Jolanda

Jolanda

Pagina's

zaterdag 27 februari 2021

Zware bevalling

 Woensdagochtend. Vandaag zal Oudste Dochter komen. Zij had een dag vrij gekregen van haar baas, een varkenshouder. We zouden samen een begin maken met het zaaien. Zij houdt erg van de moestuin en had vorige week het stuk tuin ontdaan van de rommel van vorig jaar en Oudste Zoon had het gefreesd. Spitten was niet nodig. Nu ligt dat stukje grond te pralen en te wachten om gebruikt te worden. Al is het nog te vroeg om buiten al te zaaien, vΓ³Γ³rzaaien kan wel!

Voor het zover is ga ik eerst mijn Farmer helpen. Er zijn momenteel erg veel kalfjes en die voeren we altijd verse melk. Dus dat doen we tijdens het melken. 

Kijk eens hoe het met de tweeling gaat (uit het bericht van januari). Ze zitten nu weer samen in een hokje.

Tja het is een beetje jammer dat de foto wazig is, maar 't gaat om het verhaal... deze twee zijn geen zusjes maar hun moeders zijn soort van beste maatjes. Want die hebben toen ze klein waren ook altijd bij elkaar gezeten en ze lopen heel vaak bij elkaar in de wei. Hoe leuk leek het Jongste Dochter dat deze twee ook beste vriendinnetjes zouden worden πŸ„πŸ„

Behalve dat ik dan de kalfjes voer, melk, brokjes, hooi enz. zwabber ik ook de wachtruimte en melkruimte. Stront vegen dus, achter die koeienkonten aan πŸ˜‰ Ik zag dat er een koe lag in de ziekenboeg/kraamkamer. Die was daar al een paar dagen  't Was het zevende kalf, al een oudere koe dus. Nr. 28, daar had ik eerst vaak "ruzie" mee, in het weiland was ze weleens dwars. Later ging het beter, maar ze loopt altijd achteraan. Naast mij, net alsof ze dat soort prettig vindt. 

Maar het ging heel niet goed hoor. Ze kreunde heel erg (nou doet zij dat wel vaker) en hijgde behoorlijk, was zichtbaar benauwd. Ze wilde ook niet meer overeind en Farmer dacht aan melkziekte. Hij had al iets gegeven daarvoor, maar 't beterde niet en er zat ook geen schot in die bevalling. 

Farmer ging eerst maar eens eten en belde met de veearts. Toen hij net weer weg was en ik nog in de keuken bleef, kwam Oudste Dochter binnenstuiven. Amper tijd om hallo te zeggen.... "Ha, ik val met m'n neus in de boter, ik mag een koe voelen..!"  (Voelen of er al een pootje of neusje in aankomst is.) Smeet d'r spullen neer en rende weer naar buiten. 
Maar het bleef niet goed.  De veearts kwam - geloof me, de veearts is vaak eerder ter plekke dan een huisarts. Het bleek dat in het geboortekanaal een knik zit, wat het afkalven bemoeilijkt. Dit wordt bij elk kalf erger... helaas. Nou ja, om een lang verhaal wat korter te maken, na veel gedoe is uiteindelijk  het kalf gekomen. De moeder had het nog lang daarna zwaar. We gaven haar twee emmers water die ze achter elkaar leegdronk, legde het kalf naast haar neer en daar toonde ze gelukkig belangstelling voor, begon het af te likken. 
Ze heeft nog extra medicijnen gekregen en pas de volgende dag ging ze staan. Tot die tijd hebben we wat gemolken met de hand, maar dat gaat niet zo best als ze ligt hoor, af en toe naar andere zij proberen te rollen. Maar nu zo af en toe weer wat loopt en vooral ook weer vreet gaat het van lieverlee beter. 


Nu wordt ze gemolken met de minimelker, dat is zo handig, dan hoeft ze het hok niet uit naar de melkput maar kan ze gewoon daar blijven en op krachten komen. 


Ze heeft maar 3 goede spenen, dat is al heel lang zo maar ze is een goede melkkoe. We stoppen dan een dopje in één van de afnemers.

Naderhand moet je dan wel alles 3 x spoelen. 

En het kleintje... is een stiertje. En die doet het prima! 😍

Na deze gebeurtenis op woensdag gingen we 's middags zaaien. 
Oh nee, niet samen. 
Want Oudste Dochter ging ineens veel liever Jongste Docher meehelpen met het verven van het tuinhuisje 😊 Vond ik ook prima, ik hou niet zo van dat verven en zaaien kan ik alleen ook wel hoor.

