Jolanda

Jolanda

Pagina's

donderdag 25 juli 2019

Verrassingsmeloenen en gehaakte babyspeeltjes

Het is zo warm! 's Ochtends vroeg probeer ik nog wat te doen voor het niet meer lukt. De kippen voeren, het kasje gieten, al doe ik dat ook vaak 's avonds. Overdag als het echt heet is, is het te benauwd voor mij om buiten te zijn. 

Farmer is bezig met een sproeier te fiksen die in de moestuin kan. Ik moet nodig de tweede ronde krootjes uitplanten, maar de grond is er nu te droog voor. Hopelijk lukt het om 'm vanavond aan te krijgen, dan is morgenochtend de grond drassig genoeg om ze uit te planten. 


We hebben van een vriend meloenplantjes gekregen. Welke soort precies weten we niet, het zijn dus verrassingsmeloenen... Maar ze moeten nog een tijd groeien, geen idee of het al niet te laat is ervoor. Ik heb er nogal wat: 4 heb ik in het kasje geplant, 2 op een warm plekje voor een oud schuurtje in de achtertuin. En in de moestuin. Die is heel groot en dit jaar heb ik maar een klein deel in gebruik. 



We hadden een dag lang er een slang bij gelegd van de puls. Toen kon ik de distels en paardbloemen er met gemak uit krijgen en daarna heeft Farmer het gefreesd. Daar heb ik de rest (de meeste) plantjes gezet. Ik moet dat ook wel regelmatig gieten omdat het maar zo droog blijft. 



Ik zei: als we nou geen eigen meloenen kunnen eten dit jaar, weet ik het ook niet! 
Maar toch valt het nog tegen: de mollen vinden het ook heerlijk, zo'n omgerommeld stukje grond, en wroeten onder de plantjes door zodat ze omhoog geduwd worden en niet kunnen wortelen.
Zo is het altijd wat. 


Die geen mollenbezoek gehad hebben, groeien best. Afwachten verder. 

Voor de zomervakantie was ik nog bezig met haken. We hadden van de kerkactie houten bijtringen en rammelkralen en daar zou ik wat leuks omheen haken.


Deze kwam eerst, deze koala zag ik in een nummer van simply haken, ik heb het hier en daar wat aangepast, ook omdat ik babyspeelgoed het liefst met gewone katoen haak. 

Dit luipaardje was de volgende. Komt uit het boekje Babyspeelgoed haken van Rosanne Briggeman.
Ik ben nu met een tijgertje bezig met hetzelfde patroon waarvoor ik een streepjespatroon heb getekend. Het is ingehaakt, tapestry techniek heet dat dacht ik. 
 Nog een kunst apart, het tijgertje is dan ook nog niet klaar, omdat ik momenteel niet zoveel aan haken toekom en dan heb ik liever nog een eenvoudiger iets. Dit soort dingen is meer iets als het tuinwerk stiller ligt. Ze zijn dus voor de kerkactie, maar 1 is al verkocht aan Middelste Dochter die hem superleuk vond en als kraamcadeautje aan iemand wil geven. 

Dit lieveheersbungeltje heeft ze ook genomen, had ik van de winter al gemaakt.

Komt uit boekje Bungelknuffels.
De achterkant was eigenlijk met gekleurde stippen maar ik vond het basic leuker.






woensdag 10 juli 2019

Bessen, bijen, beregenen, buizerdnest en bouwen

Inderdaad: 5 keer een B... Geniet mee met de plaatjes.

Elke dag werk ik wel een tijdje in de tuin. 
Het is bessentijd.
We hebben een paar struiken die al geplukt waren, omdat die vroeger zijn. 
Van de nieuwere planten zijn de bessen nu goed.

Blauwe bessen.

Traditiegetrouw werk ik ze in het deeg voor de muffins.

Muffins zijn heel wat anders dan cakejes: er zit weinig suiker in en ook wat droger.
Naar mijn idee dan ook gezonder.

Rode aalbessen.
Ze staan nog te wachten om gerist te worden, daarna maak ik er bessensaus van.

