werden films getoond van de historie van de krijgsmacht en van de oorlogen. Persoonlijke verhalen konden worden beluisterd. In de schatkamer pracht en praal uit verleden tijden. De Franse tijd zagen we weer in een andere zaal.
Wat de jongens ook erg leuk vonden was de explore-ruimte. Daar konden ze allerlei dingen zelf doen met simulators en in een vliegtuigcockpit of jeep kruipen.

Camouflage


Lang geleden

Keukenwagen

Eén van de modernste wapens... drone ter grootte van een libel. 
Toegerust met camera's en explosieve lading. 
Eng.


Buiten stond een mini-stormbaan opgesteld, waar middelste zoon over- en doorheen vloog. 
Hij liet maar eventjes zien dat hij heus geschikt is voor het leger...

Het was een geslaagde dag!






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...