En daar heb ik ook weer tig foto's van... maar die heb ik in vorige jaren ook al zo vaak laten zien. En het was alweer een heel verhaal.














donderdag 25 februari 2021

Vijver en haag

 Een groter contrast kan er haast niet zijn wat het weer betreft. Anderhalve week geleden nog in de vrieskou met sneeuw, nu volop lenteweer. Een bult te doen daarom ook! Waar te beginnen met vertellen want het is eigenlijk alweer te lang geleden maar ja, soms staat je hoofd er niet naar. 

De vijver, daar begin ik dan maar mee.

Die is iets kleiner gemaakt, nieuw folie erin en weer water erin. De rest komt later nog wel. Dit was nog voor de vorst. 

Je wilt niet weten wat er allemaal uit die vijver kwam toen -ie leeg werd gehaald. 
Speeltjes, een klomp, een kunststof schaaltje uit mijn keuken en nog meer rariteiten. De jongens begrepen er ook niks van hoor.....

Het was toen zo nat overal. Dikke baggersporen. 

Toch maar het gaas gezet.

Het is flink eind dus was heel wat werk. Farmer had hulp van zoon en dochter, de andere jongens kwamen ook af en toe meehelpen / kijken.
Ik heb daar niet aan meegeholpen.

Ik zorgde ervoor dat ze 't werk konden doen πŸ˜€

En ik was elke keer maar net op tijd om er nog een foto van te maken. Dit was een prut(tel)potje van gehakt met champignons en wortels, een aantal kruiden (en een blikje tomatenpuree? Dat weet ik niet meer). Heerlijk met gebakken aardappelstukjes en omdat ik niet genoeg had, Oudste Dochter was er die dag ook, ook nog wat rijst - restantje uit de vriezer. 

Hier maar vooraf de foto gedaan πŸ˜‹

Toen kwam dus de vorst, de sneeuw en zag je van die hele rommel en bagger niets meer. Een prachtig wit kleed erover! 
Na de dooi... helaas, daar kwam de rommel weer tevoorschijn. 
Verder opruimen, de zon en wind zorgen dat de boel opdroogt.

Dit kijkt al heel anders.

Toen kwamen ook de haagplanten.

Zie je dat stapeltje stenen in de hoek? Dat heeft Farmer gedaan voor als er b.v. een egel in het water terecht komt, dan zou hij daar er uit kunnen kruipen πŸ˜‰

Hopelijk slaan ze goed aan, we hadden advies ingewonnen bij kennisen. er zit speciale compost bij waar een schimmel in zit wat deze beuken nodig hebben om te wortelen en te groeien. 
Dit was allemaal vorige week al gebeurd (sommige foto's zijn wel van deze week).

Dat stuk rond de notenboom was altijd ontzettend kaal, groeide niet goed gras. Er was altijd te weinig licht. Na al dat geraus heeft Farmer het maar gefreesd en vandaag is er nieuw gras gezaaid. Een klein heininkje ervoor, zodat Hond er niet steeds overheen kan draven. Licht is er nu volop zoals je wel kunt zien. En op het moment dat ik dit schrijf, regent het een beetje.

Weerschijning in het water

Het was zo lekker dat we de hele week op de veranda hebben gegeten. Dat kon doordat de deur (rechts) er nu in zit. In de zomer gaat die er gewoon weer uit. 

Deze week is het hier voorjaarsvakantie en de jongens zijn elke morgen om 6 uur uit bed om naar hun vakantiewerk te gaan, dat is bij een kwekerij. Jongste Zoon was voor het eerst ook van de partij. Hij moest er wel wat aan wennen, hij klaagde na de eerste dag over ruwe handen. Tjoh, zeiden z'n broers ietwat smalend: Hij heeft ook 's wat gedaan! Het gaat nu al beter hoor. En ze hebben nog genoeg vrije tijd over. Oudste zoon helpt 's middags hier thuis ook steeds mee. 

Er valt nog een heleboel te vertellen en te laten zien van deze week, maar dat komt in een volgend blogje.























dinsdag 16 februari 2021

Klusje op de nipper en een varkentje

 Zaterdag had ik in een helder moment gauw de vrieskast leeggemaakt en laten ontdooien. 

Ik heb een deel in de andere vriezer gedaan en de rest in een paar kratten buiten gezet, daar vroor het toch nog, dus een prima moment om je vriezer te laten ontdooien en schoon te maken. Nog net op tijd aan gedacht! Die andere vriezer is een nieuwere, die hoef je niet te laten ontdooien. maar dit is een oudere, die we bij ons trouwen hadden gekocht. Je ziet ijsdozen, daar zit niet allemaal ijs in want ik gebruik ze ook als vriesvoorraaddozen. Het echte ijs hebben we trouwens alsnog in de andere vriezer gedaan.