De bramen zijn dit jaar, dankzij mijn schoonouders en mijn Farmer, rigoureus gesnoeid.
En dat lijkt goed uit te pakken en we zullen er straks tenminste bij kunnen om te plukken.
Andere jaren hingen ze tot over het hek langs het koeienpad.
Sommige koeien namen dan ook weleens een braampje, gelooft het of niet... 
Maar zelf konden we ze haast niet plukken, het zou soms makkelijk zijn als je armen uitschuifbaar waren!

Even wachten nog...

Maar het lijkt goed te komen.
We hebben er ook een dag de tuinslang van het pulswater bij gelegd, hopelijk helpt dat om de vruchten sappig te doen worden.

Genieten van de mooie phlox langs het paadje in de achtertuin.

En van de hortensia's, volop in bloei.

We spotten volop dieren:

Een grote bruine libelle, ik zie ook regelmatig blauwe en groene.

Oudste zoon was aan het opruimen en stak een hele hoop brandnetels weg die voor het hek stonden.
Toen deed hij gauw een stapje terug want ineens kwamen er bijen uitzoemen!

Het blijkt een nest te zijn...

Zoekplaatje: Als je goed kijkt zie je een bij.
 Ze bezoeken gewoon het nest, nog steeds, gelukkig.
We hebben opgezocht welke bijen het zijn, het boekje zegt: zandbijen.
En dat op onze klei :-)
Maar het is een oud natuurgidsje wat ik kreeg op mijn elfde ofzo.
Ik heb net ook nog even gekeken ip internet. Het klopt wel dat het een zandbij is, want het nest is dus onder de grond gebouwd. En ik denk dat het een vosje is, mannetjes schijnen verschillend te zijn van vrouwtjes. 
Maar zeker weten doe ik het niet, want ze vliegen nu wel heen en weer, al is het juli, maar dat komt misschien doordat het nest verstoord is...
Ik laat me graag verbeteren, als je het beter weet!

En dit is de mais achter het huis. Voor het huis staat hij er goed op, maar hier achter is het droevig gesteld. 
Het is een akker van omgeploegd grasland en daar schijnt de mais het overal moeilijk op te hebben in deze uitzonderlijk droge tijden.
Mijn schoonmoeder houdt bij hoeveel water er het hele jaar door valt (ook wanneer er gekuild wordt etc, heel leuk) en ze had het eens opgeteld: Dit jaar, vanaf januari tot 1 juli 75 mm minder dan vorig jaar. Toen kwam daarna de droge periode, wat zal het nu worden? Totaal gemiddelde per jaar is dacht ik 750 mm. 

Daarom gingen we toch beregenen. Farmer heeft een paar grotere standaards gemaakt met lange buizen, om meer bereik te kunnen krijgen. Een hele middag aan het lassen en knutselen geweest, maar het geeft mijn Farmer altijd veel genoegen wanneer hij iets in elkaar kan flansen met gebruikt materiaal, dit kreeg hij van een vriend.

Je hebt er een halve dagtaak bij met dat beregenen maar je wilt wat.

Na de mais is het gras aan de beurt.

Scholeksters, kokmeeuwen, kraaien en andere zwartrokken zijn er als de  kippen bij om hun buikjes te vullen met womrpjes en larfjes enz. Farmer had even daarvoor ook wat gier gereden en daar vinden ze vaak ook wat lekkers in - zij zien dat anders dan wij ;-)

Langs het koeienpad naar de wei staat een groep bomen en daar zit- al jaren lang - een buizerdnest.

Je hoort steeds de jongen en ouden roepen naar elkaar, een vrij hoog pwieuw-geluid.
Heel wat prettiger om te horen dan dat gesnerk van de jonge eksters 's morgens vroeg op m'n balkon bij het open raam...

Tot slot de laatste B...
Jongste zoon heeft vakantie en helpt mee met het telkens omleggen van de beregening.
Samen met Oudste Zoon, met elkaar gaat het nog aardig vlot, ze vinden zichzelf behoorlijke "pro's". 
Hij zit regelmatig achter de computer maar hij is ook lekker aan het bouwen met de lego.
  
Hij heeft het politiebureau weer opgebouwd,

Gekeken hoe op de plaatjes in het legoboekje een brandweerkazerne eruit ziet en geprobeerd na te bouwen.
Wat ik aardig gelukt vind.

Van de onderdelen van een enorme kraan van z'n broer heeft hij een boerderijtje gemaakt.

