Jolanda

Jolanda

Pagina's

donderdag 14 januari 2016

Ontrommelen

Het is wel een uitzonderlijk vreemde winter. Een soort van lange herfst. Terwijl de nattigheid buiten op dit moment weer een beetje opgedroogd wordt door een waterig zonnetje, zit ik dit blogje te schrijven.
Van de week bedachten oudste dochter en ik dat het tijd werd om die vieze kast eens uit de kelder te halen. Jongste dochter had die kelder vorig jaar helemaal netjes opgeruimd maar aan de kast kwam ze niet meer toe. Het is een ouwe gefineerde kast die ik als opslag gebruikte voor voorraaddozen enz. Maar onze kelder is vreselijk vochtig, dus bewaarde ik de meeste dozen allang weer ergens anders. Die kast bleef maar staan. Tot eergisteren. Allerlei doosjes kwamen er nog uit tevoorschijn, waaronder oude papbakjes en de onvermijdelijke boterkuipjes. Kon allemaal in de plastic herozak. De rest van de bakjes moet ik nog uitzoeken en opnieuw opruimen. En dochter heeft de kast buitengesmeten en die ligt kleddernat te worden... Goed om in de kachel te hakken maar dan zal het toch eerst weer moeten drogen.

Gisteren ben ik met mijn zus naar onze moeder gegaan om daar de kelder grondig op te ruimen. Het liep gesmeerd en er ging een heleboel rommel weg. En altijd kom je dan dingen tegen waarvan het handig is te weten wat je nog ineens blijkt te hebben... Met elkaar was het een zeer geslaagde en gezellige dag.

Ik blijf zelf ook aan 't ontrommelen. Mijn eerste blogje ging daar al over en telkens weer is het nodig, anders slibt de boel ongemerkt dicht. Daarbij wil ik dan ook nog de kamer waar middelste zoon in gaat slapen, opknappen. De muren moeten worden gesausd want nu is't zacht lila. En ook al vindt hij dat niet eens erg - ik hang er wel posters overheen, ik wil er morgen eigenlijk al in- , ik wil er toch meer een jongenskamer van maken. Gordijnen kunnen intern verhuisd worden dus dat scheelt dan weer. De (kast)deuren moeten wel geverfd, maar de rest van het verfwerk is neutraal van kleur en nog best goed, dus dat ga ik nu niet doen. Maar ja, ook dat valt weer tegen, er zat een scheur in de muur, die moest wat uitgekrabd worden maar er vielen nog wat meer brokken muur naar beneden... gevolg is een heel pleisterwerk wat nu nog drogen moet.

Dan duurt het alles maar weer wat langer... ik heb nu toch geen tijd, want in de oven zit de broodnoodzakelijke appeltaart voor de verjaardag van jongste zoon. Hij stuitert al een paar dagen om me heen en telt de nachtjes af... nu nog één. Hij droomt van mooie cadeaus en kreeg er al twee: een aardigheidje van zijn grote zus en een kadootje over de post: een mooie zelfgemaakte verjaardagskaart. Die staan al keurig uitgestald in de vensterbank, hij denkt wel dat we een groter plekje op moeten zoeken voor de rest... pfffft. Wat heerlijk nog, zo spannend en leuk: bijna acht jaar.

5 opmerkingen:

  1. Gefeliciteerd met jongste! Lekker toch altijd een appeltaart, en wat slagroom of ijs erbij!!
    Goed van je om zo heerlijk op te ruimen. Geeft weer lucht.
    Groet, Wlma

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Grappig is dat, ik lees overal van mensen die aan het opruimen zijn! Ik doe zelf ook mee hoor ;-) Misschien krijg je wel opruimkriebels van deze gekke winter?? Alvast van harte gefeliciteerd met je jongste! Onze oudste is ook acht, leuke leeftijd! Geniet van je appeltaart!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Van harte gefeliciteerd met jullie jongste! Leuk dat hij nog zo lekker enthousiast ernaar toe leeft. Geniet er maar van!
    Leuk ook om weer iets van je te lezen.
    Groetjes Gerda

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk hoe je je als kind zo kunt verheugen op je verjaardag!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Gefeliciteerd met jongste! Heerlijk hoe kinderen zo naar hun verjaardag toeleven! En dat ontrommelen.... ja, dat houdt inderdaad nooit op!

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...