Het was namelijk zo ontzettend nodig dat die kast werd ontdooid, het had al veel eerder moeten gebeuren. Dat ijs zit altijd in de onderste lade, schepklaar zeg maar. Dus waren we bang dat dat toch te zacht zou worden. Maar zondag hadden we daarvan gegeten en we hadden er geen kristallen o.i.d. op dus dat viel nog mee.

Zaterdagavond was -ie weer schoon en droog dus hebben we 'm weer aangezet, uurtje later de spullekes er weer in. Hoppa 😊

Inmiddels is het flink aan het dooien. Ook weer best, want we waren het wel weer zat. Wij hier in Nederland zijn er niet op berekend. Die vorst geeft een hoop extra werk, vraagt extra energie en al is het prachtig, het mag nou van lieverlee wel lente gaan worden πŸ˜‰


Nu wat anders. Haakpraat.

Vorige week had ik deze onderdelen aan elkaar gezet....

Niet mijn leukste werkje zeg ik eerlijk.

Maar het resultaat telt. Een lief varkentje.

 Al ben ik er niet helemaal tevreden over omdat het in het voorbeeld er veel liever uitzag... zij had dan ook ander garen gebruikt. Ik heb het patroontje van amigurumitogo . Het is in het engels en het is voor het eerst dat ik zo een patroon gebruik. Het is helemaal niet moeilijk, handig is alleen even dat je weet hoe de steken in het engels genoemd worden. Er staat zelfs nog een link bij van een flimpje dus dat maakt het helemaal makkelijk. Als ik wil kan ik ook nog kleertjes erbij maken, een jurkje of een hesje. Daar wacht ik nog mee of ik maak ze juist allebei, kan het verkleed worden. 

Het lastigste vond ik het snoetje, want de wangetjes zijn grappig bol, en de oogruimte moet je dieper maken en omdat ik de oogjes borduur maak ik het mezelf niet makkelijker... En zij had het tongetje van vilt gelijmd maar dat vind ik geen optie voor knuffeltje voor een klein kind. 

En nu wil ik graag iets anders dan een knuffel haken. Ik heb plannen voor een mooie sjaal, rechttoe rechtaan, patroon met stokjes vind ik ook heel leuk om te doen. Maar daar heb ik geen garen voor en heb op internet gekeken maar kan zo op een plaatje toch echt niet goed kiezen πŸ˜’

Daarom ga ik maar een paar slofjes haken. Heb ik al vaker gedaan maar om de skills niet kwijt te raken vul ik m'n wat geslonken voorraadje maar weer aan. 

Oh, heb ik die weleens hier laten zien? 'k Weet het niet meer... denk van niet. 

Wordt vervolgd dus!




vrijdag 12 februari 2021

Melkrijder vast en weer los en nog wat winterse plaatjes

 Toen werd het nog gevaarlijk ook. Hier in de straat was wel een paar keer een strooiwagen langsgekomen. Maar het bleef maar sneeuwen, die maandag. En waaien!

De nacht erna, rond half 2, werd er gebeld. Wij hoorden het niet, de vaste telefoon ligt beneden en wie van familie ons wil bereiken heeft Farmers mobiele nummer, die telefoon ligt wel boven want hij gebruikt die als wekker. Gelukkig werd Jongste Dochter wel wakker van de telefoon. Zij heeft haar slaapkamer beneden. Het duurde wel even voor ze bij haar positieven was en toen moest ze nog het hele eind lopen naar de telefoon, die begon weer opnieuw. Het was de melkrijder, die zou die nacht de melk komen ophalen. Hij zat muurvast in de sneeuw. De wind had allemaal dijkjes geblazen en hij zat in één van die vast. 

JD ons wakker maken, duurde natuurlijk ook even. Want ik dacht dat Jongste Zoon uit z'n bed was gekomen om iets, maar toen ving ik de woorden "melkrijder....verzakt..."en ik schoot overeind. Mijn Farmer werd wakker van die schrik en is gauw in z'n werkgoed geschoten, en haalde de trekker van stal. 

Het is goed gekomen, Farmer heeft de truck eruit kunnen trekken. Uiteindelijk heeft Farmer de hele straat schoongeveegd met de voorlader, telkens hoopjes sneeuw in de berm gedaan. Want hij dacht: tja, stel dat er een ambulance o.i.d. nodig is, kan die niet eens hierdoor komen! Het was drie uur toen hij klaar was en weer het bed in kroop tot even later de wekker weer ging....