Dus ook al is het nu niet echt weer om te zwemmen, hij vermaakt zich zeker wel!




maandag 8 juli 2019

Tuinieren op zware klei en opnieuw bonen gezaaid

Ik heb toch weleens verteld dat we hier leven op zware rivierklei? Tot 80 % afslibbaar in vakjargon.
Het betekent dat de grond uit zeer fijne deeltjes bestaat, waardoor het dicht slibt bij regen. Er is dan niet door te komen. Bij droogte komen er enorme scheuren in de grond. Dit jaar is dat in het weiland minder, Farmer denkt dat door de grote droogte van vorig jaar, het gras dieper geworteld zit. En dat is positief, want we hebben nu gelukkig drie volle graskuilen liggen. In de tuin merk ik de scheuren echter wel, zelfs in het gras, je moet oppassen als je loopt, anders verzwik je je enkel doordat je in zo'n gat stapt, het is erg hobbelig en ongelijk.

Een paar jaar lang had ik last van tuinblues. Ik had er helemaal geen zin meer in, dat zware werk steeds en het helpt niet genoeg. Het is ook zo groot en ik moet het meestal alleen doen. We hebben dit jaar daarom maar een klein deel van de moestuin omgespit (wat hier ook echt moet gebeuren anders krijg je geen lucht in de grond). Natuurlijk op het lichtste stuk wat het gemakkelijkst te bewerken is. En weet je? Ik heb er nu veel meer zin in. Het is weer te overzien en ik krijg er daardoor juist energie van om in de tuin bezig te zijn. En ik ben van plan om ook de leeftuin meer aan te pakken. Wat is dat nou weer: de leeftuin?
Heel simpel. Ik zeg vaak siertuin maar eigenlijk is het dat niet in de eerste plaats. Het is de tuin rond het huis - de moestuin is achter deze tuin. En niet dat het vol staat met prachtige bloemen en planten maar het is wel de tuin waar we buiten zitten, ontspannen en eten of leren. Kortom, een tuin waar we leven. Leeftuin dus. Dan is het leuk als het er mooi en verzorgd uit ziet maar ik kan ook in een boek verdiept zijn als er op dat terras allerlei ongeriefs staat. Mits het niet te gek wordt natuurlijk ;-)

De strijd tegen het zevenblad in de voortuin heb ik verloren, het staat te triomferen naast het paadje naar de voordeur. Dat is trouwens ook wel iets waar ik moedeloos van werd. Mijn Farmer  heeft de grond ooit helemaal afgegraven maar het is volop teruggekomen, elk minuscuul worteltje werk weer een nieuw plantje, het is echt een verschrikkelijke woekerplant. Ik heb het maar laten varen omdat ik toen niet de energie had om het te blijven aanpakken. Het is op zichzelf niet lelijk maar verdrukt andere planten en die verdwijnen zelfs.

Alleen de grond in directe omgeving van de bebouwing is minder zwaar. Daar is het tuinieren iets gemakkelijker. Maar over het algemeen hebben we op de kleigrond veel last van de kruipers: onkruid wat haast niet te verwijderen valt door dat het overal heen kruipt en vaak ook nog hier en daar van die diepe wortels in de grond steekt. En hanenpoten in de moestuin. Wie niet weet wat dat is...

Dat is dit. Het is een grassoort. Hier zijn ze nog klein.

Als je er niks aan doet wordt het heel breed, ook de wortels, en erg hoog en kun je het er zowat niet uit de grond krijgen. Zeker niet uit kleigrond. Dan moet je een riek gebruiken

Dus liever regelmatig weghalen als het nog klein is.
Dan kunnen de boontjes verder groeien.

De eerste zijn al gegeten. Maar de boontjes wilden niet erg opkomen dit jaar.

En deze ken je vast ook wel.
Melkdistel. Er komen gele bloemen in. 
Ook deze kunnen metershoog worden.
Dat wil je niet in je moestuin!

Daarom ook eruit zoveel als 't kan.
Zie je hoe lang de penwortel is?
Als de plant groot is, is de wortel nog veel dikker en veel langer :-(

We hebben ook die andere distels, akkerdistel met rose bloemen. Het blad is erg stekelig en je moet dikke handschoenen aanhebben om die te verwijderen. Gelukkig zijn die in de tuin niet zo talrijk als de melkdistels.

