Jolanda

Jolanda

Pagina's

woensdag 16 november 2016

Het zijn de kleine dingen die het doen

Het gevaar van een blog is altijd dat je de zaken te rooskleurig voorstelt, alsof het hier altijd alleen maar leuk en gezellig is. Nou, dat is beslist niet zo, maar dat ga je niet uitgebreid bespreken op internet. Ook hier - zoals overal- besognes en minder fijne dagen. Toch is het daarom goed om juist ook te genieten van die vele kleine dingen die groot zijn als je 't maar opmerkt.

Volgens mij ga ik de herfst elk jaar mooier vinden. Al die tinten, elke rit naar school of winkel word ik opnieuw getrakteerd op dat kleurenpalet. Van geel, oranje, rood en bruin. De donkere stammen eronder en ertussendoor. Het blad dat rond de stam neergedwarreld is. Prachtig.

Het uitzicht uit mijn keukenraam

En niet te vergeten de rijkdom op ons eigen erf. Alles wordt bestrooid met blad, dus rommel zien we niet meer ;-)
Het enige wat ik momenteel in de tuin doe is de paden een beetje vrijhouden van het blad, dat schuif ik de borders in. En verder is mijn oog gericht op binnenshuis.

Want daar is genoeg te doen, spreken anderen van voorjaarschoonmaak, dan heb ik het maar over herfstschoonmaak, want zo voelt het. Zomers blijft er vanwege alle drukte het nodige liggen en nu is er tijd om één voor één de zaken aan te pakken.
Het begon met het zemen van de ramen een paar weken geleden alweer. Toen de buitenboel geverfd was, zei mijn Farmer: een maand niet aan de ramen komen! Nou, dat vond ik best, want ik had wel wat anders te doen en we konden tenslotte nog door de ramen kijken, dus.
Maar goed, al mis ik de voelsprieten van een echt deugdelijke huisvrouw, op een gegeven moment werd het zelfs mij te bar. Ik vroeg en kreeg permissie en zeemde in twee dagen de hele binnen-en buitenboel. Ik heb veel ramen, vandaar die twee dagen. Bovendien haalde ik binnen ook nog eens alles van z'n plek en stofte, zoog en dweilde ik ieder hoekje. Ik voelde me zeer voldaan toen ik 's avonds op de bank neerzeeg.


Blij ben ik met mijn nieuwe lamp, die ik in de kringloopwinkel kocht. Inderdaad, tweedehands, maar voor mij nieuw en ik vind 'm heel mooi. Het is een staande lamp, die zocht ik al langer voor die ene donkere hoek in de kamer.
De kamer moet in z'n geheel nog opgeknapt worden, hier en daar bladdert het behang, we hebben last van vocht en nog steeds moet de buitenmuur aangepakt worden voor we het binnen gaan aanpakken. Ik moet wat dat betreft nog steeds geduld hebben, want eerst is de jongveestal aan de beurt.

Na de opfrissing in kamer en keuken verlegde ik mijn aandacht naar de zijkamer, alias rommelhok. Werkelijk alles wil ik daar door mijn handen laten gaan en nu weet ik weer hoeveel batterijen ik nog heb, waar de veters zijn en dat ik tandpasta op mijn boodschappenlijstje moet zetten.
Wat ik ook gemaakt heb, is een doos voor bewaarspullen. Je komt altijd van die dingetjes tegen, wel of geen aparte schroeven, moertjes, dopjes enz. waarvan je weet dat ze wel belangrijk zijn en die dan ergens ingedaan worden, maar als je het nodig hebt weet geen mens meer waar het is. Dat hadden wij een poosje geleden, toen we een dopje van het oude luchtbed kwijt waren. Ik ben het nog niet zolang geleden tegengekomen, maar... onvindbaar. Ook als je niet weet waar dingen voor zijn is mijn advies om het niet te gauw weg te gooien. Zo heb ik namelijk ooit van een nieuw luchtbed ook een draaidop weggegooid, dacht ik dat 't een oude dop van een lege fles was... Het lijkt me handig om voor al die rommeltjes een aparte doos te hebben.

Het is nog een hele klus daar, waar ik de tijd voor neem. Ook mijn naaimachine staat er en ik wil alle klosjes en knoopjes e.d. ordenen. Mijn haakspullen wil ik ook tot op de draad uitzoeken.Van opruimen word je blij.

Wat zal ik verder nog zeggen... over mijn moeder, die 81 werd, waar we 's ochtends heengingen omdat ik een versgebakken appeltaart zou afleveren. Waarbij mijn Farmer later kwam, omdat een kalf niet wilde drinken, maar gelukkig nog op tijd was om met elkaar te eten, zodat het uiteindelijk nog de moeite waard was dat hij er ook kon zijn.

Over een onverwacht bosbezoek naar het gewone bos(je) over de rivier, met de jongens en jongste dochter, waar de tijd er eventjes niet toe deed en we heerlijk uitwaaiden. Het was niet eens erg mooi weer maar je frist er gewoon van op. Wat foto's daarover:




En nu zit middelste zoon uit te zieken op de bank, want hij is al vanaf vrijdagmiddag ziek. Gelukkig knapt hij wat op en ik hoop dat hij morgen weer naar school kan.







6 opmerkingen:

  1. Ik geniet ook enorm van de prachtige herfstkleuren. Hoewel de blaadjes nu toch wel echt beginnen te vallen hier. Volgens mij duurt het niet lang meer en dan is het kaal.

    Beterschap voor je zoon!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb hetzelfde: óf de herfst wordt elk jaar mooier, óf mijn ogen worden elk jaar meer geopend daarvoor...
    Wat ben je lekker bezig in huis! Ik krijg gewoon door het lezen ervan ook weer zin om het een en ander aan te pakken hier.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is een hele mooie herfst is ook mijn indruk.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooie plaatjes, en wat ben je heerlijk bezig! het werkt er aanstekelijk ;-0

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Bij ons ook, goede tijden, slechte tijden en dan zijn inderdaad de kleine dingen fijn. Helena
    Ik hoop dat niet nog meer zieke kinderen volgen. Helena

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Een gezellig blogje. Qua opruimen gaat het hier momenteel ook een beetje zo. Lekker alles weer eens beetpakken en opruimen. Je lamp ziet er gezellig uit. Als je er op die manier aan komt ben je er juist nog extra blij mee is mijn ervaring. Groetjes Gerda

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...