Jongste Zoon vroeg de volgende ochtend of de politie het niet gezien had. Want anders zouden ze misschien een boete geven (want avondklok). Nou, zei ik, dat zou wel héél raar zijn als de politie een boete zou geven voor een goede daad! Nee hoor, dat zou de politie niet doen. (En ik dacht: we leven toch niet echt in een politiestaat.) 

De mensen in de straat waren hem erg dankbaar, zo bleek in de komende dagen. Inmiddels is de straat helemaal schoongemaakt door de loonwerker, en kun je elkaar weer redelijk normaal passeren. 

Van dit hele relaas heb ik geen foto's, helaas.

Maar wel andere. 

Het was dinsdagmiddag lekkerder, doordat de wind was gaan liggen en de zon doorbrak. Ik nam de tijd om een wandelingetje te maken.

Het koeienpad naar de weiden.
Dit spoor is van het sleetje-rijden-achter-de-trekker.

Stoere Binkie in de sneeuw.

Allerlei sporen verraden de aanwezigheid van dieren, katten, hazen en vogels.

Een bosje gras piept beven de sneeuw uit.

Het maΓ―sveld.

Momfert en Mollie zijn ook een luchtje wezen scheppen 😎

En op dit moment, vrijdagochtend, zijn een aantal van de Farmertjes, beter gezegd de Farmerkinderen (want ze zijn niet meer zo tje) de schaatsen tevoorschijn aan het halen. De wetering is nl. behoorlijk dichtgevroren.







maandag 8 februari 2021

Winter!


 Toen was het zomaar ineens echt winter. 

Nou ja, niet helemaal ineens want we waren gewaarschuwd door de weersberichten. En dat was maar goed ook! Want er moet wel het een en ander gebeuren aan voorbereidingen, wil de boel niet bevroren raken. 

Farmer, Oudste Zoon en Jongste Dochter hebben de mestschuif ondergedekt. Die moet donderdag in ieder geval weer open om de stront weer over te pompen naar de silo. Maar zo gaat 't hopelijk goed.

Farmer is blij dat hij niet zo'n open stal heeft, het mag dan in de zomer warm zijn, in de winter komt de vorst er ook minder snel in.

Maar toch. Een kleed opgehangen bij de melkkamer, waar de melktank staat. De ramen van de melkput afgedekt, enz. 

En dan kom je nog voor verrassingen te staan:   

Tussen de golfplaten door waaide toch zo wat sneeuw naar binnen. In de kraamkamer.

En een aantal boxen in de stal ook. Farmer heeft een stuk plastic opgehangen, gelukkig hebben de koeien dat notnogtoe laten zitten. 

Hoe lastig ook, wat is het mooi! 
Voor kinderen is het ook prachtig, hoewel ze bij ons de leeftijd van het echte spelen voorbij zijn. 

Of toch niet... πŸ˜„

Daar ben je niet gauw te oud voor!
Wel jammer dat het niet zo goed pakt. 

Hond draagt ook haar steentje bij aan het dollen.

De katten waren gisteren binnen gebleven, vanmorgen sprongen ze vrolijk naar buiten maar halverwege de sprong keken ze al verbaasd om zich heen, och, de sneeuw kwam tot hun buikjes. De zwarte wist niet hoe snel ze weer naar binnen moest maar de rooie is toch op verkenning gegaan. Ik ga zo even kijken waar hij zit, want het is echt koud voor de dieren, al hebben ze een vacht, ze zijn geen schapen. 🐱
Toch zijn ze ook wel zo kien dat ze wel een schuilplekje zoeken hoor, in de garage of de stal...

Farmer had zaterdag nog maar effe gauw een deur en een stukje wand gezet aan de veranda, zodat het dicht was. Als er maar druk op staat kun je soms een hoop. πŸ˜‰


Een stukje oud gaas krijgt zomaar een mooie look.
  
Middelste Zoon showt hoe hoog de sneeuw is opgewaaid.


Vandaag heeft mijn Farmer wat rijruimte gemaakt. 

Ook het pad vanaf de achterdeur naar achter maakt hij vrij, dat met de hand natuurlijk. 
De voorkant van het huis zit dicht en dat hoeft niet open. Die kant is er helemaal veel sneeuw tegenaan gewaaid. De rolluiken dicht scheelt ook tegen de vorst. Aan de zijkant zijn die er niet dus we hebben nog licht genoeg. En we maken het daar gezellig. 



Jongste Dochter heeft haar plantjes allemaal naar de huiskamer gebracht omdat het in haar kamer nu toch wel erg koud is. Lekker vol. 
En ik ben gisteren begonnen aan een nieuwe puzzel. 
Dat is ook winter. 😊

















Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...