Ik heb dit jaar alleen Chinese bonen gezaaid, die zijn klein en smakelijk. 
Van de boontjes die ik gezaaid had is maar een kwart opgekomen. Dat is wel heel weinig! Nog een keer zaaien leverde geen beter resultaat op. Ik zaai altijd voor in de kas. Wat ging er mis? Het zaad is niet te oud. 
Ik heb ze buiten uitgeplant maar het is maar een armetierig beetje. 
Ik las bij Diana's mooie moestuin hoe zij dat doen.
Ik besloot nog een keer te zaaien, nu in groepjes.

4 of 5 zaadjes bij elkaar in een holletje.
Zo deed ome Jan het vroeger ook, dacht mijn Farmer.

Ik had twee bakjes (nu wil ik toch echt boontjes krijgen) en gelijk een testje gedaan: in de ene bak voorgeweekte bonen en in de andere droge bonen.Uitslag van de test is dat voorweken echt beter is.
Ik had slakkenkorrels gelegd en van het ene bakje waren ze de volgende dag al weggegeten.
Verklaring 1 van de slechte opkomst der bonen begin juni: slakken.
Toen zag ik een afgevreten topje en een mus die haastig wegvloog toen ik de kas inkwam. De deur stond nl uitnodigend open vanwege de hitte. 
Verklaring 2: vogels.
Ergens moest ik van die ouwe boodschappenmandjes hebben waar de kinderen vroeger winkeltje mee speelden. Gelukkig gauw gevonden en ze pasten precies over de zaaibakjes!
Een mens moet er wat moeite voor doen om mooie bonenplantjes te krijgen ;-)

Moment van uitplanten was gauw aangebroken. Het wil wel met de warmte!
Kletsnat gegoten, zodat ze makkelijk los te krijgen zijn.

Gatje graven, ook kleddersvol water laten lopen...

Plantgroepje erin

En even goed aandrukken met aarde.


Bonen houden niet van teveel nattigheid maar het was in de hitte en droogte  nodig om ze een goede start te geven. 
Een paar dagen later stonden ze er nog steeds fris bij.
En ook nu heb ik er een tuinnet over gedaan, als ze groot genoeg zijn mag het er weer af maar anders pikken de vogels alsnog de topjes eruit. 

Bij de kroten heb ik dat ook gedaan en als ze groot genoeg zijn heb je er geen last meer van.

Zo groot alweer... laten we er maar aan beginnen, dan groeien de andere verder door.

Heerlijk, kroten uit eigen tuin.



woensdag 3 juli 2019

Toch hooien en onverwachte plantjes in de tuin.

Nee, Farmer ging niet maaien toen het heet was hoor.

Alleen een klein stukje dan, om te hooien....
:-)

Hooi moet altijd wel een aantal dagen drogen, dat duurt heel wat langer dan kuilen.
Maar toen het zover was dat de pers kwam, was het gelukkig niet al te heet, er woei een lekker briesje.

We hadden hulp genoeg met twee dochters en Oudste Zoon.

Jongste Dochter zal eens keuren.

Eerst reed ik zelf met de trekker.
Dat gaat maar met een slakkengangetje dus dat kan ik wel aan ;-)

Tijd zat voor 'n selfie ;-)

Later kroop mijn schoonvader achter het stuur en ging ik de balen bij elkaar zetten, dat was nog een best gesjouw, die pakken waren toch nog behoorlijk zwaar.


Zo kon Farmer ze makkelijk omhoog krijgen.

Scheelt heel wat met het met de hand opsteken met de gavel.

Mijn Farmer dacht dat het zo'n 120-140 pakjes zouden worden, maar uiteindelijk waren het er 168. Dat is mooi, want er waren nog maar 18 pakjes over...! Vorig jaar immers viel er niets te hooien.

En natuurlijk, ik had het kunnen weten, toch ook gras gemaaid en gekuild aan het einde van vorige week.
Want deze week is Jongste Dochter vertrokken om samen met Oudste Dochter een trektocht door Schotland te maken.


Nu nog wat anders. 

Vanuit mijn keukenraam kijk ik zo op de achtertuin. Een klein stukje ervan, recht tegenover dat raam, hebben we wat veranderd. Eerst stond het ramvol met citroenmelisse maar we wilden daar wel wat anders. Er staat een ook vaste Bellenman (Fuchsia), die elk jaar prachtig bloeit. Natuurlijk mocht die blijven. Dit jaar heb ik er wat vaste planten en zomerbloeiers in gedaan. Leuk om vanuit mijn keukenraam zo te kijken naar dat bloeiende spul. Toen ik wat onkruidjes weghaalde, zag ik tot mijn verrassing:

 een kleine tomaat! 

Hé, wat gek. Na enig nadenken dacht ik, nee, toch niet. Vorig jaar bracht Oudste Dochter een paar cherrytomatenplantjes me. Omdat het kasje nog niet gemaakt was had ik ze maar gauw in het braakliggende stukje gezet. Waarschijnlijk is dit een zaailing van een afgevallen vruchtje. Leuk hoor, zomaar een extra tomatenplantje. Zelf had ik alleen gewone tomaten gezaaid dit jaar, en ik heb het plantje dan ook  in het kasje gezet.

 Als ik onkruid tegenkom wat ik niet ken, laat ik het meestal een tijdje staan om te zien wat het worden zal. Soms is het verrassend mooi, 

zoals het kaasjeskruid. 
Rose, hier tussen de ook spontaan gekomen witte bloemen.
Hoe de witte bloemen heten weet ik niet.
Iemand wel?

Evenals deze... Ik had lavatera's gezaaid maar ik geloof niet dat dit het is;-) Maar 't staat het wel. Evenals op sommige andere plaatsen en ik geloof vorig jaar ook al. Ooit heb ik vlindermengsel gezaaid, zou het daarvan nog zijn? Lelijk vind ik het niet.

UPDATE:
Iemand mailde mij dat het waarschijnlijk een Datura is.
Nu ik een naam had heb ik het opgezocht en inderdaad, het is een wilde Datura stramonium. De Nederlandse naam is doornappel. Hij groeit op bewerkte grond, bij ons achter de kuilplaat ligt een hoop grond en groenafval van de tuin en daar groeien ze ook. De plant heeft stekelige vruchten, waarin ikweetniethoeveel zaadjes zitten. De plant is familie van de Brugmansia die we eerst ook wel kenden als Datura. In tegenstelling tot de Brugmansia die heerlijk geurende bloemen heeft, hangt rond de doornappel een eigenaardig luchtje. De doornappel is ook heel giftig.
Ik laat de planten nog even staan, maar voor ze uitgebloeid zijn haal ik ze weg want ik heb niet veel zin om ze volgend jaar overal tegen te komen.

Dit is gekocht op een markt, ook al geen idee wat het is... :-(

Weet ik nog wel iets? 

Nou ja, dit is hertshooi. Denk ik.
Ik snoeide dat altijd in het voorjaar en nu niet gedaan. 
Nog nooit zo rijk gebloeid als nu. Simpel plantje maar je kunt best blij worden van een gele bloemenzee.
Dus voortaan snoei ik na de bloei!
Wat ik dan weer best had kunnen weten, maar ja. 


Verder hier druk, de laatste schoolweek voor de grote vakantie van Jongste Zoon, Maandag was de diploma uitreiking van Oudste Zoon, volgende week rep-week voor Middelste Zoon.
Er neemt een meester afscheid en enkele moeders maakten een taart.
Wij ook, samen met Jongste Zoon heb ik een aardbeienkwarktaart gemaakt, volgens mijn eigen recept (wat je kunt vinden op mijn blog, tik maar in in het zoekvenster).

Hij verpulverde de koekjes voor de bodem en roerde het kwarkmengsel door elkaar.
De aardbeienpuree kwam uit de vriezer, ik vries elk jaar enkele porties in voor kwarktaart te maken wanneer ik wil.

En deze chaoot moest weer wat vergeten... de slagroom voor bovenop. 
En de aardbeientijd is net voorbij. 
Dan maar een likje zelfgemaakte aarbei-bessenjam erop. 
Kan ook toch?


Het was weer een lange post, ik geloof dat ik niet anders kan in deze tijd :-)












Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...